به بها ، نه به بهانه

فرگوسن سه شنبه خيلي خوشحال به نظر مي رسيد. در واقع کمتر پيش آمده بود او را چنين بشاش ببينيم. دنبال دليل نگرديد. تيم او در عرض چند هفته نه تنها به طور برق آسايي صدر جدولي را از دشمن ديرينه گرفت بلکه با فاصله نسبتاً زياد (پيروزي محتمل در بازي عقب افتاده را فراموش نکنيد) مدعيان را انگشت به دهان گذاشت.

به نوشته اعتماد و به نقل از تایمز، منچستريونايتد در اين مقطع خيلي ترسناک به نظر مي رسد. دار و دسته پيرمرد اسطوره يي نشان دادند حتي در بازي مقابل تيم هاي ضعيف هم قصد ترحم ندارند. کيفيت کار شياطين سرخ به ماندگاري ابدي غول بزرگ دوران اخير فوتبال انگليس مهر تاييد زد. انسان هميشه پيروزي مانند فرگوسن شايد بتواند تاب شکست را بياورد اما مسلماً رسوخ شبح زرد ناکامي در کالبد تيمش را برنمي تابد.

تصور مي کنيد دل فرگي به حال وست بروم سوخته است؟ نه او فقط وقتي براي حريف قطره اشکي مي ريزد که با اختلافي کمتر از دو يا سه گل جشن پيروزي برپا کند. گويي تفکر پيروزمندانه وي روي ساير حريفان و تيم هاي در کورس قهرماني هم تاثير مي گذارد. اتفاقات 96 ساعت گذشته را مرور کنيد... ليورپول به عنوان اصلي ترين حريف مقابل ويگان متوقف شد و حالا جدال فرداي ليورپول و چلسي در تضاد با تصوير پيش بازي قبلي دو تيم است. اگر آبي لندن و قرمز مرسي سايد چند ماه قبل براي فاصله گرفتن از يکديگر در صدر جدول مي جنگيدند، اکنون بايد براي مشخص شدن تيم دوم پنجه در پنجه هم بيندازند. گل ديرهنگام ويگان بيشتر به حساب ضعف ليورپول در حفظ نتيجه گذاشته مي شود تا قدرت ضربه زني ميدو از روي نقطه پنالتي.

در جهت عکس منچستريونايتد هرچند با اختلاف اندکي رقبا را شکست مي دهد اما فقط و فقط نان قدرت خود را مي خورد و به دليل اين يکدندگي خاص کمتر محبوبيتي به دست مي آورد. پيروزي در ورزش نتيجه عرق ريختن، جان به لب شدن و البته حفظ اتحاد است اما تا وقتي گرسنه موفقيت نباشي مدام کنار لبه تاريکي در حال تلاش براي حفظ تعادل ديده خواهي شد. گرسنگي اصلي ترين فاکتور تلقي مي شود. رعايت ساير مسائل مي تواند موفقيت را به ارمغان آورد، با اين حال جنگجويي شرط لازم پيروزي است.

دوکوبرتن بنيانگذار المپيک نوين هدف ورزش را برقراري ارتباط بين روح و جسم مي دانست و مانيفست هايي صرفاً آماتور داشت اما در عصر جديد واژه هاي تازه يي به وجود آمده اند و حرفه يي گري به اوج رسيده است. ورزش سازنده عنصر ناب شکيبايي تلقي مي شود؛ هرچند هنگام تماشاي بازي کريکت بين انگليس و هند نمي توانيد اداي آدم هاي متمدن را درآوريد. ورزش زيباست وقتي بابي چارلتون از ميانه ميدان گل مي زند. زشت است وقتي شوماخر با ناجوانمردي باتيستون فرانسوي را روانه بيمارستان مي کند. زيباست وقتي بولت 100 متر را در 9 ثانيه و 69 صدم ثانيه مي دود. زشت است وقتي بن جانسون به لطف دوپينگ رکورد 9 ثانيه و 79 ثانيه را رقم مي زند.

روح وحشي ورزشي زيباتر از زيبايي هاي اين ژانر نيست. تقريباً تک تک هواداران و هواخواهان ورزش نمي توانند اصولي را غير از آنچه برشمردم ضامن سلامت عالم گيرترين پديده دنيا بدانند. غريزه جنگ... اين عامل موفقيت است. شير، شکارها را مي درد چون مي تواند و اجازه دارد چنين کاري را انجام دهد. زندگي در گرسنگي مطلق زيبا نيست. صلح زيباست. خنديدن زيباست. مهرباني زيباست اما تا نجنگيد نمي توانيد از لذت نتيجه (هر چه مي خواهد باشد) نهايت بهره را ببريد. جنگ براي ورزش جذاب خواهد بود. ورزش را باشکوه تر از همه زيبايي ها مي دانم. برتري از آن بهترين ها مي شود؛ افرادي که سرعت قدرت، چالاکي و شانس را توامان دارند. هميشه دوست داريم بهترين ها و افراد مورد علاقه خود را برتر ببينيم اما هميشه در بن بست حقيقت گير مي افتيم. ورزش به شرافتمندان پاداش نمي دهد. امکان دارد انسان هاي پاک و زحمتکش روزي برنده شوند اما الزاماً به دليل اعمال درست خود جام نمي گيرند. دنياي پرقيل و قال ورزش حساب و کتاب و وعده هاي موجود در کتاب هاي مقدس را ندارد و در چنين مسلخي به حاضران در اين وادي پاداش نمي دهد. فرگوسن دست شاگردانش را مي فشارد.

اگر نتيجه بازي سه شنبه شب معيار عملکرد تيم او باشد، بدون در نظر گرفتن نوع بازي شياطين سرخ و چگونگي سطح گل ها، بايد گفت سال، سال منچستريونايتد است. چنانچه سير تاريخ ورزش را پي بگيريد، رد پاي بزرگي از جسارت، تلاش، فرياد، سختي ها و موانع را بر ديوار استاديوم ها خواهيد ديد اما حتي اگر عمر جاودانه داشته باشيد، فقط برنده ها را به ياد مي آوريد، نه آن کسي که استحقاق بيشتري داشت و به خاطر لغزش در ثانيه هاي پاياني از کسب مدال عاجز ماند.

در يک کلام، ورزش زيبا نيست چون مکاني براي جلوه فروشي و نمايش مدال ها است و هر چه تصنعي باشد، جذاب نبوده و نخواهد بود. به عنوان يک تماشاگر، پيروزي را به مدال ترجيح مي دهيد و اگر منصف باشيد ده ها فاکتور ديگر را هم به بي آلايشي و پاکي بدون نتيجه ترجيح مي دهيد. چنانچه ورزش فقط در زيبايي خلاصه مي شد، مي توانستيم حق خود را بگيريم، قادر بوديم دوستان مان را در رتبه اول ببينيم و پاداش نيکوکاران را قبل از خشک شدن عرق پيشاني پرداخت شده ببينيم اما...