قرمزها شوک میخواهند
پرسپولیس هفتههاست که جز نامی بزرگ که میراث گذشتگان است چیزی ندارد. پرسپولیس زلزله همان تیم هجومی سالیان دور که نامش لرزه بر اندام حریفان میانداخت تبدیل به شیری بییال و دم و اشکم شده، شیری که نه در کارهای هجومی نشانی از گذشته دارد و نه در کارهای دفاعی میتوان سراغی از مدافعان مطمئن و قابل اتکا در آن گرفت.
به نوشته جوان؛ این مدعا که تمامی ارکان تیم نامدار پایتخت دچار مشکل است سخن گزافی نیست. هواداران به عنوان سرمایههای اصلی تیم نه از بازی بازیکنان رضایت دارند نه از نحوه مدیریت مسألهساز عباس انصاریفرد که این روزها تاکتیک فرار به جلو را در دستور کارش قرار داده. سرمربی تیم هم آنگاه که نیاز به شوک اساسی احساس میشود با تصمیمهای غلط، وضعیت را بغرنجتر میکند.
تغییرات پی در پی ترکیب اصلی سرخها هم مزید بر علت شده تا همان تیم دست و پا شکسته نتواند به هماهنگی و انسجام دست پیدا کند.
روزی که منتقدان از سر دلسوزی به مدیرعامل و هیأت مدیره پرسپولیس در زمینه یارگیری عجیب و غریب انصاریفرد هشدار دادند آنها از کنار این مسأله بهراحتی عبور کردند و حالا سرمربی در روزهایی که رقابتها به اوج حساسیت رسیده و تیمها مجالی برای ترمیم ساختار و ترکیب ندارند دستش در پوست گردو مانده است.
بیتردید راه برونرفت پرسپولیس از این بحران خودساخته ایجاد شوکی است که هم کادر فنی تیم را به خود بیاورد و هم در عرصه مدیریتی با تغییر و تحولی مناسب شرایط به گونهای رقم بخورد که مدیری توانمند سکاندار باشگاه شود.
آنچه روشن و واضح است اینکه انصاریفرد در حل مسائل باشگاه ناکام بوده و اگر فکر عاجلی برای این سرمایه اجتماعی پرطرفدار نشود خیلی سریع پلههای جدول لیگ را به سوی پایین طی خواهد کرد و آنگاه دیگر تغییرات ثمری برای سرخها نخواهد داشت.
قسمت تأسفآور قصه پرسپولیس اما جفایی است که به خیل عظیم میلیونی هواداران دوآتشه و دلسوزان میشود. پرسپولیس با میلیونها هوادار، پتانسیل عظیمی از حمایتهای مردمی را پشت سر خویش دارد اما به وضوح میبینیم که در هفتههای اخیر تعداد تماشاگران این تیم ریشهدار از رقیب سنتیاش استقلال کمتر است.
وقتی بدانیم هر دو این تیمها تحت نظر سازمان ورزشی اداره میشوند فقط به یک نتیجه میرسیم و آن اینکه پرسپولیس دچار سوءمدیریت شده و ضرورت دارد در اسرع وقت و در شرایطی که اوضاع تیم به مرز اضطرار نرسیده، فکری به حال باشگاه مردمی کشور شود.
هرچند به نظر میرسد سعیدلو نیز این نقیصه و عیب اساسی را متوجه شده و احتمال تغییر و تحول در باشگاه خیلی زیاد است اما باید به این نکته هم توجه شود که اقدامی صورت نگیرد که پرسپولیس از چاله در آمده و به چاه بیفتد. هر تغییری و هر جابهجایی در این باشگاه باید با در نظر گرفتن تمامی جوانب باشد.
هیأت مدیره باشگاه نیازمند تقویت و تغییر فوری است و شاید لازم باشد همانند دورانی که علی سعیدلو به عنوان رئیس هیأت مدیره با قدرت به اداره باشگاه نظارت میکرد این بار سعیدلو حکم ریاست هیأت مدیره یا ریاست مجمع را به نام فردی فوتبالشناس و صاحب نفوذ بزند تا با اقتدار در مسیر حل مشکلات عدیده پرسپولیس گام بردارد. در هر حال رؤیای هواداران پرسپولیس رقابت در کورس قهرمانی است نه هول و هراس و ترس از پایین رفتن در جدول لیگ و آنچه مسلم است اینکه با این مدیریت تیم سرخها ره به جایی نمیبرد.
