«تئاتر رؤياها» صد ساله شد
«بابي چارلتون، جرج بست، دنيس لاو، اريک کانتونا، ديويد بکام، ريان گيگز، کريستيانو رونالدو و وين روني». اين قهرمانان هرکدام بخشي از تاريخ پرافتخار باشگاه منچستريونايتد را شکل داده اند.
بازيکناني که هرکدام به دفعات در تئاتري بي همتا که روز 19 فوريه صد ساله شد، براي شياطين سرخ معجزه خلق کرده اند.
به نوشته قدس؛ در چنين روزي در سال 1910 منچستريونايتد مقابل ليورپول قرار گرفت و با نتيجه 4 - 3 از حريف خود شکست خورد. اين اولين بازي يونايتد در اولد ترافورد بود که دقيقاً صد سال پيش رخ داد.
يک تاريخ فوق العاده و جذاب که با تراژديهايي همچون بمباران اين ورزشگاه در جريان جنگ جهاني دوم و يا فاجعه هوايي تيم مت اسبي در سال 1958 در مونيخ هم در عين حال همراه بوده است.
تاريخي که روز به روز رشد کرده و درحال حاضر قدم به قدم با سرالکس فرگوسن پيش مي رود. پدري که از سال 1986 حتي يک لحظه هم از تيم غافل نشده است.
پروژه آينده از بازسازي مجدد تيم با سرمايه گذاري افزون بر صد ميليون پوند خبر مي دهد. ايده اصلي اين است که ظرفيت ورزشگاه تا 95 هزار نفر افزايش يابد تا به فرمانروايي بي رقيب ويمبلي در انگليس در اين زمينه پايان داده شود.
بابي چارلتون شخصي بود که اولدترافورد را «تئاتر رؤياها» نام نهاد. صفتي که احتمالاً به مذاق شهردار منچستر «هنري داويس» خوش مي آمد که سال 1909 تشخيص داد که ورزشگاههاي «نرث رود» و «بنک استريت» جايي که نيتون هيث(نام قبلي شياطين سرخ) در آنها به ميدان مي رفت ديگر براي تيمي که در دسته اول و جام حذفي به قهرماني رسيده بود، مناسب نيستند.
داويس هزينه کرد و خودش زمين لازم براي ساخت ورزشگاه جديد را در منطقه بريج واتر کانال برگزيد. اين پروژه در ابتدا به «ليچ» آرشيتکت اسکاتلندي سپرده شد که ورزشگاههاي ديگري هم طراحي کرده بود. او ورزشگاهي با 100 هزار نفري گنجايش در ذهن ترسيم کرده بود که در ابتدا 60 هزار پوند هزينه در برداشت.
داويس همچنين به اين نکته توجه کرد که اين ورزشگاهها در نزديکي ايستگاه قطار واقع شده باشد و رؤيا شروع شد. نه تنها براي شياطين سرخ بلکه براي تيمهايي که شانس بازي کردن در اين ورزشگاه را پيدا مي کردند.
«اگر چه رکورد تماشاگران به شکل متضادي به يونايتد تعلق ندارد» در سال 1939 در جريان نيمه نهايي جام حذفي بين وولورهمپتون و گريمبسي تاون 76 هزار و 162 نفر را به ورزشگاه کشاند.
رکوردي که يونايتد سال 2007 در بازي مقابل بلکبرن با 76 هزار و 98 نفر به آن نزديک شد، ولي از آن سبقت نگرفت. در اولدترافورد فقط فوتبال وجود ندارد.
در زمانهاي قبل کنسرتهاي افرادي همچون بروس اسپرينگستين و رود استيوارت در اين محل انجام شده و در جريان جنگ جهاني اول اين تئاتر روي سربازان آمريکايي که درآن بيسبال بازي مي کردند، گشوده شد.
در چند نوبت هم براي مسابقات راگبي و کريکت قرض داده شد. ولي در جنگ جهاني دوم اين ورزشگاه از طرف نيروهاي هوايي آلمان دو بار بمباران شد.
آخرين حمله هوايي ويران کننده بود و تريبون مرکزي و جايگاه جنوبي تماشاگران را از بين برد.
ولي تونلي که بازيکنان از آن عبور مي کنند از ويراني نجات يافت و هميشه هم به شکل اوليه خود باقي مانده و نگه داشته شده است. روزهاي سختي براي يونايتد بودند. اين تيم از منچسترسيتي رقيب اصلي خود خواست تا زمين خود را که در آن زمان «مين رود»، نام داشت براي بازيهاي خانگي به شياطين قرض دهد. اين اتفاق با 5000 پوند در سال و در فاصله 1941 - 1949 رخ داد.
کميسيون جنگ 4800 پوند براي ويراني ورزشگاه و 17 هزار و 478 پوند براي بازسازي تريبون به باشگاه پرداخت کرد. تبعيدي که 24 آگوست 1949 زماني که منچستر يونايتد براي بازي خانگي برابر بولتون به خانه اصلي خود برگشت و اين تيم را با سه گل شکست داد، به پايان رسيد.
منچستر يونايتد اين تئاتر را حتي در بيرون از ورزشگاه خود هم نگه داشته است. پلاکي که روي آن فاجعه هوايي مونيخ به چشم مي خورد، مجسمه اي که «بست، لاو و چارلتون» را نشان مي دهد و خيليها مي گويند بايد روني را هم به جمع آنها اضافه کرد، گوشه هايي از تاريخ اين تيم را يادآوري مي کنند.
ورزشگاه اولد ترافورد در داخل آن هم يک نمايش فوق العاده است. از زمين فوتبال که هر روز به طور مرتب آب داده مي شود و سيستم گرم کردن 37 کيلومتري لوله هاي پلاستيکي تا موزه باشگاه که «پله» سال 1998 ورژن جديد آن را افتتاح کرد.
بازديد از اين موزه 12/50 پوند هزينه در برخواهد داشت، اما سال گذشته 300 هزار نفر از آن ديدن کردند.
در جايگاه جنوبي استوديوهاي تلويزيوني بزرگي براي ضبط و پخش مستقيم تلويزيوني بازيها قرار گرفته اند که بي بي سي، اسکاي و حتي تلويزيون منچستريونايتد از جمله آنها هستند.
باشگاه منچستر به رابطه خود با هواداران هم خيلي توجه دارد. در طبقه سوم جايگاه شمالي کافه منچستريونايتد واقع شده که خيلي از هواداران اين تيم در آن رفت و آمد مي کنند و همه جاي آن قرمز است. حتي شرايط ازدواج کردن در اولد ترافورد هم مهياست.
هواداران دوآتشه اين تيم مي توانند در اين محل به عقد يکديگر درآيند و جشن عروسي خود را هم در داخل ورزشگاه برپا کنند. براي بازيکنان تيم بي گمان شرايط و امکانات رفاهي بيشتري مهيا شده است.
مقابل رختکن، سالني است که مي توان در آن استراحت کرد و در داخل آن فضايي براي آماده شدن 22 بازيکن وجود دارد و يک سالن مخصوص براي گرم کردن هم ساخته شده است.
اين سالن البته با پيشنهاد کانتونا ساخته شد، ولي آيا اولد ترافورد هيچ گاه خلوت بوده است؟ آمار نشان مي دهد 29 آوريل 1950 ، 11968 ، نفر در بازي مقابل فولام در اين ورزشگاه حضور يافتند. اما بدون ترديد در بازي برگشت اين تيم مقابل ميلان در ليگ قهرمانان، تئاتر رؤياها جاي سوزن انداختن نخواهد داشت و بايد ديد آيا روسونري هم در اين بازي جزو تماشاگران خواهند بود يا نه.
