در مورد ذخایر گاز طبیعی در ویکی تابناک بیشتر بخوانید

در حالی که همسایگان شمالی و غربی ایران با تکیه بر ذخایر گازی بسیار کمتر، اقتصاد خود را با درآمدهای کلان صادراتی به پیش می‌برند، ایران که صاحب دومین ذخایر عظیم گاز جهان  است در چرخه‌ای معیوب از مصرف افسارگسیخته داخلی، یارانه‌های ویرانگر و تحریم‌های فلج‌کننده گرفتار شده است. تولید سالانه حدود ۲۷۰ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی، که می‌توانست ایران را به یکی از قدرت‌های تعیین‌کننده بازار انرژی منطقه و جهان تبدیل کند، عمدتاً در داخل کشور می‌سوزد؛ آن هم به شکلی که نه تنها مازاد صادراتی ایجاد نمی‌کند، بلکه در فصول سرد سال حتی به واردات گاز از ترکمنستان وابسته می‌شود. این پارادوکس نه یک بحران فنی، بلکه نتیجه سیاست‌گذاری‌های ناکارآمد، عدم اصلاح یارانه‌ها و انفعال دیپلماتیک است که فرصت‌های طلایی را به باد می‌دهد.

در ماه های اخیر شاهد قطع برنامه ریزی شده برق در کشور هستیم؛ این مسئله موجب شده است تا وزارت نفت و نیرو هم دیگر را مقصر بدانند و مجلس نیز دنبال استیضاح وزرای نفت و نیرو است اما واقعیت چیست؟

درحالی یکی پس از دیگری فازهای گازی پارس جنوبی توسط مقامات ارشد دولت به بهره‌برداری می‌رسد که توسعه این فازها با همت پیمانکاران داخلی و در شرایط تحریم به نتیجه رسیده است.