460 نفر اعزامی به المپیک، آماری که علی‏آبادی نمی‏داند از كجا آمده است!

علي‌اصغر يوسف‌نژاد به عنوان اولين فردي كه در قرعه‌كشي براساس آيين‌نامه داخلي جديد انتخاب شده بود، در قامت منتقد ظاهر شد اما به دلیل زمان پنج دقیقه ای نتوانست به طور به نقادی بپردازد، اظهار كرد: گرچه گزارش کمیسیون دیر هنگام قرائت شده است اما شرایط حاکم موجود بر ورزش کشور ناشی از تاثیر عوامل غیر کارشناسی در مدیریت این سازمان و بدنه ورزشی کشور می‌باشد.

وی تاکید کرد: از اين‌كه مجلس راجع به يكي از اساسي‌ترين مساله مملكت وارد شده خوشحالم، ولي از طرف ديگر متاسفم كه دير وارد شده و خيلي هم به جزييات نپرداختند.

نماینده مردم ساری ادامه داد: ساختار ورزش ما استعداد پذيرش اين همه افراد كه لياقت و شايستگي در سطح دنيا را دارد، ندارد؛ علت اين امر به زيرساخت‌ها، ‌مديريت‌ها و شرايطي كه در ورزش مملكت حاكم است، بر مي‌گردد.

نماينده ساري با اشاره به طرح جامع ورزش گفت: با وجود آنکه چند صد میلیون تومان برای طرح جامع ورزشی کشور هزینه شده اما این طرح به دلیل روزمرگی در مدیریت سازمان تربیت بدنی دچار کم لطفی شده است که روزمرگی در بحث ورزش و سازمان تربیت بدنی بی‌ارتباط با چند مشغله بودن مدیران سازمان نیست.

سیدمهدی صادق نماینده آستانه اما صراحت بیشتری در سخنانش لحاظ کرد و برخی ناگفته‏ها را از تریبون مجلس اعلام کرد و گفت: چرا نمي‌خواهيم از تجربه كشورهاي ديگر استفاده كنيم؟ تا كي غرور؟ چرا سليقه‌هاي فردي يا گروهي در مسايل ورزش دخيل مي‌شود؟

وی با بیان اینکه برخی تخلفات مالی و اجرایی در سازمان تربیت بدنی در المپیک پکن وجود داشته است، عنوان کرد: از میان 460 نفر اعزامی به المپیک پکن تنها 51 نفر ورزشکار بودند و حتی یک روانشناس نیز در تیم اعزامی وجود نداشته است.

صادق افزود: 41 میلیارد تومان برای این سفر هزینه شده است اما باید دید که از این مبلغ چه میزان برای ورزشکاران هزینه شده است؟ هزینه تیم ملی ما در المپیک پکن به نسبت سایر کشورها چقدر بوده است؟

نماینده مردم آستارا اظهار داشت: چرا مسئولان در کشور مدام تقصیر ناکامی‌ها را به گردن دیگری می‌اندازند؟ اما این شکست باید درسی برای پیروزی آینده شود.

محمود احمدي‌بيغش، محمدكريم عابدی، سيدمحمدجواد ابطحي نیز در حمایت از عملکرد سازمان تربیت بدنمی در خصوص نتایج المپیک، مسائلی کوتاه و مختصر را بیان کردند.

در ادامه محمد علی آبادی پشت تربیون مجلس قرار گرفت تا در خصوص المپیک و حواشی اش که از بخشی از آن در صحنه علنی از پرده خارج شده بود، در زمان 15 دقیقه‏ای تعیین شده برای نماینده دولت، توضیحاتی ارائه دهد که در ابتدای این توضیحات با بيان اين‌كه به نظر مي‌رسد تحليل عميقي راجع به چون و چرايي مسايل نمي‌شود، گفت: 16 دوره در المپيك جهاني (!) شركت كرديم و فقط با دو رشته شركت كرديم، و هيچ‌گاه نديدم عزيزي روي اين موضوع حساس انگشت بگذارد، كه چرا ايران در 2 رشته شركت مي‌كند، اما شما بدانيد وقتي با 2 رشته حضور داريم، 2 سر دارد كه يك سر آن برد و يك سر آن شكست است.

وي که از رييس مجلس خواست تا در يك جلسه خصوصي با نمايندگان مسايل به صورت بازتر مطرح شود، يادآور شد: مشكل اصلي و اساسي ما در اين المپيك و يا المپيك گذشته و يا بعدي نيست، بلكه حضور با 2 رشته است. لذا ما برنامه‌ريزي كرديم كه حضور جمهوري اسلامي را در المپيك از 2 رشته به 12 تا 14 رشته مدال‌آور برسانيم.

وي که در خصوص نتایج المپیک به مجلس فراخوانده شده بود، مجدداً سراغ ساخت و سازها را که هیچ ارتباطی نمیتواند با عملکرد ایران در المپیک 2008 داشته باشد، رفت افزود : ما در ورزش کشور به این نتیجه رسیدیم که جوانان کشور ما نیاز به فضای ورزشی دارند. ایران دارای 1060 شهر است و ما در بیش از 600 شهر حتی یک فضای ورزشی هم نداشتیم و در کلانشهرها نیز ورزشگاه های بزرگی همچون آزادی و انقلاب برای نشان دادن قدرت دولت ها ساخته شده بودند. در حالی که یک ورزشکار از دل ورزشگاه های کوچک بیرون می آید. بر همین اساس در قدم اول امکان ورزش را با ساخت ورزشگاه فراهم کردیم تا مردم بتواند به صورت سازمان یافته و علمی ورزش کنند.

در همین راستا از مجلس محترم خواستاریم تا به ما کمک کنند که محیط های ورزشی کشور را به اندازه 70 میلیون نفر جمعیت گسترش دهیم. المپیک این دوره گذشت و المپیک دوره های بعد هم خواهد گذشت، اما ما وقتی می توانیم در این المپیک ها نتیجه بگیریم که شانس مدال آوری خود را از دو رشته به ده رشته افزایش دهیم. چرا که وقتی با دو رشته شرکت می کنیم، 50 درصد موفقیت خود را در ابتدا از دست می دهیم و بقیه آن هم ممکن است با بدشانسی مشکل ورزشکار و مسائل مختلف از بین برود. لذا می خواهیم زیر ساختها را توسعه دهیم.

وي خطاب به نمايندگان گفت: به نظر بنده مجلس نبايد مسايل موضعي يا موردي را دنبال كند (!)، بلكه از من يا ديگران سوال كند كه برنامه شما چيست. ما محور اصلي را توسعه زيرساخت‌ها قرار داده‌ايم و فكر مي‌كنيم بايد 4 سال ديگر بر روي آن كار كنيم تا به نتايج خوب برسيم.

علي‌آبادي با اشاره به وظايف در ورزش گفت: وظيفه ورزش تنها بر عهده سازمان تربيت بدني نيست، امروز بايد ورزش همگاني از سوي شهرداري‌ها و ادارات انجام شود، اما انجام نمي‌شود ضمن آنكه اگر بخواهيم آن را تحويل شهرداري بدهيم آن را قبول نمي‌كنند زيرا هزينه زيادي دارد. آنچه حائز اهمیت است این است که همه وظیفه ورزشی مربوط به سازمان تربیت بدنی نمی شود. بلکه 7 نهاد و ارگان در این راستا مسئولیت دارند. به طور مثال بخش عمده ای از ورزش همگانی مربوط به شهرداری می شود اما دراین زمینه هیچ اقدامی انجام نداده اند.

وي با بيان اينكه يكي از مسايل توسعه منابع مالي است، گفت: متاسفانه ما با منابع مالي كه داريم، نمي‌توانيم به 13 ميليون هياتي كه در استان‌ها داريم، يك ميليون هم بدهيم. من همین امروز حاضرم 6 دانگ ورزش همگانی را به شهرداری ها بدهم اما مطمئنم قبول نمی کنند.

آموزش و پرورش که قلب ورزش در آنجا می تپد فقط 800 تومان به هر دانش آموز سرانه ورزش اختصاص می دهد. وقتی به وزیر آموزش و پرورش مراجعه می کنیم می بینیم آنها هم فضای زیادی را در اختیار ندارند.براي المپيك 40 ميليارد تومان هزينه نشده، بلكه اين 40 ميليارد تومان براي 12 رشته هزينه شده است و براي خود المپيك حدود 18 ميليارد استفاده شده است همچنين، كمتر از 55 نفر همراه در المپيك داشته‌ايم و نمي‌دانم آمارهايي كه نمايندگان دادند از كجا آمده است!

لاريجاني پس از سخنان علي‌آبادي و نمايندگاني كه صحبت كردند، گفت: كميسيون مي‌تواند با توجه به بحث‌هايي كه شد پيشنهادهايي براي حل مساله ارايه بدهند.

به این ترتیب قصه المپیک به خط پایان رسید، بدون آنکه حتی یک تن از مسئولین ارشد ورزش کشور و روئسای فدراسیون‏ها تغییر کرده باشند و این نشان می دهد ورزش ایران اگرچه ممکن است درصدی در المپیک موفق نبوده باشد اما به هر حال با اظهارات رئیس سازمان تربیت بدنی حداقل ناموفق نبوده است!

البته بالاخره مشخص نشد گزارش مجلس در خصوص هزینه 40 میلیاردی المپیک و همچنین اعزام 460 نفری که توسط نمایندگان ملت تدوین شده، صحت دارد یا آن گونه که علی‏آبادی عنوان کرده بود، این گزارش‏ها صحت ندارد و ادعاهای سازمان ورزش دارای صحت و صداقت است؟!