صداي سيمايي در دوردست

قرار بود اين يادداشت هفته پيش نوشته شود؛ با محوريت بي اطلاعي برخي از گزارشگران از اتفاقاتي که در حيطه شغلي آنها رخ مي دهد. کمي سختگيرانه به نظر مي رسيد، به خصوص وقتي متوجه شديم شاغلان در رسانه هاي مکتوب گاه به دليل حواس پرتي و ترجيح ساير مسائل زندگي به شغل شان اشتباهي به مراتب وحشتناک تر از اشتباه گرفتن جوکول با جيمي ردنپ (مثل در حد و اندازه هاي قائل شدن وقت اضافه براي بازي جام خيريه انگليس که بلافاصله پس از پايان 90 دقيقه در ضربات پنالتي پيگيري شد) مرتکب مي شوند.

به نوشته اعتماد؛ آنچه باعث بر جاي ماندن شوق نوشتن يادداشتي درباره عملکرد رسانه شد، اتفاقاتي بود که در حاشيه چهارشنبه پرفوتبال دنيا رخ داد.

1- اخبار ساعت 15/13 پنجشنبه شبکه سوم را به اميد دانستن نتايج بازي هاي منطقه امريکاي شمالي، مرکزي، حوزه درياي کارائيب و کونکاکاف تعقيب کرديم.

رسالت مطبوعاتي، اکثر ما را به بيداري تا ساعت 30/3 بامداد پنجشنبه واداشت و متاسفانه چون سوي چشم و البته شبکه هاي ماهواره يي (برخلاف تصور برخي ها زندگي بدون شبکه هاي ماهواره يي افتخار نيست،) نداشتيم، فقط مي توانستيم از اخبار فردا اطلاعات لازم را درباره رقابت هاي اين منطقه کسب کنيم.

ابتدا اخبار ساعت 15/13 به عنوان يکي از مراجع خبري دوستداران ورزش بي توجه به حساسيت مسابقات،اخبار را ناقص پخش کردند.


2- رسانه به عنوان يکي از اصلي ترين ابزار تبليغ هر دولت زخم سانسور را بيش از ساير پديده ها بر تن خود احساس کرده، با اين حال به قول آن گزارشگر خوب صدا و سيما بايد همه چيزمان به همه چيزمان بيايد.

وقتي مربي اخلاق گراي جامعه در يکي از پربيننده ترين برنامه هاي تلويزيون در پاسخ به سوالي مبني بر تماشاي فلان بازي، با افتخار در اختيار نداشتن شبکه هاي ماهواره يي را به رخ مي کشد، بيننده به خود مي گويد خب در اين فضا تلويزيون حتماً فکري به حال خلاء ماهواره کرده و در اطلاع رساني هيچ کم و کسري باقي نمي گذارد، اما در عمل مي بينيم نتيجه يکي از سه بازي حساس آخرين روز رقابت هاي مقدماتي جام جهاني در اروپا اعلام نمي شود.

در چنين بستري اتفاقاً در دسترس بودن چند شبکه ماهواره يي براي تامين نياز خبري مخاطبي که امروزه روز خطا را برنمي تابد، از نان شب هم واجب تر مي شود.فقط در بخش اخبار کوتاه خبر 15/13 دانستيم دولت موقت هندوراس به دليل صعود نوبرانه اين کشور به جام جهاني يک روز تعطيل رسمي اعلام کرده وگرنه کوچک ترين خبري از نتايج سه بازي بامداد پنجشنبه منطقه کونکاکاف نشنيديم. آيا اينجا هم بحث به رسميت نشناختن کشورها مطرح مي شود؟


3- «وقف» راز موفقيت مردان بزرگ است. سرالکس فرگوسن بزرگ ترين مربي تمام تاريخ فوتبال حتي اگر شش صبح هم به محل کارش نرود همان حقوق، همان ديدگاه و همان ساختار را حفظ شده مي بيند اما هر روز به وقت برخاستن از خواب، زندگي خود را در کيف کارش قرار مي دهد و آماده تنفس 24ساعته در فضاي مربيگري مي شود.

چندي پيش ونگر در يک مصاحبه شاعرانه گفت؛ «گاهي با خودم فکر مي کنم حالا اگر يک روز استراحت کنم، اتفاقي رخ نمي دهد. بلافاصله سوال ديگري به وجود مي آيد؛ يک روز، دو روز، پنج روز. آخرش چه مي شود؟ تا ابد که نمي تواني استراحت کني. اين را مي گويم و آماده مبارزه مي شوم.»

ما چند بار زندگي مان را وقف کار و حرفه کرده ايم؟ آيا وقتي مي خواهيم خبري تنظيم کنيم اول به سلامت ماهيچه چشمان مان فکر مي کنيم يا رضايت دروني از بازخورد کار حرفه يي مد نظرمان است؟ وقف تنها راه موفقيت است حتي به اندازه زحمت دادن به خودمان براي اطلاع از آنچه لزوماً در دسترس نيست.