نوآوري اقتصادي به نابودي كشور منجر نشود
در حالي كه برابر با رهنمود رهبر انقلاب، سال 1387 سال «نوآوري و شكوفايي» نام گرفته است، اقدامات شتابزده و ناسنجيده به ويژه در مسائل ملي تحت عنوان «نوآوري»، ميتواند علاوه بر آسيب زدن به اين عنوان، پيامدهاي ناگواري را براي اقتصاد كشور به همراه داشته باشد.
به گزارش خبرنگار «تابناک»، اخبار غيررسمي منتشره که گزارشهاي پياپي رسانه ملي هم آنها را تثبيت ميکند، حاکي از آن است که مقصود دولت از نوآوري بزرگ اقتصادي، نقدي كردن سيستم يارانههاست كه اجراي اين طرح بدون محاسبه ابعاد و پيامدها، ميتواند به انفجار بزرگ اقتصادي ايران منجر شود.
در حال حاضر ميزان يارانه انرژي كشور سالانه بالغ بر هشتاد ميليارد دلار برآورد ميشود كه با احتساب ديگر يارانهها مانند كالاهاي اساسي، يارانه مستقيم دولت در اقتصاد ايران به سالانه بيش از صد ميليارد دلار ميرسد كه اين رقم، معادل سرانه 120 هزار تومان براي هر ايراني به صورت ماهانه است.
بنابراين، در صورتي كه قرار باشد به يكباره اين سيستم به شكل نقدي تبديل شود، به معناي تزريق ماهيانه حدود هشت هزار ميليارد تومان به صورت نقدي به جامعه است كه بار تورمي اين اقدام در خوشبينانهترين حالت، افزايش بيش از 120 درصدي تورم است، در حالي كه تأثير اين اقدام بر بهبود معيشتي مردم، بسيار كمتر از آثار مخرب تورمي خواهد بود.
اين گزارش ميافزايد: بنا بر آمار رسمي بانك مركزي، متوسط هزينه خانوارها در كشور با احتساب اجارهبهاي مسكن و ديگر هزينهها در حال حاضر، ماهانه حدود يك ميليون تومان است كه افزايش 480 هزار توماني درآمد اين خانوارها (با يارانه نقدي) اگر با افزايش بيش از 48 درصدي هزينه همراه شود، عملا به جاي بهبود ذهنيت معيشتي، شرايط زندگي مردم سختتر خواهد شد. اين در حالي است كه در صورت اجراي اين اقدام دولت، قطعا تورم بيش از 48 درصد افزايش مييابد.
به نظر ميرسد دولت براي اصلاح ساختار يارانهاي كشور، اگر به جاي تضعيف طرح سهميهبندي بنزين و افزايش سهميهها، آن را تقويت كرده و در ديگر حوزههاي انرژي مانند گازوئيل، برق و گاز فرايند شفافسازي پرداخت يارانهها را اجرا كند، فوايد بسيار بيشتري براي جامعه به همراه خواهد داشت. در شرايط کنوني كه تورم رسمي به 22 درصد و تورم واقعي به بيش از 50 درصد رسيده است، اجراي تصميمات شتابزده ميتواند زمينهساز يك سونامي و فاجعه در اقتصاد كشور باشد.
بهتره به جای این کار، به هدایت سرمایه های مردم از بازارهای کاذب به سمت کارهای اقتصادی روی بیارین.مثلا کاری کنید تا بازار مسکن این جذابیت کاذب رو از دست بده تا مردم در بازارهایی مثل بورس سرمایه گذاری کنند.
هر چند در ابتدا همه چیز چند برابر گران می شود ولی دست آخر به نفع مردم می شود به عنوان مثال ان قشر ضعیف که وسیله نقلیه ندارد هیچگونه یارانه ای نمی گیرد
اصلا من متوجه نمي شم اين تصميم گيري براي اقدامات ضربتي زاييده كدام فكر است، مگر مي شود كه بدون برنامه - البته حتما آقايان مطالعه يك هفته اي را برنامه جامع مي دانند - يك شوك به اين سنگيني را به بدنه يك جامعه وارد كرد. مگر تورم در جامعه كم است كه مي خواهند همچين كاري كنند. كجاي دنيا كشوري در حد و اندازه ايران - منظورم اين قبايل عرب نيست كه هر كدوم 100 هزار نفر نمي شوند و روزانه 5 ميليون بشكه توليد دارند - چنين كاري مي كند. مگر اين مملكت اقتصاددان ندارد. خوب تحليل كنيد ببنيد بايد چكار كرد. سوبسيد نبايد يكباره حذف شود، بلكه بايد به سمت مناطق محروم جهت گيري شود. بياييد در استانها امتياز بدهيد و در مناطق مركزي سوبسيد را كمتر كنيد، مثلا در مورد آب و برق و تلفن براحتي مي توان اين كار را كرد. كشور ما پهناور است . مي تواند قوانين ايالتي هم داشته باشد.
با تشكر
محمد رضا ع
دولت های جهان اول چه میکنند روزی یک میلیارد دلار دارند به مردمشون یارانه می دهند میشه سالی 360 میلیارد یکبار هم حرفی از نقدینگی در جامعه خود نزده اند از اشخاص متمول و ثروتمند مالیات بر درامد میگیرند و به طبقه فقیر می دهند منتها در کشورهای جهان سوم این طبقه ثروتمند است که با ترفندهای غیر قانونی از دادن مالیات میگریزد و از درامد خود سهم کوچکی را هم به دولت نمی دهد همین شماره ملی که داده شده مبنای تمامی ورود خروج پول به بانکها باشد و همه از طریق غیر نقدی توسط چک داد و ستد کنند در اخر سال پر درامد ترین اشخاص و کم درامدترین انها مشخص میشود و مالیت گرفته شده از طبقه محروم به انها برگردانده شده و به اشخاص پر درامد نیز مالیات ویژه تعلق خواهد گرفت ...





