نبرد دو خالی بند فوتبال ایران

آخرین باری که بلاژویچ بر روی نیمکت تیم ملی ایران نشست 24 آبان 1380 بود. درست 2826 روز پیش همانروزی که با وجود پیروزی بر تیم ایرلند جنوبی با ستارگانی مانند روی کین و رابی کین که 20 ماه به هیچ تیمی نباخته بودند از صعود به جام جهانی 2002 بازماندیم .شاید هواداران فوتبال یکی از پررنگ ترین خاطراتشان از آن بازی اشکهای یحیی گل محمدی زننده تنها گل بازی بود.

به نوشته دنیای فوتبال؛ با مرور در آن روزها به نقاط مشترکی از فضای فوتبال آن زمان با اینروزهای فوتبال می رسیم یکی از این شباهتها قولهای بلاژ و افشین قطبی به هواداران فوتبال ایران است.

یادش بخیر وقتی بعد از بازی ایران و عربستان در خاک عربها به تساوی دو بر دو رسیدیم، مشتهای گره کرده بلاژ بود که در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی به روی میز روبرویش می خورد و به عربها می گفت :ما رفتیم جام جهانی و شما ماندید. غافل از اینکه در نهایت این عربها بودند که بعد از باخت ما به بحرین به جام جهانی رفتند.

بلاژ در یکی از مصاحبه هایش وقتی از او سوال کردند که برای بازی با عربستان چه برنامه تاکتیکی دارید؟ در جواب گفت شما از عربستان صحبت می کنید و من به فکر روبرو شدن با آرژانتین هستم همان موقع بود که بعضی از کارشناسان به عاقبت بد فوتبال ایران با چیرو اشاره نمودند.

او کریم باقری را بهترین دفاع جام جهانی می دانست. چقدر ما پای صحبت‏های چیرو حال می کردیم و دهانمان را بعد از حرفهایش تا بناگوش باز می‏کردیم؛ نمی‏دانستیم که با این حرف‏ها نمی توان به جام جهانی رفت و آخر و عاقبت با چیرو حذف از جام جهانی بود.

2000 روز بعد

حالا درست بیش از 2000 روز گذشته و فوتبال ما دچار خالی بندی از نوع ایرانی شده است .خالی بندی که از شیر و ببر و پلنگ وصحبت می کندو در آخر چیزی جز ناکامی برای فوتبال ایران نداشت . خالی بندی که مردم را با تعریف یک خواب و آرزو و هشدار ماوراءالطبیعه که من وقتی فوتبال را شروع کردم می دانستم با تیم فوتبال ایران در جام جهانی 2010 خواهم بود سر کار گذاشت اما اینبار فقط دوستانش ذوق می کردند و می خندیدند همان دوستانی که تا دیروز از صعود به جام جهانی با مایلی کهن ناراحت می شدند همگی عزم را جزم کرده بودند تا اینبار صعود را با قطبی جشن بگیرند .

البته اگر بلاژ خالی می بست دلمان به سابقه و رزومه و احترام و بزرگی ویژه ای که در کرواسی داشت خوش بود و همین الان دلمان زیاد به حال آن دوران نمی سوزد به هر حال مربی ای بر روی نیمکت ایران می نشست که به نیمکت تیم ملی ارزش و اعتبار می داد اما با این خالی بند بدون اعتبار چه کنیم؟

اما با این خالی بند چه کنیم ؟

به چه چیزش دلمان خوش باشد آنالیزوری که با یک اتفاق ساده روی نیمکت تیم ملی نشست و اعتبار کسب کرد.خالی بندی که هر روز که می گذرد و مدارک مربیگریش انتشار نمی یابد به نداشتن مدارک معتبر بین المللی او بیشتر شک می کنیم .به نظر شما او مدرک دارد؟