نقدي بر شيوه تقدير از معلمان نمونه
يكي از بينندگان «تابناك» با فرستادن پيامي نوشته است: بنده يك فرهنگي هستم. بارها از خود پرسيدهام چرا معلمان مطرح و باسابقه كه فعاليتهاي برجسته علمي و فرهنگي دارند، در طرح انتخاب معلم نمونه شركت نميكنند؟ سالهاست كه اين اعتراض مطرح است، اما كسي به آن پاسخ نميدهد.
به نظر من، تنها دليل اصلياش اين است كه نوع برخورد و شيوه تقدير از كساني كه پس از گذراندن مراحل سخت و طاقتفرساي انتخاب معلم نمونه در سطح كشور، چنين عنواني را ميگيرند، بسيار تأسفآور است و حداكثر معادل دويست يا سيصد هزار تومان به آنها پاداش نقدي مستقيم يا غيرمستقيم داده ميشود و البته از آن ماليات هم كسر ميگردد كه البته خودش نوعي تحقير كردن به شمار ميرود، اما اين در حالي است كه دانشجويان نمونه در سطح كشور از امكاناتي چون سفرهاي زيارتي ـ سياحتي خارج از كشور و حتي بورسيه رايگان تحصيلي در مقاطع بالاتر در دانشگاههاي داخل و خارج برخوردار ميشوند. به راستي اگر معلمان زبده و فرهيخته در اين مجموعه نباشند، چگونه ميتوان چنين دانشجوياني تحويل جامعه داد؟
آيا ارزش معنوي و منزلت اجتماعي معلمان به اندازه دانشجويان هم نيست؟ آيا يك معلم نمونه در سطح كشور با مدرك فوق ليسانس كه با كمترين حقوق و مزايا نسبت به اعضاي هيأت علمي دارد به جامعه خدمت ميكند، نبايد از بورسيه تحصيلي دكترا استفاده كند و اساسا اگر چنين شود، آيا نفعش به دانشآموز و مدرسه و جامعه برنميگردد؟
اميدوارم مسئولان و به ويژه دولت محترم براي اين موضوع راهكاري داشته باشند.
حالا كجاشو ديدين؟ براي انتخاب معلم نمونه بايد سه چهار هزارتا(!) فرم و مدرك و سند تهيه كرد كه اصلا به درد سرش نمي ارزد. اشكال كار در اينجاست كه نگاه مسوولين به معلم و معلم نمونه، اصولا نگاه درستي نيست و شيوه هاي تكريم در آن رعايت نمي شود.
بايد كاري كنيم كه نخبه ترين و بهترين مغزهاي مملكت به آموزش پرورش بيايند در غير اين صورت از دنيا عقب مي مانيم. معلمان را بايد تشويق كنند ادامه تحصيل بدهند و مدارج بالاي علمي را طي كنند. بورسيه كردن در دكترا هيچ هزينه اي براي دولت ندارد اما كسي حال و حوصله رسيدن به اينجور مسائل را ندارد.
متاسفانه خيلي ها فقط براي يك حقوق مختصر و آب باريكه به اين تشكيلات مي آيند. اين نگاه بايد عوض شود.
صبوري ـ معلم