چرا رونالدينيو در بارسا افت كرد؟
چندي از افراد كليدي كه در باشگاه بارسلونا فعاليت داشته و يا هم اكنون به اين باشگاه اسپانيايي خدمت ميكنند پيرامون مساله افت رونالدينيو به اظهارنظر پرداختند.
به گزارش ايسنا، در برنامهاي تلويزيوني با عنوان گزارش رابينسون كه توسط مايكل رابينسون عضو پيشين تيم ملي فوتبال ايرلند و يكي از صاحب نظران فوتبال اسپانيا اجرا ميشود، وي به گفتوگويي چند قسمتي با برخي از اعضاي پيشين و فعلي باشگاه بارسلونا پرداخته و نظر هر يك از آنها را پيرامون افت رونالدينيو جويا شده است. اين اظهارنظرها به شرح زير هستند:
** خوان لاپورتا (رييس باشگاه بارسلونا):
در بهار 2007، پس از ديدار برابر رئال ساراگوسا شاهد تغييرهايي در رفتار او بوديم كه تمامي اعضاي اصلي تيم را تحت تاثير قرار داد. رونالدينيو و دكو به همراه اتوبوس تيم راهي هتل نشدند و در عوض سوار يك اتومبيل خصوصي شده و در بين راه چندين بار توقف داشتند.
در پايان ما با او صحبت كرديم تا از آنچه در ذهن وي ميگذشت، با خبر شويم و او به ما گفت كه ميخواهد در بارسا باقي مانده و دوباره به روزهاي اوج خود بازگردد. ما هم به خاطر تمامي كارهايي كه براي باشگاه انجام داده بود او را باور كرديم اما، با وجود تمامي حمايتهايي كه از او ميشد، شكي در تنهايي رونالدينيو نبود.
** تكسيكي بگيريستين (مدير فني بارسلونا):
همه چيز از بازگشت او از جام جهاني 2006 آغاز شد. ما شاهد تغييرهايي جزئي در او بوديم. او نميتوانست در نبردهاي تك به تك پيروز شود، مدام آسيب ميديد، رخدادهاي اطرافش او را تحت تاثير قرار ميدادند و او درصدد بازگشت به تيم ملي برزيل بود.
** ساندرو روسل (نايب رييس پيشين باشگاه بارسلونا):
او (رونالدينيو) براي تمامي كارهاي خود پاسخگو است. شايد او تنها فرد مقصر نباشد اما، مقصر اصلي است چرا كه او شوت ميزند، ميدود و پرش انجام ميدهد نه كس ديگر.
* خوان خوسه كاستيو (دوست نزديك رونالدينيو در بارسلونا):
زماني كه او فهميد به مردم اينجا تعلق ندارد نقطه جديدي در زندگياش شكل گرفت. وقتي زندگي شما با كمك 50 نفر از سراسر جهان جريان داشته باشد طبيعي است كه چنين اتفاقي براي شما رخ ميدهد. ارتباط او با سايرين كمتر شد و با گذشت زمان او كمتر به بيان احساس خود ميپرداخت و به جاي اينكه با دوستان دلسوز نشست و برخاست كند كه او را مورد انتقاد قرار ميدادند، ترجيح داد توسط افرادي كه به تعريف و تمجيد از وضعيت وي ميپرداختند، رفت و آمد كند.
او همچنين دفعههاي بسياري تا نيمههاي شب بيرون ميرفت. در ابتدا اين كار او بيشتر به خاطر خارج شدن از فشار پس از بازيها بود اما، كم كم به يك عادت و شيوه زندگي تبديل شد.
* ادميلسون (هم تيمي پيشين رونالدينيو در بارسلونا):
شايد حاضرين در باشگاه از دكترها گرفته تا رييس، مربيان و هم تيميها ميتوانستند بيش از اين به او كمك كنند. در بارسلونا مسايل تاثيرگذار منفي كه ميتوانند براي يك بازيكن مخرب باشند كم نيستند و شايد او ميلي براي دور ماندن از آنها نداشت.
* اوزبيو ساكريستان (دستيار پيشين فرانك ريكارد):
ما صحبتهاي زيادي با رونالدينيو داشتيم. همواره با كمكهاي خود تلاش كرديم كه به او بگوييم حامياش خواهيم بود، اما هرگز از آنچه در ذهنش ميگذشت باخبر نبوديم چرا كه او هرگز احساس خود را بروز ميداد.
