پنج مربي، چهار سال، چهار ميليارد!
در حاليكه تلاش زيادي در اطراف تيمهاي دولتي و علي الخصوص پرسپوليس و استقلال ، دو تيم قديمي و ريشه دار فوتبال ايران وجود دارد تا نشان داده شود پول مردم يا همان بيت المال معروف بي جهت هزينه نمي شود ، اما آمار مخارج جذب مربي در پرسپوليس بيانگر موضوع ديگري است. صرف بيش از چهار ميليارد تومان طي چهر سال اخير ، بيانگر اين حقيقت است كه در فوتبال ايران برخلاف آنچه نشان ميگويند رقم وحشتناكي هزينه مي شود.
5 مربي 4 سال
پرسپوليس در چهار سال اخير 5 مربي نامدار را به ايران آورده است. (در اين ميان افشين پيرواني را در زمره اين مربيان حساب نكرده ايم.) اين آماري تقريبا نااميد كننده براي پرطرفدار ترين تيم ايران و آسيا است.
آري هان هلندي اولين مربي خارجي است در دوره جديد پرسپوليس است. اين تيم تقريبا از زمان ورود آري هان به ايران سرانجام از دوره سنتي خود و حاكميت علي پروين عبور كرده و وارد عصر تازه اي شد. مبلغ قرارداد آري هان 800 هزار دلار بود كه البته او با بدبختي تمام توانست پولش را از محمد حسن انصاريفرد بگيرد و شايد هنوز هم مقداري از طلبش باقي مانده باشد.
پس از فرار آري هان از ايران، مصطفي دنيزلي ترك با مبلغي در حدود يك ميليارد تومان روي نيمكت پرسپوليس نشست. همين مبلغ قرار داد دنيزلي عاقبت فشار آنچنان از جانب مطبوعات و رسانه ها افزايش داد كه نيزلي به اين نتيجه رسيد كه ايران دگر جاي ماندن نيست.
يك ميليارد تومان در ازاي دو فينال جام حذفي و يك مقام سوم، و چند قهرماني از دست رفته موضوعي بود كه در پايان كار دنيزلي آلت دست مخالفانش شد. هرچند هنوز هم چشم طرفداران پرسپوليس دنبال اين مربي ترك است كه با بشيكتاش به روزهاي رويايي بازگشته است.
سومين مربي عصرجديد پرسپوليس افشين قطبي بود. او در سال اول 600 هزار دلار از پرسپوليس گرفت و اين تيم را به اوج رساند. پس از قهرماني پرسپوليس او در اولين اقدام مبلغ قراردادش را افزايش داده تقاضاي 800هزار دلار كرد. البته همه ميدانند كه قطبي هم در پرسپوليس دوام نياورد ولي نحوه قراردادش به گونه اي بود كه نزديك به 80در صد از پولش را از باشگاه گرفت.
نلو وينگاداي بي خاصيت نيز هديه 450 هزار دلاري حسين هدايتي به هواداران پرسپوليس بود و امروز زلاتكوكرانچا سرمربي كروات اين تيم با مبلغ 450 هزار دلار آخرين مربي پرسپوليس به شمار ميرود.
عقل كه نباشد...
شايد اگر همان چهار سال پيش مديران اين باشگاه به جاي تكيه بر تفكرات لحظه اي و زود گذر و تاكيد بر نتيجه گرايي ذره اي آينده نگر بودند حالا شرايط فرق ميكرد.پرسپوليس ميتوانست در همان زمان با يك مربي درجه يك جهاني با حداكثرمبلغ 4ميليون دلار قراردادي 4ساله زا به امضا برساند.
پرسپوليس ميتوانست با اين كار خوشبخت شود اما جالب است كه مسئولان اين تيم و سازمان دولتي تربيت بدني بيت المال را به بدترين شكل ممكن هزينه كردند.جالب تر اينجا است كه با همين حركت ساده مديريتي اولا نوعي ثبات مديريتي براي اين اين تيم بوجود آمده و در ثاني در پايان هر فصل مدير عامل پرسپوليس مجبور نبود دوره بيفتد تا يك مربي بيكار را براي پرسپوليس پيدا كند.
در اين بين حداقل سه دلال از چرخه مربي يابي در پرسپوليس كسر ميشدندو از همه مهمتر اين تيم شان متفاوتي در عرصه بين المللي پيدا ميكرد.در واقع همه چيز بهتر ميشد اگر پرسپوليس درست مديريت مي شد اما...
