از صميم قلب به تيمي كه ما را شكست دهد، تبريك ميگويم!
يوتسا سوتكوويچ، مردي است كه همواره پاسخ منتقدانش را در زمين مسابقه داده، او با قهرماني در رقابتهاي نوجوانان جهان در واليبال ايران ماندگار شد و بدون اغراق و جدا از انتقاداتي كه به او وارد ميشود صرفا به كارش توجه ميكند. جدا از هر اخلاق خوب و بدي كه دارد تعصبش را خيلي خوب به تيم و اطرافيانش القا كرده است، خودش ميگويد اگرچه چيزي جز پيروزي رضايتش را جلب نميكند، اما موفقيت را در چيزي جز برد ميبيند.
به گزارش ايسنا، او و تيماش از روز يكشنبه حداقل براي 20 روز ميهمان ايتالياييها خواهند بود. 5 روز در تورنمنت تداركاتي "برگامو" با حضور تيمهاي برزيل، آرژانتين و ايتاليا و ايران و پس از آن آغاز مسابقات جهاني سال 2009.
گفتوگوي ايسنا را با مربي تند اما خوشقلب صربستاني بخوانيد:
پس از اختلاف با باشگاه پتروشيمي بندر امام و جدايي از اين تيم باشگاهي گفتيد كه شايد ديگر در ايران مربيگري نكنيد. چه شد كه مانديد؟
- سوتكوويچ: من ماندم چون كميته انضباطي فدراسيون واليبال حق را به من داد. براي آن ماجرا جلسات زيادي در فدراسيون برگزار شد و در شرايطي كه من همچنان در انتظار مشخص شدن نتيجه آن جلسه هستم، به گرفتن حقم ايمان دارم. البته ميدانم اين اختلاف فقط بين من و باشگاه پتروشيمي نبوده است بلكه تيمهاي ديگري هم بودهاند كه با مربيانشان مشكلات مشابهي داشتهاند. با اين حال من از تحقق حقم اطمينان دارم.
تفاوت تيم حال حاضر را با تيمي كه قهرمان جهان شد در چه ميبينيد؟
ـ همان طور كه هر نسل با نسل قبل تفاوت ميكند، تيم ما هم دچار اين تحولات شده است. البته ميخواهم بگويم كه شايد حتي اين تيم بهتر از آن تيمي كه در سال 2007 قهرمان جهان شد، تمرين كرده و آماده است. اما مشكلاتي هم در اين بين وجود دارد. مهمترين مشكل اين است كه پاسور اولمان با تيم تمرين نكرده و بهتر است بگويم او تنها يك روز در ايران با ما خواهد بود. از طرف ديگر پاسور دوم تيم هم كه صادقيان است، يك ماه به خاطر آسيبديدگي تمرين نداشته. اين در حالي است كه ما هاشم حسيني بازيكن خوب و پشت خط تيم را هم به دليل آسيبديدگي از دست داديم كه من هم به خاطر خودش و هم به خاطر تيم از اين بابت متاسفم.
مسلما منظورتان اين نيست كه اگر تيم موفق نشد، دلايلش اين موارد بوده است؟
ـ تا منظورتان از موفقيت يا عدم موفقيت چه باشد. من فعلا فقط ميتوانم بگويم كه جدا از هر نتيجهاي كه بگيريم اين تيم موفق بوده است. چرا؟ چون ما در شروع كارمان سعي كرديم كه بازيكنسازي كنيم و خوشبختانه بايد بگويم تا اينجا خيلي خوب اين كار را انجام دادهايم. در اين تيم و تيم قبلي حداقل سه پاسور ساخته شدهاند كه به نسبت قبل خيلي پيشرفت داشتهايم. اين وظيفه اول ما بوده كه بازيكنان را بسازيم كه ابتدا در تيم نوجوانان و پس از آن در تيم جوانان و بزرگسالان مفيد باشند.
شانس ايران براي قهرماني جهان چقدر است؟
ـ اصلا به اين موضوع فكر نميكنم. بايد بگويم همه به ايتاليا ميآيند تا قهرمان شوند اما فقط سه تيم مدال ميگيرند و 13 تيم ديگر دست خالي ميمانند. شما مطمئن باشيد كه آن قدر تجربه داريم كه فشار رواني به تيم وارد نكنيم. براي ما اين مهم است كه بتوانيم به نحو احسن تمرين كنيم و اميدوار هستيم با كاري كه ميكنيم بتوانيم خودمان را نشان دهيم.
يعني به تيمتان اعتماد نداريد؟
ـ نه تنها من به اين تيم اعتماد دارم بلكه تيم خودش هم به خودش اعتماد دارد. ما در آنجا از هيچ تيمي نميترسيم. نه از باختن نگران ميشويم و نه از بردن خيلي خوشحال خواهيم شد اما صادقانه ميگويم كه هر تيمي كه توانست ما را ببرد، خوشحال باشد البته من هم از صميم قلب به خاطر اين برد به آنها تبريك خواهم گفت.
كدام بازي مرحله مقدماتي را سختتر ميدانيد؟
ـ همه بازيهاي ما مهم و همه آنها خيلي سخت خواهند بود. نخستين هدف ما اين است كه بتوانيم از گروه خودمان بالا بياييم. مسلما بازي در برابر آمريكا به عنوان قهرمان نورسكا، تيمي كه حتي يك ست به تيمهاي كوبا، كانادا و پورتوريكو واگذار نكرده است، آسان نيست. همان طور كه ميدانيد صربستان تيم دوم اروپاست و ژاپن تيم دوم آسيا بنابراين ميتوانم بگويم هريك از تيمهاي حاضر قابليت اول تا چهارم گروه شدن را دارند، پس بايد منطقي فكر كنيم.
آيا بازي با آمريكا علاوه بر معادلات ورزشي، وجههاي ديگري هم دارد؟
ـ ورزش، ورزش است و طبيعتا همه ميخواهند در آن برنده باشند اما واضح است كه انگيزه بازيكنان ما براي اين بازي بيشتر است، بنابراين تيم حالت ديگري خواهد داشت.
بازي با تيم صربستان، تيم كشورتان را چطور پيشبيني ميكنيد؟
ـ از آنجايي كه بازي ما با آنها، بازي سوم است فقط اميدواريم ديدار تعيينكنندهاي نباشد چه براي ما و چه براي آنها. چون ميدانم كه آنها خيلي قدرتمند هستند. اكثر بازيكنان آنها در ليگ صربستان بازي ميكنند و حدود 8 يا 9 نفر از آنها براي تيم جوانان هم بازي كردهاند. در مورد مليت خودم هم اضافه ميكنم من يك مربي حرفهاي هستم، بنابراين در مقابل صربستان فراموش ميكنم كه كجايي هستم!
و سوال آخر. بهتر نيست تيمهاي پايه پس از پايان هر دوره از مسابقات با همان كادر و اكيپ به رده بالاتر بروند و مثل حالا شما هميشه مربي نوجوانان نباشيد؟
ـ مساله بودن يا نبودن يك مربي نيست، مساله اين است كه تيم فعلي من با يك سيستم و شكل تمرين ميكند و البته به آن عادت خواهد كرد، در زمان خودش اين سيستم كاري موفق بوده است چرا كه قهرماني جهان را به دنبال داشته اما برخي تغييرات در برنامهريزي در نهايت گاهي به اتفاقات خوب و گاهي با اتفاقات بد مواجه ميشود. مطمئن باشيد به شخصه به اين قانون احترام ميگذارم و به تركيب تيم برنده (تيمي كه در مسابقات آسيايي نوجوانان در سريلانكا قهرمان شد) دست نميزنم. گرچه ما مجبور شديم به دليل آسيبديدگي بازيكناني را جايگزين هاشم حسيني و سجاد دهنوي كنيم اما واقعا نميدانم چه فكر و ايدهاي پشت تغيير در تركيب تيمي است كه موفق به كسب مدال طلاي جهان شده است، مگر اينكه بهتر از مدال طلا هم در ورزش وجود داشته باشد!
