آيا مايکل اوون خائن است

اينجا فرودگاه نانت آتلانتيک است،فوريه سال 2002. بازيکنان تيم منچستريونايتد در صف کنترل مدارک و پاسپورت هستند. براي بازي با دپورتيوو حسابي آماده اند. در همين حين چهار تن از بازيکنان مشغول صحبت کردن درباره استيون جرارد هستند (در آن سوي بازي با دپور، ليورپول هم بايد به مصاف بايرلورکوزن مي رفت). شنيده بودند جرارد مصدوم شده؛ مصدوميتي جدي که در بازي با گالاتاسراي که با تساوي بدون گل خاتمه يافت، گريبان او را گرفت. يکي از بازيکنان که چندان دل خوشي از ليورپولي ها نداشت، گفت؛ «حيف شد مايکل مصدوم شد.» صداي خنده همه بلند شد.

به نوشته اعتماد؛ اين داستان بعداً با نمايش ضعيف ليورپول مقابل لورکوزن تکميل شد؛ نمايشي که هيچ کس از بازيکنان ژرار هوليه انتظار نداشت. وقتي مايکل اوون در پي مصدوميت طولاني مدتش از آنفيلد به رئال مادريد رفت هيچ کدام از شياطين سرخ تصور نمي کردند او بار ديگر به فوتبال جزيره برگردد و البته با کمي تاخير پيراهن اسطوره هاي منچستر را به تن کند. اما روزها سپري شد و اين اتفاق عجيب عملي شد و مايکل اوون بهترين مهاجم تاريخ باشگاه ليورپول پا به اولدترافورد گذاشت.

اوون در طول فصل هاي حضورش در رئال و نيوکاسل به فراموشي سپرده شده بود، ديگر تيتر يک خبرها و روزنامه ها نبود و کسي اهميت نمي داد در فاصله سال هاي 13 تا 24 سالگي، 158 گل به ثمر رسانده، اما او در ذهن هواداران ليورپول همان پسرک خوش چهره يي بود که سال ها موفقيت و پيروزي برايشان به ارمغان آورده بود، شبيه آنچه هواداران اولدترافوردي از وين روني در ذهن دارند. استيون جرارد در قسمتي از کتاب زندگينامه اش از پسرکي نوشته که در زمان حضور در ليورپول تاثير زيادي رويش گذاشته است؛ «مايکل بخش مهمي از تاريخ اين باشگاه است، مثل شانکلي گيتس.»

حق با استيون است، حالا با گذشتن پنج سال از ترک آنفيلد مايکل هنوز هم بخشي از تاريخ ليورپول است و پيدا کردن جانشيني براي او مشکل، اما حضور او در اولدترافورد محاسبات بسياري را به هم ريخت. يک انتقال منطقي و حساب و کتاب شده با يک خيانت و بي وفايي به ارزش ها و آرمان هاي باشگاه ليورپول يا ترکيبي از هر دو؟

بحث هاي زيادي درباره درست يا غلط بودن اين نقل و انتقال مطرح شد اما هيچ فرقي در اصل مطلب نمي کند. مايکل اوون شماره هفت منچستر را به تن مي کند و قرار است امروز براي دومين بار به آنفيلد برگردد، اگرچه بازگشت اولي با لباس زاغ هاي سنت جيمز پارک هرگز به اهميت رودررويي با ليورپول با لباس منچستر نيست و نخواهد بود. آيا اين رويارويي براي مايکل آزاردهنده خواهد بود؟

سرالکس به اين سوال به شکل ديگري پاسخ داده است؛ «همه مي خواهند محبوب باشند و مورد توجه، اما اين اتفاق هميشه نمي افتد. مايکل بيش از يک دهه با پيراهن ليورپول به ميدان مسابقه رفته و گل هاي ارزشمند و به يادماندني زيادي به ثمر رسانده است. فقط ايان راش، روژه هانت و بيلي ليدل گلزنان بهتري نسبت به او بودند و حالا قطعاً عکس العمل هواداران متعصب ليورپولي در مواجهه با او ديدني و جالب خواهد بود. پل اينس وقتي به ليورپول رفت، با عکس العمل هاي بدي روبه رو شد. مايکل هم شايد به همين اتفاق مبتلا شود. اما گمان نمي کنم اين مساله برايش آزاردهنده باشد. به اندازه کافي با تجربه هست و مي تواند ماجرا را کنترل کند.»

اما واقعيت در پس پرده مي تواند چيز ديگري باشد و آن هم جاه طلبي ستاره يي مثل مايکل اوون براي بودن روي نوار شهرت است؛ چيزي که نمي توان بر آن خرده گرفت. بازيکني مانند اوون با رزومه يي قابل تامل نياز دارد تا در باشگاهي سطح بالا حضور داشته باشد و تيم هايي مثل نيوکاسل برآورده کننده نيازهاي او نخواهند بود.

در مقابل منچستر مي تواند همه آن شهرت و محبوبيت را بار ديگر به مايکل در ميانه دهه سوم زندگي اش بدهد؛ چيزي که ديويد بکام با همه شهرت و ثروت باز خود را به آن نيازمند حس کرد و دلار هاي تانخورده گالکسي هم نتوانست مانع حضور دوباره اش در فوتبال اروپا شود... اگر او در مسابقه حساس امروز در آنفيلد زننده گلي براي منچستر باشد، ممکن است عده يي از هواداران متعصب سرخ بندر ليورپول هرگز او را نبخشند و البته در مقابل مي تواند بيش از قبل خود را در دل اولدترافوردي ها جا کند؛ چيزي که با تماشاي نمايش خوب مايکل در طول هفته هاي اخير چندان دور از ذهن و واقعيت نيست.