راه‏هایی برای کنترل و مهار مسی در زمین

ليونل مسي را چگونه مي توان در زمين متوقف کرد؟ اگر مورينيو در اينترنت بچرخد، پيشنهادهاي زيادي در اين باره از سوي طرفدارانش پيدا مي کند. پيشنهادهايي نظير: «مونتاري يکي از پاهايش را درو مي کند و کار تمام است»، «موراتي هرچه سريعتر با 200 ميليون يورو و اين تبصره که او نمي تواند اين فصل بازي کند، اين نگراني را برطرف مي کند»، «مسي را بايد ربود و تنها راه آزاد کردن او را هم براي لاپورتا تضمين صعود اينتر به فينال انتخاب مي کنيم» و يا «شب قبل از نيمه نهايي مسي را به يکي از آن ميهماني هايي که رونالدينيو مي رود، مي بريم»

به نوشته قدس؛ هيچ گاه مثل امروز طعنه و کنايه به طنز، پشت تحسين و تمجيد از يک حريف پنهان نشده و ترس از پيروز نشدن در دوئلي که همه تيم اينتر در يک طرف آن قرار گرفته و وارث مارادونا در طرف ديگر، به جان اينتري ها نيفتاده بود. مورينيو، تئوريسين معروف مسلماً مثل طرفداران اينتر به اين مقوله نگاه نمي کند.

اما مربي پرتغالي خيلي خوب مي داند که اصلي ترين مانع سر راه اينتر براي رسيدن به فينال روز 22 مي در مادريد، بهترين بازيکن حال حاضر دنياست و عبور از مرحله نيمه نهايي با دو بازي در سن سيرو و نوکمپ، به تواناييهاي خنثي کردن و يا محدود کردن مانورهاي فوق ستاره آرژانتيني که اين روزها به هيچ حريفي رحم نمي کند، بستگي دارد. مطالعه و آناليز کردن خصوصيات تاکتيکي و تکنيکي و قدرت بدني بارسا از همان فرداي روز بازيهاي مرحله برگشت يک چهارم نهايي چمپيونز در اردوي اينتر شروع شد.

«بدين» و «فونتانا» دو آناليزوري هستند که مورينيو براي اين کار مأمور کرده است. داربي ال کلاسيکو در مادريد کمک زيادي به آنها کرد. بخصوص که سطح بازي کمتر از نيمه نهايي ليگ قهرمانان اروپا نبود.

معمولاً مورينيو سعي مي کند خودش شخصاً از نزديک، حداقل يک بار حريفان را مطالعه کند. اما تقويم مسابقات باشگاهي ايتاليا و جام حذفي به گونه اي بود که او نمي توانست اردوي اينتر را ترک کند و به بارسلونا سفر کند. اينتر سه شنبه و جمعه هم بازي خواهد داشت و بارسلونا چهارشنبه و شنبه بازي مي کند.

به همين خاطر مورينيو بايد به گزارشهاي دستيارانش قناعت کند و آنها را مثل هميشه با رايانه و بدون اينکه حتي از يک نکته ريز غفلت کند، مورد مطالعه قرار دهد. حرکات مسي در زمين، اصلي ترين چيزي است که توجه او را به خود جلب خواهد کرد. در بازي قبلي در مرحله گروهي که در سن سيرو انجام شد و با تساوي بدون گل به پايان رسيد، شرايط اين گونه نبود. در بازي برگشت که گوارديولا مسي و ايبرا را روي نيمکت نگه داشت و البته پيروز هم شد.

در آن زمان مورينيو گفته بود: «بي فايده است که براي مهار مسي يک بازيکن خاص مأمور کنيم» و البته آن چه در زمين اتفاق افتاد، حق را به او داد. در سن سيرو مسي در سمت راست زمين بازي کرد و چيوو را اغلب مقابل خود مي ديد، ولي هيچ اثر خاص و به ياد ماندني از او باقي نماند. ولي آن روزها تازه فصل شروع شده بود و مسي اين مسي امروز نبود.

اما امروز همه مي دانند که او در لاليگا هر هفته گل مي زند و با چهار گل آرسنال را به خانه فرستاده و رئال مادريد را هم در برنابئو شکست داده است. همه اين موارد ثابت مي کند که شرايط فيزيکي او به آرماني ترين حد ممکن رسيده و موقعيت او در زمين بازي تغيير کرده است. او ترجيحاً در وسط زمين استقرار مي يابد. حتي وقتي ايبراهيموويچ در ترکيب بارسلونا حضور داشته باشد. سرعت او هنگام دويدن و دريبل کردن، مسي را به بازيکني غيرقابل مهار تبديل کرده است. تعادل، مقاومت در زمان برخوردها و استارتهاي جهشي و قدرت در زمان شوت زدن او، همه را ياد مارادونا مي اندازند.

مسي هيچ وقت زمين نمي افتد حتي اگر به سرعت تغيير جهت دهد و تا آخرين لحظه هم دست خودش را رو نمي کند که چه حرکتي مد نظر دارد، بدون اينکه به توپ نگاه کند به آن ضربه مي زند و دروازه بانها هيچ وقت نمي توانند حدس بزنند در ذهن او چه مي گذرد. هر اندازه در لاليگا، بازي تاکتيکي حريف چيزي نيست که دغدغه مربيان باشد، اما کابوس مسي براي هر تيمي که مقابل بارسلونا بايستد، وجود دارد.

تا امروز بهترين تدبير ممکن براي متوقف کردن مسي را يک تيم کوچک سه هفته پيش به کار برد. آلمريا در آن مسابقه راه جالبي براي خنثي کردن مسي به کار گرفت. مربي اين تيم که خيلي خوب به خصوصيات گوارديولا و تاکتيکهاي او آشناست، کلاسيک ترين قفس ممکن را براي مسي در نظر گرفت و سه مدافع را مهار نگه داشتن او کرد. اگر اولي جا مي ماند، دومي سريع خودش را مي رساند و در صورت لزوم نفر سوم هم به آنها اضافه مي شد. نتيجه اين شد که گوارديولا عصبي شد و حتي به خاطر اعتراضهايش به خطاهاي مختلف روي مسي، کارت قرمز هم دريافت کرد.

مسي در آن شرايط نمي توانست کار خاصي انجام دهد. با اين حال برنده توپ طلايي اروپا دو گل در همان بازي يکي از روي ضربه ايستگاهي و ديگري در شلوغي محوطه هجده قدم به ثمر رساند. آلمريا در کمال تعجب نتيجه را به تساوي کشاند. اما به لطف سه اپيزود مختلف: اخراج ايبرا، گل به خودي پويول و يک مهار ضربه ديه گو آلوز روي شوت مسي در دقايق پاياني. خلاصه اينکه حتي رو آوردن به کاتناچو هم نمي تواند به مهار کردن مسي کمک خاصي کند. البته اين بدين معنا نيست که حرکتي خلاف اين تاکتيک پاسخ دهد.

سه شنبه گذشته ونگر مي خواست برتري تکنيکي بارسلونا مقابل آرسنال را ناديده گيرد. نتيجه اين شد که بارسلونا در خط حمله به حدي برتر از حريف بود که هر کاري خواست انجام داد.
اين شرايط براي مانورهاي مسي ايده آل بودند. بنابراين راه سوم باقي مي ماند. راهي که البته حاصل يک نتيجه آماري است. 70 درصد توپهايي که به مسي مي رسد، از طرف چابي مي آيند که اصلي ترين کاتاليزور بازي تيم گوارديولاست. 15 درصد توپها از سوي دني آلوز و بقيه از سوي ديگران به مهاجم آرژانتيني مي رسند.

مسلماً با توجه به اينکه مسي بازيکني نيست که عادت کرده باشد تا خط دفاع خود عقب بيايد و توپ جمع کند، پس بستن بازيکني که توپ به او ساند، راحت ترين راه ممکن براي متوقف کردن او به نظر مي رسد. بيشتر از اينکه چند مدافع با فشار بيش از حد براي کنترل مسي مأمور شوند، اعمال اين تدابير بر روي چابي و آلوس کارساز تر به نظر مي رسد. طبيعتاً همه مشکل به همين جا ختم نمي شود. بازيکناني که کلاس بازي آنها در حد مسي است و مي توانند با يک حرکت نتيجه بازي را عوض کنند، در ترکيب بارسلونا فراوان هستند و ايبرا يکي از آنهاست. خصوصيت فوق العاده بازي گوارديولا، در اختيار داشتن هرگونه عامل برتري در زمين است.

بازيکنان بارسا در فضاهاي تنگي حرکت مي کنند و همه به ديگري نزديکند و توپ را مرتب به ديگري پاس مي دهند. مقابل بارسلونا حتي ديده شد که آنها براي مدتي در حدود يک دقيقه و 40 ثانيه مالک توپ بودند. اما در بازي اينتر مقابل بارسلونا، مسلماً تنها نراتزوري از نظرتاکتيکي نسبت به حريف خود به مشکل برنمي خورند.

گوارديولا هم بايد به نوبه خود از مالکيت توپ اينتر نگران شود. بازيکنان مورينيو دربرخوردهاي فيزيکي ميانه ميدان قدرتمند هستند و فضاهاي خوبي براي حرکات ميليتو در قلب دفاع حريف ايجاد مي کنند. آمار ارائه شده در لاليگا نشان داده اند که نفوذ ناپذيري دفاع بارسلونا در اين فصل تنها مقابل مهاجماني عذاب کشيده که بين سه خط قرار گيرند و استارتهاي ناگهاني داشته باشند.

فورلان و آگرو سردسته اين عده هستند و براي همين گوارديولا از حضور احتمالي بالوتلي بيشتر از حرکات پيش بيني نشده اسنايدر نگران خواهد بود. مسلماً اينتر در بازي رفت از يک امتياز مهم برخوردار خواهد بود. مثل بازي با چلسي مورينيو با حريفي روبروست که پيشتر در آن حضور داشته و بخوبي با محيط آن آشنايي دارد.

او از سال 1995 تا 2000 در بارسلونا کار کرده و دستيار بابي رابسون و فن خال بود و اينيستا، پويول و چابي که امروز هم با او ارتباط نزديکي دارند، تمرين داده بود. او همه چيز را در مورد بارسلونا مي داند. پيش از اينکه گوارديولا به عنوان مربي انتخاب شود، مورينيو نامزد اصلي حضور روي نيمکت اين تيم بود و به بگريستين که براي مذاکره با او به پرتغال رفته بود، يک طرح کامل با جزئيات از بخش جوانان تا بزرگسالان ارائه کرد.

در نهايت کرويف، مورينيو را از فهرست مربيان حذف کرد و گوارديولا را انتخاب کرد. مورينيو يک انگيزه بيشتر مقابل بارسلونا دارد و آن انتقام از کسي است که او را در اين تيم نخواسته بود. آيا همه اين انگيزه ها براي متوقف کردن مسي کارساز خواهند بود؟

گوارديولا يک رژيم غذايي خاص براي ستاره آرژانتيني خود در نظر گرفته است. مي گويند زماني که مسي همبرگر و پيتزا مي خورد، به طور متوسط در سال سه بار مصدوم مي شد. اين نوع تغذيه او باعث شد که او فينال ليگ قهرمانان سال 2006 را از دست بدهد و در جام جهاني هم بازيکن ثابت نباشد. اما حالا گوارديولا براي ناهار بازيکنان تيم فقط ماهي را توصيه کرده و مثل اينکه مسي هم بيشترين لذت را در خوردن همين غذا پيدا کرده است. براي همين هواداران اينتر در اينترنت يک راهکار ديگر هم به مورينيو پيشنهاد داده اند: «مسي را شب قبل از بازي به مک دونالد مي بريم»