چرا ونگر بايد در آرسنال بماند؟

چرا از اين و آن انتقاد مي کنيم؟ هر اقدامي در هر سني مشروعيت نسبي دارد اما آيا مي توان اقدامي انجام داد و از قبول مسووليت شانه خالي کرد؟

به نوشته اعتماد و به نقل از تايمز، جنگ فعلي آرسن ونگر با آنچه تقدير برايش رقم زده، ما را به ياد روزهاي بد، روزهاي ناسازگاري روزگار با خودمان مي اندازد. او از تاکتيک هايش در بازي منجر به تساوي بدون گل آرسنال مقابل فولام راضي است. ونگر در حالي از اولويت قضاوت مردم مي گويد که نمي تواند فراز و فرودهاي تيمش را ناديده بگيرد.

چهره دژم آرسن نشان دهنده سخت ترين روزهاي کاري او از زمان نشستن روي نيمکت آرسنال است.

اين تيم نصفه و نيمه براي از دست ندادن فرصت حضور در ليگ قهرمانان به آب و آتش مي زند و اگر بين چهار تيم اول جاي نگيرد، علاوه بر بي احترامي به سنت اخير خود وجهه يک مدرسه فوتبال داراي مرغوب ترين جوانان را زير سوال مي برد.

پروفسور آرسنال اعتقاد دارد پديده هاي تيمش مي توانند در ميان مدت به رشد و بازدهي مطلوب برسند. شايد او راست مي گويد. در جريان بازي اخير مقابل وست بروم، بنتنر به عنوان يکي از جوانان مکتب ونگر دو گل زد و کنار دنيلسون، ديابي و ساير هافبک ها روز خوبي را پشت سر گذاشت. شکست ويلا مقابل منچسترسيتي اجازه داد سرمربي آرسنال سرش را بالا بگيرد. اکنون جوان ترين تيم حال حاضر ليگ برتر مي تواند اميدوار باشد با ربودن گوي سبقت از اهالي ويلا پارک، آخرين جايگاه صعود به ليگ قهرمانان را از آن خود کند.

البته شمار هواداران غايب در ورزشگاه فولام خوشبيني ها را از بين مي برد. چرا وفاداران به توپچي ها ديگر مانند گذشته يار و ياور نيستند. آرسن آرسنال از زمان روزهاي ابتدايي حضور در لندن جايگاه تثبيت شده يي داشته اما واقعاً معلوم نيست فصل آينده نيز در امارات بماند يا نه. با هر معياري از دست دادن ليگ قهرمانان چنان تلخ است که هر خاطره يي ولو به شيريني طعم يک فصل شکست ناپذيري را از بين مي برد. ونگر وظيفه سنگيني دارد.

او فعلاً به روي خود نمي آورد. آرسنال فعلي نه نماي چشم نوازي دارد نه از تاکتيک مناسبي سود مي برد و نه هيچ خريداري را ترغيب به خريد سهامش مي کند البته ونگر نبايد ناراحت شود چون اين بي توجهي ها در مقايسه با تمجيدي به مضمون «اين زيباترين تيم از زمان تاتنهام اوايل دهه 60 به رهبري نيکلسون است» اصلاً تاثيرگذار نيست. تيم اول لندن براي کسب مقام چهارم مي جنگد اما در جام حذفي حضور دارد و در ليگ قهرمانان نيز بازي رفت مرحله يک هشتم نهايي مقابل رم را به سود خود خاتمه داده است.

مي بينيد، دليل چنداني براي نگراني وجود ندارد. بسته نگه داشتن دروازه در جاي خود نکته جالبي بود. ونگر پس از ناتواني بروس راچ در دنبال کردن راه جرج گراهام، روي نيمکت توپچي ها نشست و پس از مدتي ياد و خاطره مربيان افسانه يي باشگاه مانند هربرت چاپ من و برتي مي را زنده کرد.

مي توان پا را فراتر از اين نهاد. مرد فرانسوي فاصله هنر، فوتبال و تاکتيک هاي سفت و سخت را به حداقل رساند و هنوز کسي نتوانسته باغباني چنين شکيبا را در اطراف فوتبال ببيند. هرگز نمي توانيم بي توجه به دستاوردهاي موجود، صرفاً ماندگاري در يک تيم را دليل ستايش از ونگر بناميم و به خاطر چند نتيجه ضعيف از اخراج سرمربي بگوييم. ب

رخي از منتقدان فعلي دشمن قرمزهاي پايتخت انگليس هستند وگرنه کدام هوادار منطقي فوتبال مي تواند فلسفه و عملگرايي پاک آقاي آرسنال را تحسين نکند؟ اين مقاله در جهت ترغيب سران آرسنال به اخراج ونگر نوشته نشده و سندي براي شروع اقدامات تحريک آميز در جهت تعويض مربي آرسنال هم نيست. در سوي مقابل قصد تمجيد از ونگر (مردي که هزاران پوند در صندوق باشگاه نگه داشت و به جاي خريد ستاره، ستاره ساخت) را نداشتم. اين مقاله براي يک مرد خوب و لايق دستاوردهاي بزرگ تر نگاشته شد، فقط همين.