در مورد خشکسالی در ویکی تابناک بیشتر بخوانید

خلیج گرگان، بزرگ‌ترین خلیج دریای خزر، در سایه پیشروی شبه‌جزیره میانکاله شکل گرفته و میان مازندران و گلستان گسترده شده است. اما بیش از ۱۵ سال است که آب در این خلیج آرام، آرام عقب‌نشینی می‌کند؛ تا جایی که در بندرگز، خط ساحل نزدیک به یک کیلومتر پس رفته است. قایقرانان برای ادامه کار، اسکله‌ای چوبی به همین طول ساختند تا گردشگران هنوز راهی به قایق‌ها داشته باشند. سال ۱۴۰۰ طرحی ۴۰۰ میلیاردی برای رسوب‌برداری اجرا شد؛ اما نتیجه برعکس بود: پس‌روی سریع‌تر شد، سواحل دورتر، و بسیاری از فضا‌های تفریحی بی‌استفاده و متروکه ماندند. مشاغل وابسته به گردشگری یکی‌یکی از بین رفت. امروز، اگر این روند ادامه پیدا کند، خلیج گرگان می‌تواند در آینده‌ای نه‌چندان دور به یکی از کانون‌های گرد و غبار شمال کشور تبدیل شود. کاهش بارش‌ها، سدسازی بر ورودی‌های آبی خلیج و برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی در کشاورزی، از مهم‌ترین دلایل این تغییرند. خلیجی که هر روز کمی بیشتر عقب می‌نشیند.

خاورمیانه با یکی از شدیدترین دوره‌های خشکسالی روبه‌روست و دولت‌ها برای تأمین آب ناچارند به سراغ مجموعه‌ای از راه‌حل‌های فوری و بلندمدت بروند. توسعه شیرین‌سازی آب دریا، بازچرخانی پساب، مدیریت دقیق مصرف و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نو از جمله مهم‌ترین اقداماتی است که کشورها برای مهار بحران دنبال می‌کنند. در این میان، بارورسازی ابرها به یکی از ابزارهای بحث‌برانگیز اما پرکاربرد تبدیل شده است؛ روشی که برخی دولت‌ها امیدوارند با آن حتی اندکی از بارش‌های ازدست‌رفته را جبران کنند. با وجود تردیدها درباره میزان اثربخشی آن، فشار خشکسالی باعث شده این روش به بخشی از برنامه‌های اضطراری منطقه تبدیل شود. با این حال، کارشناسان تأکید می‌کنند که عبور از این بحران تنها با تکیه بر چنین روش‌هایی ممکن نیست و خاورمیانه نیازمند یک راه پایدار و منطقه‌ای برای مدیریت منابع آب است.