فدراسيوني فوتبالی که خودش را با منچستریونایتد مقايسه مي کند!

قدس؛ 1) گويا اظهارنظرهاي جالب توجه در فوتبال ايران، هرگز به پايان نخواهند رسيد! اعتراف مي کنيم وقتي مخاطب سخنان برخي آقايان- که بدبختانه مسؤولان ارشد اين فوتبال هم هستند- قرار مي گيريم، تا سرحد جنون عصباني مي شويم و بعد در حالتي گنگ ومبهم فرو مي رويم. آيا واقعاً لياقت فوتبالدوستان ايراني، اين است که حوزه دلخواه آنان، چنين سردمداراني داشته باشد؟ واقعاً بعيد است!

2) «من خبر دارم مسؤولان منچستر يونايتد از همين حالا و پس از آنکه اين تيم دو مسابقه را باخته، به فکر پيدا کردن جانشين الکس فرگوسن افتاده اند.» اين سخنان حيرت انگيز را نايب رئيس اول فدراسيون فوتبال در يک برنامه کاملاً زنده تلويزيوني به زبان آورده است تا مخاطبان خود را غرق در دنيايي از شگفتي ها کند. چگونه مي توان باور کرد يک مقام مسؤول در فوتبال اين مملکت تا اين اندازه بي اطلاع باشد و يا بدتر از اين، به خودش اجازه بدهد به همين راحتي ملت را دست بيندازد؟ آيا آنچه طي يک هفته گذشته بر شياطين سرخ اولدترا فورد گذشته، اولين شکستهاي متوالي سرالکس فرگوسن طي 25 سال گذشته بوده است که حالا سران اين تيم مطرح انگليسي به صرافت يافتن جانشين او بيفتند؟!

چرا برخي ها گمان مي برند ميليونها هوادار فوتبال در ايران با لوحي پاک و ذهني سپيد(! ) گوش به اظهارنظرهاي خيره کننده آنان ايستاده اند تا هر آنچه از دهان مبارک دوستان بيرون مي آيد، به مثابه «حجت» بپذيرند؟ بله! تمام تيمهاي بزرگ و حتي نسبتاً بزرگ دنيا هميشه به فکر کادر فني شان هستند. اما اين موضوع، کوچکترين ارتباطي به سفسطه هاي مهدي تاج و همکارانش در فدراسيون فوتبال ندارد.

باشگاه هاي معتبر جهان، دايماً در تلاشند تا فضايي را فراهم کنند که کادرفني موفق شان بر مسند کار باقي بماند و يا اگر نتيجه خوبي به دست نياورده، در پايان فصل با يک گروه قدرتمند ديگر تعويض شود. اين همه، تفاوت آشکاري دارد با رويه شگفت انگيز فدراسيون فوتبال که مدتهاست در قبال کادر فني تيم ملي بزرگسالان و حتي تيم المپيک، «شل کن، سف کن» در مي آورد و با تناقض گويي هاي بي شمارش، خلقي را گيج و مبهوت باقي گذاشته است.

کيست که نداند سالهاست بحث جانشيني فرگوسن در يونايتد آغاز شده و حتي همين سال گذشته که اين مربي نامدار توانست تيمش را قهرمان ليگ برتر کند و به فينال ليگ قهرمانان برساند، خودش از گوارديولا به عنوان گزينه اي مناسب براي حضور روي نيمکت منچستر ياد کرد؟ اين آيا، ارتباطي دارد به شلختگي هاي پايان ناپذير فدراسيون در مورد تعيين تکليف افشين قطبي و اينکه روزي از بقايش سخن به ميان مي آورند و روزي ديگر نام 10 گزينه را براي جانشيني اش رديف مي کنند؟ مهدي تاج اگر واقعاً گمان مي کند فدراسيون در اين مورد به وحدت رويه رسيده است، بهتر است در مورد سرنوشت قطبي با کفاشيان سخن بگويد تا متوجه عقايد متفاوت و مغاير مافوقش با خودش بشود...! آيا اين مجموعه در هم ريخته و کاملاً عجيب را مي شود با باشگاهي به عظمت منچستر يونايتد مقايسه کرد؟!

3) حيرت آنجا مضاعف مي شود که رئيس سابق کميته تيمهاي ملي، از خودش به عنوان عضوي ثابت قدم در حمايت از کادر فني نام مي برد! باز جاي شکرش باقي است که هنوز بيشتر از يک سال از جفايي که اين فدراسيون نا متوازن در حق علي دايي کرد، نمي گذرد و حافظه افکار عمومي، هنوز بخوبي آن روزها را به ياد دارد وگرنه احتمالاً جناب تاج مدعي مي شد خودش دايي را نگه داشته و تيم ملي هم با او به جام جهاني صعود کرده و اتفاقاً قهرمان هم شده است!

چگونه مي توان پس از آن همه انفعال و سردرگمي در پروسه کنار گذاشتن دايي، امروز از ثبات در حمايت از کادر فني حرف زد؟ آيا دوستان عزيز، ما را تا اين اندازه فراموشکار يا ساده لوح به شمار آورده اند؟ اگر از داستان اخراج دايي يک سال مي گذرد، در عوض ماجراي تاريخي استعفاي پيرواني از تيم المپيک به همين يک هفته پيش برمي گردد. آيا آقايان آن را نيز از ياد برده اند که حالا دم از مديريت با ثبات مي زنند؟

به گمان ما ديگر لازم نيست از ماجراي خنده دار هزار گزينه اي استخدام سرمربي براي تيم ملي پس از اخراج قلعه نويي اشاره کنيم؛ همان که به سقوط نا کام کلمنته از پله برقي ها منجر شد و البته فستيوال جالب توجهي بود از در هم ريختگي هاي فدراسيون که حالا خودش را با منچستر يونايتد مقايسه مي کند !

4) کاش توهم ما را از داخل تلويزيون مي ديدي آقاي تاج! تا بداني آنقدرها هم که تصور مي کني، ساده لوح و زود باور نيستيم. کاش شماها هم که صبح تا شب در تلويزيون صغري- کبري به هم مي بافيد، حداقل يک بار بينندگان و مخاطبان خودتان را مي ديديد تا باور کنيد بيشتر آنها برخلاف تصورتان هر آنچه را که مي گوييد، نمي پذيرند و به خرجشان نمي رود. کاش براي يک بار هم که شده قيافه در هم ما را هنگام به هم بافتن استدلالات تاريخي تان مي ديديد يا حداقل تلخندهاي غريب مان را لمس مي کرديد. اما انگار قرار است تا آخر دنيا، شما آن ور جو باشيد و ما اين طرف جو... افسوس!