چرا يك بار اسم پولادگر حذف نشده است؟!

بدنساز و پزشك سابق تيم ملي تكواندو گفت: چرا بايد 9 سال مسئول انجام خدمت صادقانه و بي منت باشم و ديگري مسئول بهره برداري؟

به گزارش فارس، درحالي مراسم تجليل از قهرمانان 2 سال گذشته رشته هاي مختلف ورزشي، چندي پيش برگزار شد كه بار ديگر نامي از مرتضي بهرامي نژاد، بدنساز و پزشك سابق تيم ملي در ميان نفرات تكواندو نبود.

وي كه هنگام قهرماني ايران در مسابقات آسيايي چين حضور داشت، در سخناني به گلايه از عملكرد فدراسيون تكواندو پرداخت كه عكس العمل دبير فدراسيون را همراه داشت.

بهرامي نژاد كه به تازگي از ناحيه كمر تحت جراحي قرار گرفته و از شرايط جسماني مناسبي برخوردار نيست با صدور بيانيه‌اي در اين زمينه به توضيحات پرداخت كه در پي مي آيد:


*روي سخنم با ذوالقدر نبود
از اينكه استاد ذوالقدر جوابم را داده است، بسيار خوشحالم. به شخصه احترام خاصي براي ايشان قائل بوده و هستم. او در طول مدتي كه در خدمت تيم ملي بودم، در حد توان خود بارها و بارها همه را مورد لطف محبت خود قرار داد.

در صحبت هايم هيچكس را متهم نكرده و زحمات كسي را ضايع نكردم، فقط به تضييع حق خود از سوي رئيس فدراسيون اشاره داشتم. در ضمن فقط سواد ناچيزي در مورد پزشكي و بدنسازي دارم و اصلاً نقاش خوبي نيستم كه بخواهم مطلاب را پررنگ تر يا كمرنگ تر جلوه دهم.

روي سخنم با ذوالقدر نيست، ايشان موثرترين فرد در توسعه بين المللي تكواندو ايران بوده و هست. روي سخن من با آن كساني است كه اجري براي خدمت صادقانه و بي منت قائل نمي شوند. آناني كه افراد زير مجموعه خود را صرفاً ابزاري براي استحكام ميز خود در تصاحب موقعيت هاي بين المللي مي دانند و با صداقت ظاهري، حق ديگران را ضايع يا به عبارتي حق الناس مي كنند. افرادي كه صداقت و وجدان كاري نيروهاي زير دست خود را به حساب مديريت موفق مي گذارند. روي سخن من با آنان است.


* 9 سال خدمت صادقانه در مقابل بهره‌برداري ديگري
خدمت صادقانه و بي منت يكسال، دوسال، سه سال، چهار سال؛ نه 9 سال.

آيا شما در قبال خدمت صادقانه و بي منت من هيچ احساس وظيفه اي نمي كنيد؟ آيا در يك گروه كه با هم همكاري دارند، يكي مسئول انجام خدمت صادقانه و بي منت آن هم در شش شغل فعال(بدنساز، پزشك، فيزيورتراپ، ماساژور، مسئول تغديه و روانشاس ورزشي) در مدت 9 سال است و ديگري مسئول بهره برداري؟ چه عدالت جالبي؟

سوال بنده از ايشان اين است كه اگر كسي وظايف خودش را به نحو احسن انجام دهد؛ مگر نبايد حداقل با تشكر زباني،كمك در ارتقا دانش و مهارت‌ها، حمايت هاي مالي يا شغلي و اجتماعي جزئي از خدمت او را جبران كنيم؟

متاسفانه غرور زايد الوصف ايشان، هيچگاه اجازه تشكر زباني را به وي نداد. نه تنها يك برگ كاغذ براي ارتقا دانش و مهارت شغلي به من داده نشد؛ بلكه هيچ زماني شرايطي براي اين منظور نيز فراهم نشد.


*دانش ناچيزي كه با هزينه شخصي بدست آمد
اگر دانش ناچيزي كسب و در نهايت منجر به دعوت كشورهايي نظير چين، استراليا، اسپانيا، اردن، ويتنام و قبرس براي برگزاري كلاس هاي بدنسازي شد، نتيجه شب بيداري ها و هزينه هاي شخصي بود.

اگر در جاي ديگري خدمت مي كردم و كمي از وجدان مسئول مربوطه شامل حال من مي شد، كمتر از اين رشد نمي كردم، البته لازم به ذكر است كه جز سفر چين براي برگزاري كلاس بدنسازي كه همراه ذوالقدر بودم و سفر به استراليا كه به طور شخصي انجام شد؛ بقيه با محبت ها و روابط مسئول مربوطه لغو شد.

در مورد حمايت هاي مالي ايشان هم همينقدر بايد بگويم كه حدود سال80 كه وسائل پزشكي‌ام (حدود 800 هزار تومان كه كاملاً با هزينه شخصي خود خريداري شده بود و در خدمت تيم ملي تكواندو بود) جلوي در فدراسيون تكواندو به سرقت رفت، ايشان با كلامات ناشايست هزينه آن را بازپرداخت كرد! تا خود دوباره اين تجهيزات را با هزينه شخصي خريداري كنم.


*چرا ترازوي عدالت فقط براي من فلج بود
آيا ترازوي عدالت ايشان براي دريافت جوايز مالي(مانند زمين تعلق گرفته به تمام كاروان اعزامي بوسان به جز بنده) فلج بود؛ يا بايد آن را به حساب خدمت صادقانه و بي منت مي گذاشتم تا زمين به كساني تعلق گيرد كه ارتباطات بهتري داشتند. با چه منطق، عدالت، صداقت، جوانمردي و مسلماني به راحتي حق بنده صادق و بي منت را به ديگران داديد؟  آيا بعضي از آنها كه در حال حاضر صاحب ويلاي كيش هستند، بيشتر از من در آن زمان براي تيم ملي و افتخارآفريني آن تلاش كرده بودند؟


* چرا حقم از خيلي‌هاي ديگر كمتر بود
آيا زماني كه تيم ملي براي قهرماني جهان در آلمان و اسپانيا و قهرماني آسيا در كره جنوبي و چين تقدير شد و باز هم بنده از قلم افتادم، بايد به حساب خدمت صادقانه و بي منت مي گذاشتم؟

به خاطر داريد در مسابقات جهاني اسپانيا، رئيس فدراسيون توسط تمام رسانه ها اعلام كرد كه ساعي آسيب ديده و به فينال رقابت ها نمي رسد؛ ولي او با مراقبت هاي شديد پزشكي ادامه داد و مدال طلا را كسب كرد. حق من شركت در مراسم تجليل از آن مسابقات نبود؟

مگر در بهترين دانشگاه كشور با بهترين رتبه درس نخوانده ام، مربي و تكواندوكار كشور نبوده ام، باشگاه هاي زيادي را در سطح كشور راه اندازي نكرده ام، كتاب ننوشته ام، مقاله چاپ نكرده ام، آسيب هاي متعدد ورزشي نديده ام و در بسياري از جاها تدريس نكرده ام؟ چرا حقم از كساني كه با چندين سال حضور غيرورزشي به عضويت مجامع بين المللي درآمده اند، كمتر بود؟
آيا شما براي 9 سال تلاش كم اشكال، اين حق را قائل نمي شويد؟


*هزينه حمل كيف‌هايم بيشتر از كلمه صادقانه و بي منت است
متذكر مي شوم كه در مورد وظايف و حق خودم صحبت مي كنم؛ نه زحمات ديگران
آيا در طول اين 9 سال، ورزشكاري صرفاً از ضعف آمادگي جسماني باخت؟
آيا يك بار ورزشكار آسيب ديده‌اي به مسابقات نرسيد؟
آيا كسي با مشكل جدي كم كردن وزن روبه رو بود؟
آيا دوپينگ كسي مثبت درآمد؟
آيا مشكلات و استرس هاي رواني آنها به خوبي كنترل نشده بود؟
آيا بدنساز و پزشكي را سراغ داريد كه 9 سال 2 كيف40، 50 كيلوگرمي را فقط براي ارائه خدمات سريع و آني به تيم ملي و رفع نيازهاي آنها حمل كرده باشد؟

هزينه كارگري و حمل آنها بيشتر از كلمات صادقانه و بي منت است. كجاست آقاي پولادگر كه ببيند در حال حاضر به دليل حمل همان تجهيزات سنگين، مجبور به جراحي سنگين ستون فقرات شده ام و قادر نيستم تمرينات شديد انجام دهم.


* به شكل صوري به اتحاديه آسيا معرفي شدم
مگر دبيركل اتحاديه آسيا در 4 سال متوالي در آكادمي ملي المپيك، از ايشان درخواست نكرد كه مرا براي عضويت و همكاري در اتحاديه آسيا با نامه اي معرفي كند؟آيا اين كار انجام شد؟ البته نبايد از حق گذشت؛ مدتي پس از رفتن من به چين براي هدايت تيم ملي اين كشور، اين كار پس از چهار سال وقفه و فقط به صورت ظاهري انجام شد.


*چرا آقاي پولادگر تا در منزل من آمد؟
چون در مراسم تجليلي كه از تيم ملي تكواندو ترتيب داده شده بود، براي چندمين بار اسمي از من نبود و صرفاً تماشاچي بودم، پولادگر به در منزل من آمد تا جايزه آن مراسم را بدهد و از آنجاكه منزل نبودم، نتوانستم آن را بگيرم.

پس از آن نيز به دليل عدم تماس با ايشان و عذرخواهي به خاطر زحمت مراجعه‌شان به در خانه، از يكي، دو سفر خط خوردم. آخر شما با كدام صداقت اينگونه قضاوت مي كنيد؟ يك آدم چندبار بايد مورد حقارت شما قرار گيرد.


*وجدان كاري را به پاي مديريت موفق خود نگذاريد
اگر به عنوان مربي بدنساز تيم ملي تكواندو انتخاب شدم، به دليل اعزام مهماندوست به تايوان و نياز تيم ملي بود. از سوي ديگر حتماً وظايفم را به نحو احسن انجام داده ام كه 9 سال با افتخار كنار تيم بودم؛ وگرنه مسلماً از روي ترحم و دلسوزي ،بنده را به همراه نمي برديد.

وجدان و تلاش كاري زير دستان را با مديريت موفق اشتباه نكنيد؟شما كه شاهد بوديد تا 2 الي 3 شب در سفرها مشغول كار بودم، در چه اعزامي فقط يك همراه بودم و نقشي نداشتم؟ پس از جانب من كوتاهي نشده است.


* نامه به اتحاديه تكواندو آسيا براي تخريب من بود
مگر قبل از المپيك پكن ايشان اعلام نكرد كه همراهي من با تيم ملي غيرممكن است و به ايشان ارتباطي ندارد، چرا يك‌بار علت كناره گيري مرا از تمرينات جويا نشدند؟ بنده كه چهار سال به موقعيت هاي شغلي زيادي براي حضور پرافتخار تيم ملي تكواندو در پكن همانند المپيك آتن پشت پا زدم، بايد از كاروان خط مي‌خوردم؟

اگر نامه شكايت به اتحاديه آسيا را به عنوان تلاشي براي بازگرداندن بنده تلقي مي كنيد، بايد بگويم متن نامه با نيت ديگري و براي تخريب من نوشته شده بود.

آيا دعوت ميزبان المپيك براي مربيگري تيم ملي تكواندو، آن هم چندي مانده به بازي ها و اخذ تقديرنامه از رئيس كميته بين المللي المپيك كه براي اولين بار در تاريخ ورزش كشور اتفاق افتاد، افتخار كمي بود كه ايشان با نامه اي به اتحاديه آسيا سعي در تخريبم داشت؟ مگر بايد از قدرت حقوقي خود براي تخريب ديگران استفاده كرد؟


* چرا فقط بايد حضور من در چين خيانت تلقي شود
آيا زماني كه هادي ساعي در فينال المپيك آتن مقابل حريفي از تايوان با مربيگري مهماندوست (شرايط اعزامش به اين كشور از سوي فدراسيون فراهم شده بود) قرار گرفت. اين مسئله خيانت نبود؛ ولي در پكن قوانين فرق كرده و حضور بنده چيز ديگري تلقي مي شود؟

دليل بازگشت يوسف كرمي بعد از باخت در المپيك آتن و سقوط به گروه بازنده ها، فقط صحبت هاي خادم نبود، پس از آن شكست، او قصد نداشت ادامه دهد؛ اما ساعت ها صحبت ها و گريه هاي من او را مجاب به ادامه مسابقات كرد.


*ارزش مربي شهرستاني را زير سوال نبرده ام
بنده ارزش مربي شهرستاني را زير سوال نبرده ام، خود مي دانم كه بسياري از اعضاي تيم ملي از شاگردان اين مربي صادق و زحمت كش هستند. به ترازوي شما اعتراض كردم، حداقل 6 جلسه تمرين هفتگي، خدمات پزشكي، فيزيوتراپي و ماساژ و غيره را من در تيم ملي تكواندو انجام مي دادم؛ اما سهمي در هيچ تجليلي نداشتم؟

شما كه براي يك مربي زحمت كش اين قدر ارزش قائل هستيد، چرا نگذاشتيد يك بار با شاگردان خود تمرين كند يا در مسابقات آسيايي در محل كوچ قرار گيرد؟


*چرا يك بار اسم پولادگر حذف نشده است؟
آيا در مسابقات قهرماني آسيا در چين، شرايط به همين منوال بود كه نام بنده از ليست تجليل حذف شد. مگر جز اين است كه انتخاب افراد در موقعيت هاي شغلي براي ايجاد شرايط همكاري است.

مگر جز اين است كه يك نفر مدير مي شود و يك نفر مجري. پس چرا بايد از سوي مجري، كار به نحو احسن انجام شده و از سوي مدير فقط كلمات صادقانه و بي منت عنوان شود؟

اگر صرفاً انتخاب و انتصاب زير مجموعه خود را دليلي بر انجام تمامي تعهدات حقوقي و اخلاقي نسبت به آنها مي دانيد، پس چرا شما تا آخر عمر به خاطر انتخاب در فدراسيون تكواندو صادقانه، بي منت و بدون اجر و پاداش كار نمي كنيد؟ چرا موقع اهدا جوايز يكبار اسم شما حذف نمي‏شود؟