فسخ به معنی بر هم زدن عقد، یکی از اسباب سقوط تعهدات هست که در حقوق اسلام و حقوق موضوعه ایران به رسمیت شناخته شده است. فسخ پایان دادن اختیاری قرارداد به وسیلهی یکی از دو طرف یا شخص ثالث است. فسخ در قانون مدنی یک حق مالی، قابل انتقال، قابل سقوط و اسقاط است. قانون مدنی ایران در مواد زیادی به احکام و آثار و شرایط فسخ ناشی از خیارات اشاره کرده است. در قانون تجارت الکترونیک، امکان فسخ قرارداد با عنوان اعمال حق انصراف پیشبینی شده است
کد خبر: ۹۷۹۴۱۹ تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۰۲/۳۰