ضرر فوتبال كاسبكارانه
در اين روزهايي كه با نزديك شدن تيمهاي صدرنشين ليگ برتر به يكديگر، هيجان بيشتري به بازيها تزريق شده، افت كيفيت عارضهاي است كه ميتواند اسباب نگراني باشد. تمام مربيان در اين روزها به فوتبال كاسبكارانه روي خوش نشان ميدهند و اين شيوه را بهترين راه ماندگاري و رسيدن به هدف ميدانند.
به نوشته جام جم؛ اين وضعيت، ثمره فوتبال نتيجهگراي ماست كه همواره فشارهاي ناخواستهاي به مربيان وارد ميكند. مديران عامل باشگاه كه خيلي از آنها فضاي ورزش را نميشناسند، براي آن كه موقعيت خود را در سال آينده تضمين كنند، همواره به دنبال كسب پيروزيهايي آيندهساز براي خود هستند.
در چنين فضايي، مربيان هم به فراست درمييابند كه بايد محافظهكار باشند و وقت خود را صرف بازسازي و آموزش و پرورش جوانها نكنند. آنان ميكوشند از بازيكنان پرتجربهتر استفاده كنند و با اين كار دامنه ريسك خود را به حداقل برسانند، در اين حالت، تاكتيكهايي محتاطانه انتخاب ميشود.
اين وضعيت موجب ميشود بازيهاي ليگ برتر بيشتر به سمت مساوي پيش برود، حداقل گل در يك مسابقه بهدست آيد و مربيان خود با صراحت اعلام كنند كه دنبال فوتبال تماشايي نيستند.
بي شك فوتبال مشترياني دارد كه اگر اين مشتريان را از دست بدهد، چيزي براي بالندگي ندارد. فوتبال تماشاگرپسند، نياز به تلاش بيشتر مربيان، دلبستگي بازيكنان به خواست مربي و قدرت اعمال نظر مديران دارد.
متاسفانه ما هيچكدام از اين عاملها را نداريم و چارهاي نيست جز اين كه وضع موجود را تحمل كنيم. گرچه استمرار اين وضع ميتواند براي فوتبال ما ضررهاي جبرانناپذيري را در پي داشته باشد. وقتي ما 100 دقيقه با تايلند بازي ميكنيم و فقط يك گل ميزنيم، علتش ناگفته پيداست. اين نوع فوتبال، محصولي غير از اين بازيها و نتايج ندارد.
