اعتراف اولمرت: با دمكراسي اسرائيل نابود ميشود
در حالي كه در سالهاي اخير، پيشنهاد همهپرسي از همه فلسطينيان مسلمان، يهودي و مسيحي براي تعيين سرنوشت خود از سوي آيتالله خامنهاي، رهبر انقلاب و خاتمي، رئيسجمهور سابق ايران مطرح شده، امروز «اولمرت» در مصاحبهاي، علت مخالفت اسرائيل با اين طرح را اعلام كرد.
به گزارش سرويس بينالملل «تابناك»، در سالهاي اخير، جمهوري اسلامي با ارايه راهكاري دمكراتيك كه از زبان آيتالله خامنهاي، رهبر انقلاب و سيدمحمد خاتمي، رئيسجمهور سابق بيان شد و حتي دكتر احمدينژاد هم از آن در سفر اخير خود به آمريكا دفاع كرد، خواستار حضور همه فلسطينيان در يك همهپرسي براي تعيين تكليف موضوع اسرائيل و فلسطين شد، به گونهاي كه كليه فلسطينيها اعم از مسلمان، يهودي و مسيحي كه در داخل خاك فلسطين هستند يا آواره كشورهاي ديگر شدهاند، در آن شركت كنند.
اما نخستوزير رژيم صهيونيستي پس از برگزاري كنفرانس آناپوليس اظهار داشت: اگر روزي برسد كه راهحل تشكيل دو كشور مستقل فلسطيني و اسرائيلي با شكست روبهرو شود و ما شاهد يك درگيري به شيوه آفريقاي جنوبي ـ براي دستيابي به حق رأي مساوي ـ (حتي براي فلسطينيان در سرزمينهاي فلسطين) باشيم، به محض اين رخداد، اسرائيل نابود خواهد شد.
حدود بيست سال پيش هم پس از ارايه حق رأي به تمام سفيدپوستان و سياهپوستان ساكن آفريقاي جنوبي و انجام همهپرسي، رژيم آپارتايد، خود به خود از بين رفت و سازمان ملل متحد هم حكومت جديد به رهبري «نلسون ماندلا» را به رسميت شناخت.
«ايهود اولمرت»، نخستوزير رژيم صهيونيستي، در گفتوگو با روزنامه «هاآرتص» اظهار داشت: اگر اسرائيل نتواند با ايده تشكيل دو كشور مستقل توافق كند و تلاش داشته باشد كه فلسطينيان را در كشور يهود بدون دادن حق رأي مساوي جذب كند، سازمانهاي يهودي كه پايگاههاي قدرت ما در آمريكا هستند، نخستين گروههايي هستند كه عليه ما خواهند شد، چرا كه ميگويند نميتوانند از كشوري حمايت كنند كه حامي دمكراسي نيست و همه شهروندانش حق رأي مساوي ندارند.
اولمرت با اشاره به اينكه چهار سال پيش در سمت معاونت نخستوزيري در دولت «آريل شارون» نيز چنين چيزي را گفته، تأكيد كرد: از آن زمان من بارها بر اين موضع خود پافشاري كرده و آن را اعلام داشتهام. مردم ميگويند من 
مشكلاتي دارم و به همين دليل در تلاش براي اجراي روند صلح هستم، اما حقايق بايد عادلانه و منصفانه سنجيده شود.
نخستوزير رژيم صهيونيستي تأكيد كرد: دستاورد كنفرانس آناپوليس، بيش از آنچه اسرائيليها انتظارش را داشتند، بود، اما اين كنفرانس نيز ما را از مشكلاتي كه در مذاكرات آتي وجود خواهد داشت، رهايي نميبخشد؛ مذاكراتي بسيار مشكل و پيچيده كه نيازمند صبر و فرهيختگي است.
اولمرت گفت: ما اكنون يك شريك داريم؛ محمود عباس، رئيس تشكيلات خودگردان در فلسطين. البته او شريك ضعيفي است كه به گفته توني بلر، هنوز نتوانسته است ابزارها را فرموله كند و مديريت درستي در اين راستا داشته باشد، اما وظيفه من است كه هر آنچه لازم است براي ارايه ابزارهاي لازم به وي انجام دهم و درباره يك خطوط راهنما براي توافق به يك تفاهم برسم. آناپوليس، يك نقطه عطف تاريخي نيست، اما نقطهاي است كه ميتواند كمك كننده باشد.
با این اعتراف صریح اولمرت پیشبرد هر یک از طرح های صلح موجود اعم از عربی و آمریکایی در نهایت منجر به تثبیت رژیم صهیونیستی با مرزهای شناخته شده و تضمین های یبین المللی تحت عنوان کشور اسرائیل (بعنوان قدرت مسلط منطقه) و یک قطعه کوچک از سرزمین فلسطین با یک پرچم و یک کرسی در سازمان ملل ولی با جمعیتی بسیارانبوه نسبت به وسعت آن باضافه چند دستگی های سیاسی و مشکلات عظیم اقتصادی و برادر کشی و جنگ داخلی و... خواهد شد بنحویکه فلسطینیها برای بقای خود داوطلبانه به بردگانی برای اسرائیل تبدیل شوند. بر همین اساس بود که هنگام تقسسیم فلسطین در سال 1948 توسط سازمان ملل رهبران آن زمان جهان عرب تقسیم فلسطین را نپذیرفتند.حال چه باید کرد؟پاسخ همان بلند کردن پرچم دموکراسی خواهی(سلاح روز جهان) در کل سرزمین فلسطین است . پرچمی که در عین پیروزی نهایی آمریکا و غرب را نیزخلع سلاح و رسوا و نهابتا تسلیم خواهد کرد. البته سیاست ج.ا. ایران باید طوری باشد که این راهبرد راخود فلسطینی ها (حماس و سایر گروه های مبارز با تشکیل یک جبهه واحد ) بپذیرند و محقق سازند.لازمه اینکار شاید دست کشیدن مبارزان فلسطینی از بعضی عملیات خشونت آمیز ( که در واقع مشروع هم میباشد)و بر عکس تشدیدمقاومت سیاسی وفرهنگی ( زنده نگاهداشتن نه تنها نام بیت المقدس بلکه حیفا و .... و افزایش مقاومت منفی و همراه کردن توده های مسلمان اعم از عرب و غیر عرب با این راهبرد باشد.این راهبرد یعنی رفتن به جنگ دشمن با سلاح روز (دموکراسی) ماندلا هم همین کاررا کردو به کشیدن دیوار دور گتوهای ساه پوستان راضی نشد. (خیلی برای تایپ این نظر زحمت کشیدم چون از نکته سنجی تابناک خوشم آمد) ضمن احترام به نظر خواننده گرامی ,با نظر ایشان مبنی بر دست کشیدن مردم فلسطین از انجام عملیات بر علیه صهیونیستها موافق نیستم .اصلا" مقایسه بین صهیونیستها ورژیم آپارتاید قیاس مع الفارغ است . چون حاکمان مستبد زمان رزیم آپارتاید هم جرات انجام چنین جنایتهایی را نداشتند در حالیکه در فلسطین اشغال شده هرروز شاهد به خاک و خون کشیده شدن انسانهایی هستیم که به جرم دفاع از خانه وکاشانه خود در جلو چشم سازمانهای به اصطلاح طرفدار حقوق بشر !!!با بی رحمی هرچه تمامتر ,سلاخی می شوند ,وصدای کسی هم در نمی آید .آیا در چنین فضای مسمومی که طرف مقابل هیچ زبانی به جز زور نمی شناسد متوان دل به دیپلماسی و گفتگوهای بی ثمر خوش کرد ؟ودفاع مظلومانه ملت فلسطین را عملیات خشونت آمیز نامید؟انصاف هم چیز خوبی است .