از هتل شش ستاره تا كارتن خوابي
محكوم به فنا در نهايت فنا مي شود حتي اگر جماعتي براي او دل بسوزانند و در پس اشاره به شايستگي هاي بالقوه اش آهي ممتد و از ته دل بكشند. وقتي قبل از سوت آغاز بازي دوربين تلويزيوني با حركت در عرض چهره بازيكنان دو تيم را كه كنار يكديگر صف بسته بودند، به تصوير كشيد، مي شد تيم برنده را از تيم محكوم به فنا تميز داد.
به نوشته قدس، ستاره هاي گران قيمت استقلال كنار نارنجي هايي ايستاده بودند كه بعضاً حتي توسط پيگيرترين علاقه مندان فوتبال هم شناخته نمي شدند. برق با اين بضاعت پيش از سوت آغاز، بازي را باخته بود و اين واقعيت، نه تنها قابل تحسين و تمجيد نيست كه واقعيتي دردناك و زهرآلود را در دل خود جاي مي دهد.
اگر هويت و شناسنامه تيم قديمي برق را از بازيكناني كه در مقاطع كوتاه و بلند پيراهن اين تيم را بر تن كرده اند و رفته اند جدا كنيم متوجه وارونگي حسن تحسين آميزي كه هميشه نسبت به تيمهاي كم بضاعت داشته ايم، مي شويم. جوانهاي بي نام و نشاني كه امروز با پيراهن برق حضور در ليگ برتر را تجربه مي كنند شايد در آينده اي نزديك با پيراهن تيمهاي بزرگ تبديل به ستاره هاي به ياد ماندني شوند.
اما برق با اين روند سقوط مي كند و آرام آرام محو مي شود. عرصه ليگ برتر ميدان جنگ است و اساساً پروسه هاي بازيكن سازي و مطرح كردن نامها ميادين كوچكتر و كم استرس تري را طلب مي كند. و قضيه را اين طور هم مي توان نگاه كرد كه چه بسا بازيكن مستعد تازه از راه رسيده اي با ورود به عرصه اي كه توان مبارزه در آن را ندارد براي هميشه تباه شود و آينده را از دست بدهد.
جمله گزارشگر مسابقه كه پس از به ثمر رسيدن گل چهارم استقلال گفت: «حتي اين شكست هم چيزي از ارزشهاي برق كم نمي كند.» مصداق كاملي از وارونه جلوه دادن حقيقت بقا و فنا بود. چه اتفاقي بايد مي افتاد كه ارزشهاي برق شيراز تحت تأثير قرار بگيرد و اساساً واژه «ارزش» را چگونه تعبير و تفسير مي كنيم؟
جاندار نحيف و ناتواني كه در چنگال شير اسير شده، دست و پا مي زند و دريده مي شود؛ به تماشا نشسته ايم و مي گوييم «حتي اين لت و پار» شدن هم چيزي از ارزشهاي او كم نمي كند. «شايد چون ديگر ارزشي باقي نمانده كه از ميزان آن كاسته شود.»
برق شيراز تا پايان هفته دوازدهم ثابت كرده بود نيازي به اين دلسوزي هاي فريبنده ندارد و مي تواند در قواره هاي يكي از مدعيان قهرماني بدرخشد.
همين تيم آن قدر توانايي و بنيه داشت كه محمود ياوري در فاصله 10 هفته مانده به پايان فصل گذشته در كنفرانس مطبوعاتي پس از بازي با استقلال اعلام كرد: « تيم من تا پايان فصل ديگر نمي بازد.» و نباخت و هر دو مدعي جدي قهرماني - پرسپوليس و سپاهان- را در حساس ترين روزها زمين گير كرد. ميزان ارزشيابي عملكرد برق شيراز هفت ماه قبل تا امروز طوري زير و رو شده كه در پس شكست خانگي چهار بر يك چيزي از ارزشهايش كم نمي شود!
محمد عباسي محكوم به شكست است. با اين تيم، اين زمين و اين تماشاگر كه در ورزشگاه خودي حجم اندكي از سكوها را اشغال مي كند، چگونه مي شود به استقلال نباخت؟
با اين مديريت و اين جيب خالي كه ستاره هاي تيم را در حساس ترين مقطع فصل به آن سوي آبها مي فرستد چگونه مي توان ارزشها را حفظ كرد؟
زبده ترين مربيان بوكس جهان از توانايي تشخيص سطح بوكسور زير دستشان شناخته مي شوند. اينكه مربي بداند بوكسورش را در چه زماني به يك سطح بالاتر بفرستد كه توانايي مبارزه با بوكسورهاي آن دسته را داشته باشد، در درجه اول اهميت قرار مي گيرد.
برق شيراز بوكسور آماتوري است كه با حرفه اي ها مبارزه مي كند. پس روشن است كه اگر له شود چيزي از ارزشهايش كاسته نخواهد شد.
