ترك عادت حضور يک ‌ساله در هر باشگاه

جام جم؛ تمديد قرارداد امير قلعه‌نويي با باشگاه سپاهان براي فصل آينده امري بود كاملا معمول و متعارف در جهان فوتبال، چون هر مربي كه تيمش را به عنوان قهرماني ليگ رسانده باشد، معمولا در تيم‌هاي خود مي‌مانند، مگر اين كه شرايط عجيبي حكمفرما شود، مثل 3 سال پيش كه بعد از قهرماني فابيو كاپلو با رئا‌ل‌مادريد در لاليگا به دليل فوتبال نتيجه‌گرا و نازيباي كاپلو عذر مربي ايتاليايي خواسته شد يا فليكس ماگات فصل گذشته قبل از قهرماني ولفسبورگ در بوندس‌ليگا با شالكه براي اين فصل به توافق رسيده بود و بعد از قهرماني، ولفسبورگ را به مقصد گلزن كرشن و براي هدايت شالكه ترك كرد.

امير قلعه‌نويي هم از عرف و روال فوتبال جهان خارج نبود و پس از قهرمان كردن سپاهان در ليگ نهم و به رغم ناكامي در ليگ قهرمانان آسيا قراردادش را با اين باشگاه متمول تمديد كرد، اما به نظر مي‌رسد كه وي به نوعي در آچمز گير كرده كه مجبور به پذيرش اين ريسك پرخطر شده است. شايد مخاطبان هم با مطالعه توجيهات پرخطر بودن اين ريسك و تمديد قرارداد با ما هم‌عقيده باشند.

1 ـ بجز دوره 3 ساله مديريت محمدحسين قريب در استقلال، امير قلعه‌نويي طي يك دهه گذشته هيچ‌گاه بيش از يك‌سال در تيمي نمانده است. استقلال اهواز، مس كرمان و حضور مجدد در استقلال تهران در جريان ليگ هشتم، هيچ‌كدام بيش از يك دوره يك‌ساله يا حتي كمتر شاهد حضور ژنرال نبوده‌اند. هرچند قلعه‌نويي معتقد است كه شرايط روز و جبر زمان باعث اين قضيه شده، ولي برخي نزديكان و اكثر منتقدانش اعتقاد دارند كه او نمي‌خواهد شاهد خراب شدن موفقيت‌هايش شود و به همين خاطر به دوره يك‌ساله حضور در هر تيمي اكتفا مي‌كند. در اين ميان تيم‌هاي انتخابي او همگي تيم‌هايي بوده‌اند كه اوضاع روبه‌راهي نداشته و جا براي پيشرفت داشته‌اند.

2 ـ بعد از قهرماني در ليگ برتر، هر عنواني در فصل آينده غير از قهرماني يك ناكامي براي قلعه‌نويي محسوب خواهد شد و تازه تكرار ‌قهرماني در ليگ دهم نيز پيشرفتي براي او به حساب نمي‌آيد. ولي سپاهان فصل آينده نيز به خاطر قهرماني ليگ نهم در ليگ قهرمانان آسيا حضور خواهد داشت و همه روي او زوم خواهند كرد تا ببينند در عرصه آسيايي چه نتيجه‌اي كسب مي‌كند، چون سابقه او در عرصه رقابت‌هاي بين‌المللي برعكس مسابقات داخلي بسيار ضعيف و غيرقابل دفاع است و در صورت تكرار داستان‌هاي قبلي مسلما موفقيت‌هاي داخلي او هم همراه با حواشي فراوان زير سوالات بيشتر و ترديدهاي افزون‌تري خواهد رفت.

3 ـ بي‌ترديد سپاهان پرمهره‌ترين تيم حاضر در ليگ نهم بود و به‌رغم انكار شخصي قلعه‌نويي و مديران باشگاه، هيچ تيمي در فصل نقل و انتقالات به اندازه سپاهان ريخت و پاش نكرد كه البته مزد اين هزينه كردن را با قهرماني در ليگ نهم گرفت، ولي اكنون پس از رسيدن به اين قهرماني، نغمه‌هاي خوشايندي از جمع زردپوشان حاشيه زاينده‌رود به گوش نمي‌رسد.

به‌رغم تكذيب مسوولان سپاهان، رابطه‌ هادي عقيلي با سرمربي تيمش بسيار تيره و تار است و در شرايط فعلي امكان بقاي او در جمع قهرمانان ليگ نهم چيزي در حد صفر است، سيدجلال حسيني هم به صراحت عنوان كرده كه فصل بعد از اين تيم جدا خواهد شد، عمادرضا هم به خاطر مشكلات خانوادگي و عدم امكان تحصيل فرزندش در اصفهان نمي‌خواهد در اين تيم بماند و از سوي سيدمهدي رحمتي هم سازهاي ناكوكي درباره ماندن در اين باشگاه به گوش مي‌رسد.

هرچند در ظاهر قضيه سپاهان با بنيه مالي قدرتمند و چشمگير خود مي‌تواند بهترين‌هاي ليگ برتر را جذب كند، ولي با نگاهي به نفرات جدايي‌طلب و مقايسه آنها با هم‌پستي‌هاي ليگ برتري‌شان به نظر مي‌رسد كه قلعه‌نويي و سپاهان كار دشواري براي جانشيني اين نفرات داشته باشند. بحث تقويت تيم و مرتفع كردن نقاط ضعف را هم فراموش نكنيد.

با تمام اين اوصاف نمي‌‌توان چشم بر توانايي‌هاي غيرقابل انكار امير قلعه‌نويي در عرصه رقابت‌هاي داخلي بست و در عين حال نمي‌توان منكر قدرت مديريت باشگاه سپاهان و توانايي‌هاي مالي اين باشگاه شد كه مي‌تواند ضمن مرتفع كردن بسياري از كاستي‌ها، همچنان اين تيم را در صف قدرت‌هاي درجه اول ليگ ايران حفظ كند.

به هر حال از قديم گفته‌اند كه حفظ قهرماني بسيار دشوارتر از كسب آن است و بايد ديد آيا مديران و مسوولان سپاهان به همراه قلعه‌نويي ضمن انجام اين ماموريت دشوار، مي‌توانند زردپوشان اصفهاني را در عرصه قاره‌اي هم به جايگاه مطلوبي برسانند يا ...؟