انتقاد دانشجويان از كمبود امكانات ورزشی
دانشجويان آيندهسازان مملكتاند. اين افراد در آينده مهندسان، پزشكان، معلماني و ... ميشوند كه بايد چرخه اقتصاد و علم و فرهنگ كشور را بچرخانند. يك دانشجوي فني بايد در آينده بتواند ساعتها براي هدايت يك پروژهي مهندسي كار كند و يك دانشجوي پزشكي بايد جسمي توانمند داشته باشد تا براي سالهاي سال ساعتها براي انجام يك عمل جراحي سرپا بياستد و آيا يك معلم، اگر سالم و شاد نباشد ميتواند آموزههاي خود را منتقل كند؟
همه ما بارها و بارها شنيدهايم كه "عقل سالم در بدن سالم است" ولي آيا سيستم آموزشي ما دانش آموزان و دانشجويان خود را به گونهايي سالم تربيت ميكند تا بتوانند در آينده زندگي پرتحرك و پرنشاطي داشته باشند؟ آيا توجه به توانمنديهاي فيزيكي در برنامهي آموزش و پرورش و آموزش عالي جايگاه واقعي خود را دارد؟ توجه به ورزش در دوران دانشجويي فقط به ارايه دو واحد تربيت بدني يك و دو خلاصه ميشود. آيا اين دو واحد ميتواند به رسالت اصلي خود و به فلسفه واقعي تربيت بدني و ورزش نزديك شود؟
ايسنا، پاسخ اين سوالات را از جمعي از دانشجويان رشتههاي مختلف تحصيلي جويا شده است.
يك دانشجوي رشتهي علوم كامپيوتر در اين رابطه معتقد است كلاسهاي تربيت بدني بايد محيط مناسبي را جهت ورزش و آموزشهاي تخصصي فراهم كند. اما، متاسفانه جو خشك بعضي كلاسهاي تربيت بدني، دانشجو را از محيطهاي ورزشي دور خواهد كرد.
وي ادامه داد: به نظر من بهتر است كه در هر دوره فقط يك رشته خاص ورزشي آموزش داده شود. انجام تمرينات سخت آمادگي جسماني، دويدنهاي طاقت فرسا و درازونشست هيچ سودي مگر به صورت مقطعي نخواهد داشت.
يكي از دانشجويان دانشگاه پيام نور تهران از كم بودن ساعات درس تربيت بدني به عنوان يكي از مشكلات ارايه اين واحد ياد كرد و گفت: در اين مدت كوتاه و صرف برگزاري هفت، هشت جلسه نميتوان چيزي از ورزش آموخت.
يكي از دانشجويان رشته مديريت بازرگاني نيز با انتقاد شديد از نحوه ارايه واحد تربيت بدني يك و دو اظهار كرد: اين كلاسها به درد ما دانشجويان نميخورد و فقط پول و هزينه را هدر ميدهد. بهتر است در واحد تربيت بدني دو به صورت اختياري دروس كاربردي چون شنا را ارايه دهند نه اينكه با ارايه اجباري تنها يك رشته ورزشي وقت و پول ما را هدر دهند.
يكي از دانشجويان فني و مهندسي بر لزوم ارايه اطلاعات مربوط به سلامت در كلاسهاي عمومي تاكيد كرد و گفت: بهتر است كه اطلاعات پزشكي و علمي و ورزش كه به سلامت جسم و روح وابسته و مرتبط است در اين كلاسها ارايه شود. اين كلاسها بهترين جايي است كه دانشجو ميتواند فارغ از درسهاي خشك و تكراري دوره كارشناسي مطالب پيرامون جسم و روح خود را ياد بگيرد.
مفيد و كافي نبودن ساعات درس تربيت بدني نكتهايي بود كه بيشتر دانشجويان به آن اشاره كردند. يكي از دانشجويان در اين رابطه گفت: آيا واقعا با چند جلسه و ارايه تنها يك رشته به صورت اجباري ميتوان يك ورزش را آموخت. بهتر است كه طوري برنامهريزي شود كه دانشجو در طول چهار سال بتواند به طور كامل يك رشته را بياموزد.
دانشجوي ديگري با تاكيد بر اين موضوع خاطرنشان كرد: در اين شرايط دانشجو چهار سال فرصت دارد تا رشته مورد علاقه خود را به طور كامل ياد بگيرد. در اين شرايط احتمال بيشتري وجود دارد كه در آينده نيز فرد رشته ياد گرفته را ادامه دهد.
يك دانشجوي رشته حسابداري تاكيد كرد: با اين نحوه ارايه واحد عمومي تربيت بدني به نظر من بهتر است اين دو واحد را از برنامه درسي دانشگاهها حذف كنند. با ارايه دو واحدي كه كلاسهاي آن هم به صورت مرتب برگزار نميشود و در طول ترم دانشجويان بيش از سه يا چهار جلسه در سر كلاسها حاضر نميشوند، چه چيزي ميتوان ياد گرفت.
يك دانشجو ادبيات فارسي به نحوهي نمره دهي واحد عمومي يك و دو اشاره و اظهار كرد: ورزش تفريح است و فرد بايد از انجام آن لذت ببرد، اينكه بخواهيم با اهرم نمره فرد را سر كلاسهاي ورزش حاضر كنيم، درست نيست. اگر ميشد واحد عمومي تربيت بدني طوري ارايه ميشد كه نمره آن به صورت قبول / رد بود به نظر من ساعات كلاس خالي از استرس شده و جذابتر ميشد.
