خودباوري آري، خودفريبي نه
بسكتبال ايران به افتخاري در آسيا نبوده كه دست نيافته باشد. جام ملتهاي آسيا را برديم، سهميه آسيا در المپيك و جهان شديم، 3 بار پي در پي در جام باشگاههاي آسيا به قهرماني رسيديم و تيمهاي جوانان و اميدمان دورههاي متناوب قهرمانيها را تكرار كردند. تيم دانشجويان هم كه چندماه پيش رقابتهاي دانشجويان را برده بود روانه بازيهاي جهاني شد. بسكتبال ايران در آسيا سر آمد بسياري از تيمها شده، اما در عرصه جهاني هنوز نتوانستهايم عرضاندام كنيم.
به نوشته جام جم؛ جايگاه ورزش ايران در جهان را همه ميدانيم. با استانداردهاي ورزش دنيا فاصلهمان زياد است و شرايط به گونهاي است كه در آينده نزديك نميتوانيم به حركتهاي بنياني اميدوار باشيم، بنابراين براي عرضاندام جهاني نبايد فرصتهاي به وجود آمده را با غفلت يا رايگان از دست بدهيم. نبايد بسادگي از تجربيات عبور كرد. تيم جوانان در سال 2003 در بازيهاي جهاني چه نتيجهاي گرفت و سال قبل آن هم پس از 6 سال ما از آن تجربيات به چه نحوي استفاده كرديم؟ در بسكتبال دانشجويان 4 سال قبل هجدهم بوديم و امسال چند پله سقوط كرديم.
تيم جوانان ما بازيهاي برده را به تيم آفريقاييها باخت، اما با اقتدار سوريه را برد. دانشجويان بازيهاي برده را به پرتغال و استراليا واگذار كردند اما رقباي آسيايي مثل چين و كره جنوبي را شكست دادهاند. ما هنوز به اين باور نرسيدهايم كه ميتوانيم برخي حريفان جهاني را ببريم. باز اشتباه نشود مقصود بردن آمريكا يا فرانسه نيست بلكه تيمهاي ما بايد به گونهاي از نظر روحي آماده شوند كه باور كنند ميتوانند مصر يا پرتغال را ببرند. اگر اشتباهات پايان بازي نبود الان تيمهاي ما در عرصه پيكارهاي جهاني جايگاه خود را بهتر و بيشتر ميشناختند.
چرا سرمايهگذاري چهارپنج ساله بايد براحتي از دست برود بدون آنكه بتوانيم در عرصه جهاني آنطور كه شايستگياش را داريم عرضاندام كنيم؟ بازيهاي جهاني را بايد بيشتر بررسي كرد، چون نتايج مربوط به اين بررسيها تجربيات آينده را ميسازد. اين نتايج ميتواند ما را در كسب آگاهي هرچه بيشتر در راستاي شناخت از تواناييهايمان ياري كند و نشان دهد در چه اندازهاي از بسكتبال دنيا هستيم. از اين پس همه بايد دست به دست هم بدهيم و با بسيج كردن امكانات و فراهم كردن ابزارها شرايط را براي پيشرفت هرچه بيشتر مهيا كنيم.
