سهم ايران از دانشمندان برتر جهان

کد خبر: ۶۱۴۶۴

تاریخ: ۰۵ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۴:۲۶

وقتي استادان و محققان يك كشور، خود را با جريانات علمي جهان همسو و همسطح كنند، استانداردسازي علم و پژوهش بر مبناي اصول و قواعد بين‌المللي تحقق مي‌يابد و نام دانشمندان و دانشگاه‌هاي كشور در درجه‌بندي نظام‌هاي رتبه‌بندي قرار مي‌گيرد.

به نوشته «جام جم آنلاين»، اين اتفاق در ابعاد چشمگير و قابل ملاحظه‌اي تحقق يافته و مديركل مركز توسعه و هماهنگي تحقيقات و فناوري وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با اشاره به انتشار جديدترين آمار يك درصد دانشمندان برتر دنيا در رشته‌هاي مختلف علمي، از قرار گرفتن 27 دانشمند ايراني در اين جمع خبر داده است.

دكتر پرويز اولياء در گفت‌وگو با مهر تاكيد كرده كه بر اساس جديدترين آمار منتشر شده از سوي Thomson Reuters ISI در سال 2009 ميلادي، 27 دانشمند ايراني در فهرست يك درصد اول دانشمندان برتر جهان در رشته‌هاي مختلف علمي قرار گرفته‌اند كه 3 نفر از آنها در گروه علوم پزشكي و بقيه در ديگر رشته‌هاي علمي از جمله شيمي و رياضي قرار دارند.

در فهرست ارائه شده رتبه جهاني دانشمند، نام دانشگاه، رشته دانشگاهي و شاخص H يا همان h.Index در نظر گرفته شده و به همين دليل كارشناسان و صاحب‌نظران عرصه علم معتقدند با معرفي دانشمندان كشور در رشته‌هاي مختلف به عنوان برترين‌هاي علمي جهان مي‌توان بستر مناسبي را براي جهش علمي و كم كردن فاصله علمي با جهان به وجود آورد.

از جمله اين افراد دكتر مهراد است كه در خصوص اهميت توجه به دانشمنداني كه در رتبه‌بندي‌هاي جهاني حائز مقام و جايگاهي مي‌شوند، مي‌گويد: حركت توسعه علمي بايد حركتي تلقي شود كه بيشترين بخش آن تحول در زيرساخت‌ها از طريق ايجاد و تقويت نظام‌هاي پژوهشي و تعامل و برقراري ارتباط نزديك ميان دانشگاه‌ها و دانشمندان داخل با جهان پيرامون به منظور احراز جايگاه نخست علمي بر اساس چشم‌انداز 20 ساله كشور باشد.

بنابراين تعداد مقالات و تعداد استنادهاي صورت گرفته به مقالات دانشمندان طراز اول جهان از اين نظر براي ما اهميت دارد كه به ارزيابي علم و پژوهش و پديدآورندگان دستاوردهاي علمي يعني استادان و محققان در داخل كشور بپردازيم و عملكرد آنها را به عنوان شاخص و معيار انتخاب دانشمندان، پژوهشگران، مبتكران و مخترعان برتر كشور مورد توجه قرار دهيم.

ضمن آن‌كه به اعتقاد رئيس مركز منطقه‌اي اطلاع‌رساني علوم و فناوري براي كسب توان رقابتي در عرصه جهاني شناخت دانشمندان برتر و فعاليت‌هاي پژوهشي آنان اهميت دارد و در واقع با كسب آشنايي و همسو شدن با اين نوع توانمندي‌ها، مزيت‌هاي نسبي براي علم وپژوهش در كشور ايجاد مي‌شود.