اگر استقلال - سپاهان تماشاگر داشت...
جنگ رسانه اي واعظ و امير قلعه نويي نه تنها به سکوت طرفين منجر نشد و آرام نگرفت، بلکه در آستانه آغاز ليگ نهم، شدت هم گرفته و حالا کار به جايي رسيده که ضماير مبهم و جملات غير مستقيم و حملات استعاره اي، جاي خود را به حمله مستقيم با واژه هاي روشن و شفاف داده و هر دو طرف هم قصد شکايت رسمي از ديگري را دارند.
به نوشته قدس؛ امير قلعه نويي در فاصله يک هفته مانده به بازي سپاهان مقابل استقلال، واعظ آشتياني را از تبار دروغگوها توصيف کرده و مدير عامل استقلال هم مثل سرمربي سپاهان تنها به تشکيل دادگاه فکر مي کند.
فوتبال ايران مثل سيستمهاي اجتماعي ديگر اين جامعه به بلوغ رفتاري نرسيده و يک سري مشکلات تحت تأثير همين عدم بلوغ، چند ماه يک بار تکرار مي شود. از دعواي رسانه اي علي دايي و محمد مايلي کهن گرفته تا تلاش فردي مايلي کهن براي فسادزدايي فوتبال؛ کاري که طبيعتاً به عهده هيچ شخصي از جمله مايلي کهن نيست و سيستم نظارتي ورزش بايد اين کار را انجام دهند، اما ضعف سيستم، باعث مي شود بعضي در جهت خلاف و در راه فساد، پا را از گليم خود خارج کنند و تعداد محدودي هم در راه بازگرداندن سلامت به بدنه سيستم، تلاش فردي انجام دهند.
اين بار هم جنگ سرد قلعه نويي و واعظ آشتياني اوج گرفته و وارد مرحله تازه اي شده است. در اين شرايط کمتر کسي دچار «تعجب» از اصل ماجرا شده و تنها از شدت و غلظت درگيري، تعجب کرده است.
سرمربي سپاهان که چندين سال است از طرف منتقدان، وصل شده به بدنه «لمپنيسم» توصيف مي شود، در مصاحبه اخير خود مدير عامل استقلال را ذاتاً لمپن توصيف کرده و حملات بي سابقه اي را متوجه طرف درگير خود کرده است.
اينکه چرا سرمربي تيم قهرمان ليگ فصل گذشته، مورد انتقاد شديد مدير عامل استقلال و ستاره اين تيم(مجتبي جباري) قرار مي گيرد، يک وجه ماجراست و اينکه به لحاظ حرفه اي چطور ممکن است سرمربي يک تيم و مديرعامل باشگاهي ديگر، اين گونه شفاف و مستقيم جنگ رسانه اي خود را ادامه دهند و هيچکس صدايش در نيايد؛ نکته اي ديگر.
فدراسيون فوتبال و کميته انضباطي که خود را موظف مي دانند، با منشور اخلاقي براي بازيکنان و مربيان و حتي خبرنگاران، سبک زندگي و اصول رفتاري تعيين کنند، هيچ اعتنايي به جنگ سرد دو عضو حقوقي مهم اين فوتبال يعني سرمربي سپاهان و مديرعامل استقلال ندارند و دست واعظ آشتياني و قلعه نويي را باز گذاشته اند تا صفحات روزنامه ها را پر کنند از توهين به يکديگر. همان قدر که افراط در منشور اخلاقي چشم را مي زند، تفريط در واکنش به جزئيات و کليات جنگ رسانه اي واعظ و قلعه نويي از سوي فدراسيون فوتبال و نهادهاي ديگر نيز دل آزار است.
شايد اگر بازي هفته اول ليگ بين استقلال و سپاهان در ورزشگاه خالي برگزار نمي شد، جلوه عيني دعواي مدير عامل استقلال و سرمربي سپاهان را هم مي ديديم؛ چنان که در اوج حملات رسانه اي مايلي کهن به امير قلعه نويي، برگزاري بازي سايپا-استقلال باعث شد يکي از طرفين ماجرا يعني مايلي کهن، درگيري را وارد مرحله تازه اي کند و با مصاحبه تند خود، امير قلعه نويي را نشانه بگيرد و بعد هم که آن بيانيه تاريخي از سوي مايلي کهن صادر و باعث برکناري او از سرمربيگري تيم ملي شد.
به هر حال واعظ و قلعه نويي فعلاً که با خونسردي محض، جنگ رسانه اي خود را ادامه مي دهند و طبيعي است اين فوتبال، نياز به دهها روزنامه ورزشي داشته باشد تا اين حجم از اخبار و حواشي داغ پوشش داده شود.
