موهاي جنجالي جام‌‌ جهاني

10- برونو متسو(2002)
متسوي فرانسوي با موهاي بلند خود يكي از جذابيت‌هاي اين جام بود. كمتر ديده شده كه يك مربي با چنين هيبتي روي نيمكت تيم‌ملي بنشيند اما او در نخستين مسابقه سنگال برابر فرانسه دست به كار بزرگي زد و مدافع عنوان قهرماني را شكست داد. شاگردان اين مربي يكي از شگفتي‌سازان آن جام بودند و از هر لحاظ براي هواداران جذابيت داشتند چه نمايشي كه ارائه كردند و چه چهره منحصربه‌فرد متسو.


9- تيم‌ملي روماني(1998)
زماني كه تيم‌ملي روماني در سومين مسابقه مرحله گروهي خود برابر تونس قرار گرفت به‌نظر مي‌رسيد بازيگران يك فيلم زامبي به صف شده‌اند. آنها خود را سربازان ژنرال يوردانسكو، سرمربي آن زمان روماني مي‌دانستند و به همين دليل همه تيم سرهاي خود را به رنگ طلايي درآورده بودند. حتي خود يوردانسكو هم موهاي خود را زده و يك كلاه بيس‌بال به‌سر داشت.‌رومانيايي‌ها تنها به يك تساوي نياز داشتند تا به‌عنوان سرگروه صعود كرده و از رويارويي با آرژانتين اجتناب كنند اما اين تونس بود كه ابتدا گلزني كرد و مولدوان بازي را مساوي كرد تا آنها در دور بعد توسط كرواسي از گردونه رقابت‌ها كنار بروند.


8- گابريل ماكاناكي و كريس وادل(1990)
مصاف دو تيم انگليس و كامرون در يك‌چهارم نهايي ايتالياي 90 علاوه بر حساسيت‌هاي معمول جدال دو مدل مو هم بود. موهاي بافته و سفت و سخت ماكاناكي در برابر مدل عجيب وادل كه پشت موهايش را بلندتر از حد معمول كرده بود. ستاره كامروني‌ها نتوانست تاثيرگذاري خاصي داشته باشد و در نهايت انگليسي‌ها به نيمه‌نهايي صعود كردند. وادل كمي موهايش را كوتاه كرد و جزيره‌نشينان مغلوب آلمان غربي شدند.


7- فرانس پوشكاش(1954)
ستاره آن زمان مجارستان كه با استفاده از روغن موهايش را بالا مي‌زد درخشش خوبي براي تيمش داشت. پوشكاش با مدل مويي كه در آن زمان تازه مد شده بود اگرچه در فينال گلزني كرد اما در نهايت آنها 3 بر 2 مغلوب آلمان‌غربي شدند. دو دهه بعد كاراكتر مايكل داگلاس در فيلم وال‌استريت يادآور چهره پوشكاش در اين رقابت‌ها بود.


6- كريستين زيگه(2002)
آلمان‌ها يك راننده تاكسي در تركيب خود داشتند. زيگه خود را همانند هوليگان‌ها ساخته بود. او تمام سرش را تراشيده بود و فقط يك خط از پيشاني تا پشت سرش مو داشت. اين چهره عجيب و غيرعادي هم نتوانست موفقيت ژرمن‌ها در اين رقابت‌ها را تضمين كند و فقط باعث جلب‌توجه به اين مدافع- هافبك‌ چپ‌پا شد.


5- جرزينيو(1974)
در آن سال‌ها مدل موي آفرو طرفداران زيادي داشت اما هيچ كدام همانند چهره جرزينيو در جام‌جهاني 1974 نبودند. موهاي فر پرپشت كه ظاهري عجيب را براي اين ستاره برزيلي رقم زده بود. او به‌همراه تيم‌ملي كشورش در دوره قبل فاتح جام‌جهاني شده بود و با اميدي فراوان راهي آلمان غربي شد تا جامي ديگر را كسب كند. آنها از رسيدن به فينال محروم شدند و اين آخرين جام‌جهاني او بود. اگرچه تا سال 1982 در تركيب برزيل حضور داشت.


4- پيتر ديژتل(1986)
دروازه‌بان مجارستان در جام مكزيك 86 كه مشابه او چند سال قبل از آن در فيلم جنگ ستارگان ديده شده بود! موهاي آشفته و ريش عجيب او كه رنگ جوگندمي داشت براي ترساندن هر كودكي مناسب بود. شش گلي كه شوروي سابق درون دروازه او جا داد باعث شد تا مجارستان نتواند از مرحله گروهي صعود كند و فقط خاطره اين سنگربان عجيب در اذهان باقي ماند.


3- رونالدو(2002)
رونالدو در جام‌جهاني 1998 دوراني كابوس‌وار را پشت‌سر گذاشت. بيماري عجيب او قبل از فينال در نهايت باعث شد خروس‌ها در خانه جام را به لطف درخشش زين‌الدين زيدان بالاي سر ببرند. مرد سال سابق فوتبال جهان دوران افت خود را پس از آن آغاز كرد و در جام‌‌جهاني 2002 با چهره‌اي جديد ظاهر شد. او تمام موهاي سرش را تراشيده و تنها تكه‌اي مو مانند جزيره بالاي پيشاني‌اش داشت. طلايي‌پوشان به لطف درخشش او به فينال رسيدند و در آن ديدار باز هم رونالدو بود كه با استفاده از اشتباه اوليور كان گلزني كرد و پنجمين جام‌جهاني را براي برزيل به ارمغان آورد. او ماموريتش را تمام كرد و مدتي بعد فهميد كه اين مدل تنها در جام‌جهاني جواب داده و در مسابقات باشگاهي براي او خوش‌شانسي نمي‌آورد.


2- روبرتو باجو(1994)
ستاره محبوب آتزوري در جام 94 آمريكا با موهاي بلند بسته شده خودنمايي مي‌كرد و اميد نخست ايتاليايي‌ها براي موفقيت در اين رقابت‌ها بود. پس از شروعي ضعيف ياران باجو راه خود را تا فينال طي كردند و برابر برزيل قرار گرفتند. باجو با چهره‌اي جذاب و موهاي جالب در اين مسابقه جلب‌توجه مي‌كرد اما براي اين ديدار چندان آماده نبود. دو تيم در وقت‌هاي معمول و اضافه به تساوي بدون گل رضايت دادند و كار به ضربات پنالتي كشيد. او قرار بود آخرين پنالتي تيمش را به‌ثمر رساند اما ضربه ستاره آتزوري از بالاي دروازه به بيرون رفت تا برزيلي‌ها جشن قهرماني را برپا كنند. البته پيش از او فرانكو باره‌سي و دانيله ماسارو نيز ضربات خود را از دست داده بودند. با اين حال باجو در آن دوره به‌عنوان يكي از سه بازيكن برتر جام انتخاب شد.


1- كارلوس والدراما(1990، 1994 و 1998)
كاپيتان كلمبيا با موهاي زرد و فر بلند خود در هر نقطه از زمين جلب‌توجه مي‌كرد. والدراما در سه دوره از جام‌جهاني حضور داشت و نماد تيمش بود كه در ميانه ميدان درخشش خوبي داشت. او در كنار هيگوئيتا اسطوره‌هاي تيم‌ملي كلمبيا بودند كه در فوتبال آمريكاي‌‌جنوبي موفقيت‌هاي نسبتا خوبي كسب كردند. محبوبيت او به‌حدي بود كه مجسمه او را در كشورش ساخته‌اند و هنوز هم طرفداران زيادي در كلمبيا دارد.