معجزه پزشکي براي جلوگیري از مرگ ورزش حرفه اي

نقطه پايان و مرگ دوران حرفه‏ای فوتبال يك ستاره مي‏تواند يك مصدوميت ناگهاني باشد. هر چيزي كه باعث ايجاد اختلال در عملكرد يك ورزشكار شود مي تواند به اين معني باشد كه آنها ديگر براي حضور در صحنه برتر ورزش جهان مناسب نيستند و به همين دليل است كه بهترين ورزشكاران در صورتي كه در حال بهبود يافتن از مصدوميت، نيازمند دريافت بهترين درمان هستند.

به گزارش سي ان ان از لندن، اوون هارگريوز ستاره منچستر يونايتد و تيم ملي فوتبال انگلستان به خاطر قابليت تطابق خود با همه پستها و ميزان عملكرد منحصر به فردش در دنياي فوتبال به يك ستاره تبديل شده بود اما در سال 2008 اين تاندونها بودند كه فصل فوتبالي او را قطع كردند.

هارگريوز 27 ساله براي نجات عمر فوتبالي خود نيازمند جراحي هر دو زانوي خود شده بود. وي تصميم گرفت براي اين كار به دهكده اي كوچك و كوهستاني در كولورادو پرواز كند تا به ديدار "نجوا كننده زانوها" دكتر ريچارد استيدمن برود.

استيدمن زماني كه دانشجوي دانشگاه بود و فوتبال آمريكايي بازي مي كرد علاقمند به نحوه كار زانوها و آسيب ديدگيهاي آنها شد. وي كه هم اكنون به "دكتر استيدي (دكتر استوار)" معروف است به متخصص زانوي ستاره ها تبديل شده كه افرادي مانند فن نيستلروي ستاره رئال مادريد، بروس اسميت از بازيكنان برجسته فوتبال آمريكايي و حتي پادشاه اسپانيا را مي تواند در ميان مشتري هاي وي ديد.

هارگريوز در مورد اين پزشك به سي ان ان گفت:"به نظر من او بسيار خوب ورزشكاران، اهميت آسيب ديدگي و ميزان آن را درك كرده و قادر است تا شخصيتهايي را كه دچار مصدوميتهاي طولاني مي شوند را هدايت كند."

استيدمن با تيمي 75 نفره از پزشكان همكاري مي كند كه تا كنون به طور كلي 16 هزار زانو را تعمير كرده اند. اين پزشك درمانهاي نوآورانه اي را در مورد زانو به كار گرفته است كه از جمله آن micro-fracturing يا ايجاد سوراخ كوچكي در استخوان بيمار براي خارج كردن خون مغز استخوان است كه امكان استفاده از سلولهاي بنيادين خود بيمار را براي ايجاد بافتهاي جديد امكان پذير مي سازد.

به گفته دكتر استيدمن راز بهبود ورزشكاران اين است كه بگذاريد بهترين كاري را كه مي توانند انجام دهند. به نظر وي عدم تحركت براي بيماران مضر و در مقابل داشتن تحرك براي آنها مفيد است.
اوون هارگريوز بايد تا حدود يك ماه ديگر دوران نقاهت خود را در اين دهكده ادامه دهد. برنامه روزانه او كاملا مشخص است: بيدار شدن، بازتواني، نهار، بازتواني، شام و استراحت.

هارگريوز مي گويد:"واقعا خسته كننده است. من بازيهاي تيمم را تماشا نمي كند سخت است كه حس رقابت را ببيني و احساس كني اما خارج از صحنه باشي."

استيدمن معتقد است كه هارگريوز فصل آينده به زمين فوتبال باز خواهد گشت و از هر زمان ديگري بهتر خواهد بود.

هارگريوز هم همين نظر را دارد:"من با قدرت بيشتر باز خواهم گشت و 2 سال هم بيشتر به فوتبالم ادامه خواهم داد."

براي سايرين شايد راه بهبود از كمند آسيب ديدگي طولاني تر باشد. مايكل واتسون بوكسور ميان وزن بريتانيايي پس از بيهوش شدن در پايان ديدار قهرماني سال 1991 در برابر كريس ايوبانك تقريبا مرده بود.

وي به سي ان ان گفت:"ضربه اي را خوردم و همه چيز سياه شد. وقتي چشم باز كردم در تخت بيمارستان بودم. فكر مي كردم خواب مي بينم."

واتسون پس از آن ضربه 40 روز در كما بود و 6 عمل جراحي بر روي مغز او انجام شد. پتر هاملين جراح مغز و اعصاب كه واتسون را درمان كرده گفت:"او كاملا در آستانه مرگ بود اما من معتقد بودم همان اندازه كه به مرگ نزديك است به زندگي نيز نزديك است."

در ابتدا گمان برده مي شد كه واتسون هيچگاه ديگر نمي تواند راه برود اما بعد از چند سال بهبود تدريجي او موفق به شركت در ماراتون لندن در سال 2003 شد و طي 6 روز اين مسابقه را به پايان رساند.

هم اكنون روابط نزديكي ميان هاملين و واتسون وجود دارد همانگونه كه بيماران استيدمن نيز هميشه سپاسگزار زحمات پزشك خود در بهبود آنها هستند.

اتاق انتظار كلينيك استيدمن با پيراهن امضاء شده بيماران وي پر شده ات. شماره 10 منچستر يونايتد كه توسط فن نيستلروي امضاء شده و روي آن نوشته:"از اينكه رؤياهايم را به من بازگرداندي متشكرم." يكي از آنهاست.