واکنش به اظهارات کرباسچی درباره «فاجعه احمدینژاد»
یکی از بینندگان «تابناک» با ارایه پاسخي به مطلب «فاجعهاي به نام عدالت در 4 سال احمدينژاد» آقاي غلامحسين کرباسچي، نوشته است: «نلسون ماندلا»، رهبر مبارزه با تبعيض و آپارتايد، ميگفت: 27 سال زندان و مبارزه من، خط پايان نيست بلکه همواره شروعي دوباره است.
او معتقد بود، زندان درگيري بين وجدان با اصولي است که پيروي از آنها باعث سرافکندگي خواهد بود. همه مردم باوجدان و کساني که ميانديشند و احساسات عميق دارند، در تمام کشورها دچار چنين کشاکشي هستند. بايد به قوانين دور از عدالت اعتراض کرد و عارضه آن يعني زندان را پذيرفت. کسي که نتواند به ظلم و استبداد اعتراض کند، نميتواند براي نيل به جامعه دلخواه، مؤثر باشد.
اين مقدمه را از اين رو نوشتم که از جنابعالي بپرسم: آيا دوران بازداشت و دادگاه و زندان حضرتعالي، براي نيل به کدام يک از اهدافي که در بالا اشاره شد، بود؟
گفتهايد که مهمترين چالش رئيسجمهور، کسري بودجه 44 هزار میليارد توماني است، آيا صادقانه فکر ميکنيد به خاطر خروج از برنامه بيست ساله با کسري بودجه فوق مواجه شدهايم واقعا اين طور فکر ميکنيد؟ نرخ تورم 25 درصد و بيکاري 12 درصد، يک شبه زاييده شده است؟ جدا فکر ميکنيد واردات برنج، روغن، شکر و علوفه موجب رکود در توليد داخلي شده است؟
بيانصافي است اگر نفرماييد دولت نهم، ابرهاي بارانزا را از فضاي ايران به ديگر کشورها فرستاده است تا موجبات خشکسالي را فراهم کند و اصلا فکر نکنيد که بخش عمدهاي از توليدات گندم به نزولات آسماني بستگي دارد.
فرمودهايد از 30 هزار ميليارد تومان مطالبات معوقه بانکها، تنها سه هزار مليارد تومان آنها داراي وثيقه است، حتما حضرتعالي که به صورت مطالبات معوقه بانکها دسترسي داريد، ميدانيد که مطالبات معوقه، مربوط به سالهاي پس از سررسيد يا عدم پرداخت تعهدات ميباشد که قاعدتا مربوط به بيش از سه سال ميشود که با توجه به مماشات بانکها، بعضا به بيش از 12،10 سال رسيده است.
حال که حضرتعالي به اين اطلاعات دست يافتهايد، کاش براي مخاطبان خود توضيح ميداديد که اين مطالبات معوق بدون وثيقه و سررسيد گذشته، متعلق به چه سالهايي است و چند تن از دانهدرشتهاي آن را نام ميبرديد.
فرمودهايد، کارنامه دولت نهم معلول قانونگريزي است، نفرماييد که حضرتعالي سراسر عمر پرتصدي خود را با قانون سپري کردهايد.
و من درماندهام از اين همه قانونمداري شما!
فرمودهايد، در گزارشهاي تفريغ بودجه سال 85 و 86، فساد مالي گسترده به تصوير کشيده شده که حاصل تصميمات غيرکارشناسي و هزينهاي دولت است. متأسفانه باز هم دانسته براي منافع خود قلم ميزنيد چون بعيد ميدانم از شما که از هيچ، همه چيز براي خود ساختهايد و تصاوير شما نيز گوياي آرامش خيال امروز و فرداي شماست، کاري به بندگان خدايي که هشتشان گرو نهشان است، داشته باشيد.
اميدوارم از اين هشت و نه به دولت 8 و 9 نرسيد!
چگونه ميشود برحسب فرمايش شما و بر مبناي تفريغ بودجه در سال هاي 85 و86 هم گوياي فساد مالي گسترده بوده و هم حاصل تصميمات غيرکارشناسي و هزينهاي دولت، ظاهرا حضرتعالي بين تصميمات غيرکارشناسي و هزينهاي با فساد مالي گسترده، تفکيکي از نظر محتوايي قائل نيستيد.
فرمودهايد که بسياري از مطالبات فعلي، از توقعات مردم نبوده و عرق ملي مردم در 30 سال گذشته بسيار بيشتر از مسئولان فعلي است. البته بهتر بود ميگفتيد بعضي مسئولان خودمحوري که همه چيز را براي خودشان ميخواستند.
بندههاي خدا اين مردم که شما از آنها نام ميبريد مصائبي مثل بيکاري بيشتر از 12 درصد و نرخ تورم بيشتر از 50 درصد را تحمل کردند. فراموش نکردهايم که شما با ورود به شهرداري تهران، چه گلي به جمال اين طبقه داراي عرق ملي زدهايد!
البته اميدواريم شما رفاه امروز خود را مديون اين طبقه ندانيد و به مطالبات معوق بانکها نيز ربط ندهيد، به سوناميهاي اقتصادي نيز مرتبط نکنيد، به عدم دسترسي مديران اين مملکت به پنجههاي پرفتوت خود و دوستانتان نيز وصل نکنيد. به خاطر خدا برويد يک صورت از مديران دوران خود تهيه کنيد و ببينيد کجا بودند و به کجا رسيدند؟ حالا براساس اينکه تاريخ دروغ نميگويد و برداشتهاي ما ديگر عاطفي نيست، خوب فهميدهايم که تورمهاي پديد آمده اگر براي بسياري از افراد جامعه مصيبت بار بوده، براي فرصتطلبان همه چيز آورده است.
