سهم ايران از دانشمندان برتر جهان
وقتي استادان و محققان يك كشور، خود را با جريانات علمي جهان همسو و همسطح كنند، استانداردسازي علم و پژوهش بر مبناي اصول و قواعد بينالمللي تحقق مييابد و نام دانشمندان و دانشگاههاي كشور در درجهبندي نظامهاي رتبهبندي قرار ميگيرد.
به نوشته «جام جم آنلاين»، اين اتفاق در ابعاد چشمگير و قابل ملاحظهاي تحقق يافته و مديركل مركز توسعه و هماهنگي تحقيقات و فناوري وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با اشاره به انتشار جديدترين آمار يك درصد دانشمندان برتر دنيا در رشتههاي مختلف علمي، از قرار گرفتن 27 دانشمند ايراني در اين جمع خبر داده است.
دكتر پرويز اولياء در گفتوگو با مهر تاكيد كرده كه بر اساس جديدترين آمار منتشر شده از سوي Thomson Reuters ISI در سال 2009 ميلادي، 27 دانشمند ايراني در فهرست يك درصد اول دانشمندان برتر جهان در رشتههاي مختلف علمي قرار گرفتهاند كه 3 نفر از آنها در گروه علوم پزشكي و بقيه در ديگر رشتههاي علمي از جمله شيمي و رياضي قرار دارند.
در فهرست ارائه شده رتبه جهاني دانشمند، نام دانشگاه، رشته دانشگاهي و شاخص H يا همان h.Index در نظر گرفته شده و به همين دليل كارشناسان و صاحبنظران عرصه علم معتقدند با معرفي دانشمندان كشور در رشتههاي مختلف به عنوان برترينهاي علمي جهان ميتوان بستر مناسبي را براي جهش علمي و كم كردن فاصله علمي با جهان به وجود آورد.
از جمله اين افراد دكتر مهراد است كه در خصوص اهميت توجه به دانشمنداني كه در رتبهبنديهاي جهاني حائز مقام و جايگاهي ميشوند، ميگويد: حركت توسعه علمي بايد حركتي تلقي شود كه بيشترين بخش آن تحول در زيرساختها از طريق ايجاد و تقويت نظامهاي پژوهشي و تعامل و برقراري ارتباط نزديك ميان دانشگاهها و دانشمندان داخل با جهان پيرامون به منظور احراز جايگاه نخست علمي بر اساس چشمانداز 20 ساله كشور باشد.
بنابراين تعداد مقالات و تعداد استنادهاي صورت گرفته به مقالات دانشمندان طراز اول جهان از اين نظر براي ما اهميت دارد كه به ارزيابي علم و پژوهش و پديدآورندگان دستاوردهاي علمي يعني استادان و محققان در داخل كشور بپردازيم و عملكرد آنها را به عنوان شاخص و معيار انتخاب دانشمندان، پژوهشگران، مبتكران و مخترعان برتر كشور مورد توجه قرار دهيم.
ضمن آنكه به اعتقاد رئيس مركز منطقهاي اطلاعرساني علوم و فناوري براي كسب توان رقابتي در عرصه جهاني شناخت دانشمندان برتر و فعاليتهاي پژوهشي آنان اهميت دارد و در واقع با كسب آشنايي و همسو شدن با اين نوع توانمنديها، مزيتهاي نسبي براي علم وپژوهش در كشور ايجاد ميشود.
ایرانی هستند، اما برای کشورهای خارجی کار می کنند.افتخار اسمش برای ایران و بهره اصلیش برای غربی ها.
من رفتم تو سایت Thomson Reuters ISI چیزی ندیدم اگه ممکنه لینک خبر رو هم بذارید ما که لیست جدید ندیدیم. کلا سه نفر اسم ایرانی در لیست صد نفره قبلی وجود داره که همگی با پرچم و ملیت آمریکایی شناخته شدن نه ایرانی. به حق چیزهای نشنیده یعنی از صد نفر نابغه دنیا 27 تا ایرانی هستن؟ کو اسماشون؟ این آقای دکتر فکر کرده ما نمی فهمیم یا خودش نمی فهمه چی میگه 
خوبه ولي از اين تعداد چند تاشون داخل ايران هستند. در ضمن در مقايسه با جمعيت ايران و افراد تحصيل كرده آن و هوش ... اين 5 درصد قابليتهاست 95 درصدش به خاطر شرايط بد مديريتي به كارهاي پيش پا افتاده مي پردازند يعني در واقع تكرار كارهاي خارجيها كه ديگر هيچ سودي ندارد و يا ارزش آن فقط كشف آن بودن است و ما داريم تمرين كشفيات انها را مي كنيم بعبارتي "معما چون حل شود ...ديگه بي خيال فكر كردن دوباره در مود آن شو" يه معماي جديد حل كن. اين كارهاي ما مثل گنجينه اي مي مونه كه خارجيها قبلا گنجهاش رو برداشتن و ما ميريم ير اون مي گيم آها اينجا گنج بوده. اينكارا فايده نداره. فكر نان باشيد خربزه آب است زیادم بی راه نگفتند، ولی معیار داوری تو ISI تعداد مقالات در مجلات و تعداد ارجاعات به اوناست. برید از دانشجوای ارشد و دکتری سوال کنید ببینید چقدر اخلاق علمی (عدم عدد سازی) بین دانشمندان برتر ما رعایت میشه، کیفیت کاراشون و اینکه با مصرف این همه پول کشور و خرید دستگاه و مواد چه کار بدرد بخوری برای حل مشکلات کشور انجام میدن؟ واقعا این سیاست صرفا چاپ مقاله داره به مال مملکت آتیش میزنه. افسوس که مسئولین نمی فهمند و دانشمندان سوء استفاده می کنند مقاله دادن به تنهایی معیار پیشرفت علمی نیست. متاسفانه پیشرفت های علمی شروع شده در ایران در 3 ساله اخیر به محاق رفت و اکنون کشور با شیب تندی در حال سقوط علمی است. انشا الله در 20 سال آینده با کشورهایی نظیر سومالی و اوگاندا رقابت علمی خواهیم داشت. یک دانشجوی دکتری فیزیک از دانشگاه صنعتی شریف
این خبر نه تنها مایه خوشحالی نیست. نشانه ضعف است. یعنی اینکه اگر ما 2700 استاد دانشگاه داشته باشیم باید 27 نفر از آنها در یک درصد اول قرار بگیرند. در حالیکه ما بیش از 30 هزار استاد دانشگاه داریم. در ضمن در سوئیس درس می خوانم، بیش از 50 درصد اساتید دانشگاه جزء یک درصد اول دنیا هستند. در حالیکه دانشگاه فردوسی جائیکه ارشد را گرفتم هیچ کسی جزء بک درصد اول نیست .