انگشت اتهام دوباره به سوی تختی

تطهیر رژیم دست نشانده پهلوی با جنایاتی که در طول چندین دهه انجام داده است، کاری بس دشوار است که شاید به خبرگان چنین اعمالی را برای قرن‏ها نیازمند باشد تا خاطرات تلخ استبداد را نسل به نسل در اذهان کمرنگ ساخت و مطالبی را جایگزین کرد که خالی از صحت و اصالت است. اقدامی که مقدمتاً با هدف توجیه جنایات خاندان پهلوی و در فاز بعد در رابطه با مفاسد اقتصادی رژیم به صورت زیر پوستی در حال پیگیری است.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، این جریان که توسط اقشار ضدانقلاب، به ویژه سلطنت‏طلبان سال‏های متمادی است هدایت می‏شود و در حول و حوش یک دهه اخیر شدت گرفته، تنها در رسانه‏های خارجی و عموماً ضدانقلاب تبلیغ و ترویج داده می‏شدند اما مدتی است برخی رسانه‏ها، نوشتارهایی را منتشر می‏کنند که نه تنها رگه‏هایی از این جریان را به نمایش می‏گذارد، بلکه برخی ادعاهای دروغین گروه‏های تطهیرکننده رژیم شاه را نیز به وضوح تبیین می‏کند.

فصلنامه اجتماعی، فرهنگی، هنری و ادبی "نگاه نو" که چهارچوب کاری اش مشخص است، در شماره 80 خود که بهمن ماه منتشر و بر روی گیشه روزنامه‏ فروشی‏ها رفته است، پرونده‏ای برای جهان پهلوان تختی چهره مردمی و الگوی بسیاری از ورزشکاران کشور گشوده که حاوی مطالبی از نویسندگان مختلف است. این نشریه در میان نوشتارهای مختلف که عمدتاً به شرح حال و سوابق سیاسی، اجتماعی و همچنین زندگی این چهره ورزشی پرداخته بود، به بازانتشار مطلبی با تیتر "مردی که محکوم به شکست بود" که در دی ماه 1346، ماه وفات زنده یاد تختی به انتشار در آمد، پس از چهل سال پرداخت و جنجال آفرین شد. مطلبی به نگارش درآمده توسط داریوش آشوری که به صراحت ادعایی نخ‏نما را مطرح می‏سازد تا بدین نحو از متهمین قتل جهان پهلوان که در صدر آنها محمدرضا و غلامرضا پهلوی حضور دارند، رفع اتهام شود و انگشت اتهام پس از چهل سال دوباره به سوی جهان پهلوان به عنوان فردی که خودکشی کرده، بچرخد.

 

در بخش‏هایی از این مطلب آمده بود: "او هرگز نتوانست تصویری چنانکه باید از واقعیت وجود خویش بدهد مگر با خودکشی و هرگز نتوانست تضاد این واقعیت خارجی را حل کند مگر با خودکشی ... حتی کارمند اداره هم که همه فکر و ذکرش اضافه حقوق و رتبه است، از این مقایسه لذت می برد که حتی جهان پهلوان هم نتوانست با زندگی مبارزه کند، ولی او همچنان با غرور و افتخار پرچم مبارزه را با گرفتن اضافه کار و پاداش در انگشتان نحیفش می‏فشرد... تختی آخرین نماینده یک کردار اخلاقی، یک سنت و جدولی از ارزش‏ها بود که ریشه‏هایی عمیق و عتیق داشت و با وضع موجود (وضع سال 1342) در تضاد شدید بود!... او می‏بایست این تضاد را از نزدیک‏تر تجربه می کرد و زیر بار آن خرد می شد. {...} او و ارزش‏هایش در دنیایی که همه چیزش به رغم او حرکت می کرد، جایی نداشتند!"

خبر تکمیلی و جزئیات این واقعه را در تابناک ورزشی بخوانید.