شش مدال در يك المپيك
در مسابقات 1920، «پاوو نورمي» و «ويلي ريتولا»، دو ورزشكار هموطن با تسلط و چيرگي خود در دويدن و پشت سر گذاشتن حريفان، وحشت و هراس همگان را برانگيختند.
به گزارش خبرنگار «تابناك ورزشي»، در المپيك 1924 پاريس بود كه «ويلي ريتولا» در يك نتيجه باورنكردني و افسانهاي، برنده چهار مدال طلا و دو مدال نقره شد؛ او نخستين مسابقه خود را با يك نيمخيز براي پيروزي آغاز و ركورد جهانياش را با بيش از دوازده ثانيه ثبت كرد.
سه روز بعد، او در مسابقه اسبدواني پرش با مانع با ركورد 75 متر به پيروزي رسيد و فرداي آن روز نيز پس از «پاوو تورمي» در دوي پنج هزار متر دوم شد. او دو مدال طلا و نقره ديگر نيز در بخشهاي ديگر به دست آورد تا به اين شكل جزو نخبگان المپيك قرار گيرد.
همچنين در قسمت سه هزار متر، «ريتولا» و «نورمي» در يك تيم دو نفره صاحب پيروزي ديگري شدند.
در المپيك 1928 آمستردام هلند، ريتولا در قسمت ده هزار متر، بار ديگر پس از نورمي در مكان دوم ايستاد.
آخرين مسابقه المپيك او در قسمت پنج هزار متر بود. اين بار ريتولا در پيچ آخر توانست نورمي را پشت سر گذارد و با امتياز دوازده متر برنده شود و به اين ترتيب، با اين پيروزي، مجموع مدالهاي كارنامه ريتولا به پنج مدال طلا و سه مدال نقره رسيد.
اين پيروزيهاي پياپي ريتولا در يك دوره المپيك، او را به يك ورزشكار افسانهاي و برجسته در تاريخ المپيك تبديل كرده و ميان اين قهرمان و بازيهاي بزرگ پيوندي ناگسستني به وجود آمد.
