دوچرخه‌سواري، پيشرفت يا بازگشت به عقب؟!

«اگر زنگي‌آبادي زير گوشم هم بزند، ناراحت نمي‌شوم! چون از جنس خودمان است و مطمئن هستم درد دوچرخه‌سواران را بهتر مي‌فهمد.» اين جملات تنها بخش كوچكي از حرف‌هاي يكي از ملي‌پوشان دوچرخه‌سواري كشورمان است كه نشان از رضايت وي نسبت به تغييرات صورت گرفته در بدنه فدراسيون اين رشته دارد. وقتي پاي صحبت ملي‌پوشان اين رشته مي‌نشينيم، با اختلاف نظرهايي مواجه مي‌شويم اما در كل ركابزنان از حضور علي زنگي‌آبادي در راس امور دوچرخه‌سواري استقبال مي‌كنند، با آن كه جملگي آنها نسبت به رفع مشكلات اقتصادي ورزشكاران اين رشته، نگاه مثبتي ندارند.

به نوشته جام جم؛ تحولات اخير در سطح فدراسيون‌ها به دوچرخه‌سواري هم سرايت كرده است و علي انصاري كه قرار بود با پشتوانه خوب اقتصادي‌اش اين رشته را متحول كند، جاي خود را به علي زنگي‌آبادي، دارنده نشان طلاي بازي‌هاي آسيايي 1986 سئول داد. اين جابه‌جايي البته بدون واكنش هم نبوده است، تا جايي كه اميررضا واعظي آشتياني در حمايت از دوست ديرينش (انصاري)‌ از پست قائم‌مقامي سازمان تربيت بدني استعفا كرد و برخي رسانه‌ها نيز از اين جابه‌جايي چندان استقبال نكردند. با اين حال، زنگي‌آبادي بي‌توجه به اتفاقات پيراموني، فعاليت‌هايش را آغاز كرد و خيلي سريع هم تغييرات اساسي در بخش‌هاي مختلف فدراسيون به وجود آورد.

وي مي‌گويد: من مثل بعضي‌ها پولدار نيستم. بعضي‌ها مدعي بودند با پول‌هاي كلان تحول اساسي در فدراسيون به وجود مي‌آورند ولي با 320 ميليون تومان بدهي، آن را تحويل ما دادند. من دوچرخه‌سواري را مي‌شناسم و مشكلات ركابزنان را درك مي‌كنم. ما اگر آدم متخصص در قسمت‌هاي مختلف فدراسيون نداشته باشيم، برنامه‌ريزي بهتري خواهيم داشت و مهم‌ترين مشكل همين نبود آدم‌هاي متخصص در گذشته بوده است.

سرپرست جديد فدراسيون دوچرخه‌سواري با در نظر گرفتن فرصت 10 ماهه تا بازي‌هاي آسيايي گوانگجو خيلي سريع براي انتخاب سرمربي تيم‌هاي ملي اقدام كرده كه همين موضوع بحث‌هاي بسياري را به دنبال داشته است. فسخ قرارداد بوهيگاس مربي فرانسوي تيم پيست، انتخاب الكساندر تومانف به عنوان جانشين وي و توافق با اتو التوك براي مواد نيمه‌استقامت و استقامت ازجمله اين تصميم‌ها بوده است.

در اين ميان ابراز تمايل براي همكاري با ليندنر، مربي پا به سن گذاشته آلماني هم سر و صداي زيادي درپي داشته است. انتخاب‌هايي كه فدراسيون دوچرخه‌سواري با مديريت جديد انجام مي‌دهد از سوي برخي‌ها مورد انتقاد قرار گرفته، اما گروهي ديگر آن را گامي به سوي جلو دانسته‌اند.


دفاع كاپيتان
حسين عسگري، برترين ركابزن تورهاي آسيايي در سال گذشته در دفاع از تصميم‌هاي سرپرست فدراسيون مي‌گويد: «نمي‌توانيم يكي را بياوريم كه از صفر شروع كند و با استعدادها و شرايط دوچرخه‌سواران ما آشنا بشود. آلتوك 3 سال سرمربي ايران بوده و با او عناوين خوبي كسب كرده‌ايم. وي تخصص خوبي در استقامت و نيمه استقامت دارد و مي‌توانيم نتايج خوبي با اين مربي بگيريم. از سوي ديگر تومانف خيلي مثل بوهيگاس سرشناس نيست، ولي عملكرد او در دوره قبل كاملا مثبت بوده است.»

كاپيتان تيم ملي در حالي اين دفاعيه را در گفتگو با «جام‌جم» مطرح مي‌كند كه برخي‌ها معتقدند انتخاب مربيان سابق تيم‌هاي ملي پيست و جاده ايران نوعي بازگشت به عقب است. اين فرضيه مطرح است كه اگر آلتوك يا تومانف مربيان خوبي بوده‌اند، چرا فدراسيون‌هاي قبلي آنها را حفظ نكرده‌اند. قادر ميزباني، ركابزن سرشناس ايران با وجود حمايت همه‌جانبه از حضور زنگي آبادي در راس فدراسيون، نگاه مثبتي به انتخاب‌هاي وي براي تيم‌هاي ملي ندارد.

عضو سابق تيم جايانت تايوان در اين باره به «جام‌جم» مي‌گويد: آلتوك در يك مقطع، مربي ايران بود و نتايج خوبي هم گرفت. آن زمان آلتوك هم براي پيست برنامه مي‌داد، هم براي جاده، ولي ديگر وضعيت الان فرق مي‌كند. بچه‌هاي ما پيشرفت زيادي داشته‌اند. فكر نمي‌كنم او در حد تيم ايران باشد. من اين موضوع را به آقاي زنگي آبادي انتقال دادم و گفتم شايد براي تيم اميد خوب باشد و يك سري چيزها را به جوان‌ها انتقال دهد، اما براي تيم بزرگسالان كارآيي ندارد.

وي در بخش ديگري از اظهاراتش خاطرنشان مي‌كند: به زنگي آبادي گفتم يك مربي درجه يك بياورد چون كه اين مربيان هر چه داشتند، عنوان كردند و ما هم ياد گرفته‌‌ايم. ما يك نفر مي‌خواهيم كه به علم روز مجهز باشد و چيزهاي جديد بياورد. با در نظر گرفتن شرايط فيزيكي دوچرخه‌سواران و جغرافياي ايران بايد دنبال مربيان اسپانيايي برويم تا پيشرفت خوبي داشته باشيم.
مسابقات قهرماني آسيا به طور حتم محكي جدي براي فدراسيون جديد و انتخاب‌هايش است. نتايج اين رقابت‌ها نشان خواهد داد كه براي گوانگجو در كجاي كار قرار داريم

به نظر مي‌رسد بين ملي‌پوشان،‌ اتفاق‌نظر چنداني درباره اين ماجرا وجود ندارد و ميزباني جزو معدود ملي‌پوشاني است كه چنين باوري دارد و خيلي صريح اين موضوع را عنوان مي‌كند و حتي به گوش مسوولان جديد فدراسيون هم مي‌رساند. نظرات قادر ميزباني بي‌شباهت به خالقي دبير سابق فدراسيون نيست كه در اعتراض به اين تصميم‌ها استعفا كرد و از فدراسيون دوچرخه‌سواري رفت.

حسين عسكري، كاپيتان تيم ملي كه از مدافعان تصميم‌هاي فدراسيون جديد به شمار مي‌آيد در پاسخ به حرف‌هاي ميزباني تاكيد مي‌كند، پيشرفت‌هاي سال‌هاي اخير ما تنها تبليغاتي بوده است و اگر پيشرفت كرديم، بيايند ركوردهاي الان را با آن زمان مقايسه كنند و ببينند كدام بهتر است.

در اين سال‌ها فقط سر و صدا و تبليغات داشتيم اما كدام مدال را در جاده گرفتيم؟ قضيه تورها با مسابقات آسيايي خيلي فرق مي‌كند. ما در تورها خيلي خوب كار كرده‌ايم ولي مسابقات آسيايي كاري تخصصي و يكروزه است. قهرمان تور دو فرانس هم اگر بخواهد در رقابت‌هاي قهرماني جهان شركت كند، كارش براي كسب مدال بسيار دشوار است.


بوهيگاس چرا رفت؟
فسخ قرارداد بوهيگاس فرانسوي در بدو حضور زنگي‌آبادي بر مسند سرپرستي فدراسيون دوچرخه‌سواري يكي از پرسر و صداترين تصميم‌هاي وي به شمار مي‌آيد. اين در حالي است كه فدراسيون قبلي بوهيگاس را براي نجات تيم پيست به ايران آورده بود.

زنگي‌آبادي در پاسخ به منتقدان عنوان مي‌كند، بوهيگاس حاضر نبود درخصوص بازي‌‌هاي آسيايي تضمين يا قولي بدهد و كاملا بي‌‌تفاوت بود و براي همين قراردادش فسخ شده است اما دوچرخه‌سواران ملي‌پوش اطلاعات ديگري مي‌دهند.

حسنعلي ورپشتي از اختلاف نظر بر سر دستمزد اين مربي خبر مي‌دهد و عليرضا حقي نيز مي‌گويد: بوهيگاس ماهانه 10 ميليون تومان حقوق دريافت مي‌كرد كه نصف اين مبلغ را فدراسيون پرداخت مي‌كرد و نيم ديگر را كميته‌ ملي المپيك، بعد از رفتن انصاري، فدراسيون به بوهيگاس پيشنهاد كرد كه با نيمي از قراردادش ادامه همكاري بدهد كه او هم نپذيرفت و طرفين به قطع همكاري تن دادند.

اين دو ملي‌پوش دوچرخه‌سواري ايران نيز در ارزيابي‌هايشان نسبت به انتخاب سرمربيان جديد براي تيم‌هاي ملي نگاه مثبتي دارند. ورپشتي در اين‌باره اظهار مي‌كند: من هم با آتورك كار كردم و هم با تومانف. اين سري نيز با بوهيگاس كار كرده‌ام. به نظر من اين تصميم‌ها بازگشت به عقب نيست، زيرا الكساندر تومانف مربي خوبي بود، ولي فدراسيون در آن زمان نتوانست او را حفظ كند.

شايد كار بوهيگاس به لحاظ بدني خيلي خوب بود ولي استرس زيادي به بچه‌ها وارد مي‌كرد. خودم در 200 متر زير نظر الكساندر پيشرفت‌هاي زيادي داشته‌ام. البته آلتوك تخصص ديگري دارد و به بخش استقامت برمي‌گردد كه من درباره آن اظهارنظر نمي‌كنم. عليرضا حقي، ديگر چهره سرشناس و ملي‌پوش دوچرخه‌سواري كشورمان نيز عنوان مي‌كند: زماني كه آلتوك سرمربي تيم ملي شد با برنامه‌ريزي خوب و تمريناتي كه در نظر گرفت در يك دوره مسابقه انتخابي، چهار سهميه المپيك گرفت اما او را نگه نداشتند و رفتند سراغ ليندنر، كه اين مربي كلي مسابقه انتخابي رفت و فقط 3 سهميه گرفت. من فكر مي‌كنم مربيان جديد مي‌توانند وضعيت را بهبود ببخشند. متاسفانه با پول‌هايي كه مي‌دهيم، مربيان بزرگ به ايران نمي‌آيند. 2 ماه پيش با تلاش آقاي ناصري، مربي اسپانيايي تيم اونس به تهران آمد و مذاكره كرد.

او كه مربي كونتادور بود، حاضر شد با دريافت 150 هزار دلار براي يك سال، مربي ايران بشود و فقط در اروپا تيم ملي را تمرين دهد، با اين تضمين كه تيم ايران را به تور دوفرانس هم ببرد. حتي برنامه‌ريز تيم آستانا قزاقستان كه يك هلندي است، با دريافت حقوق 8000 يورو در ماه، حاضر به همكاري با ايران شد، ولي ما پيشنهاد او را نپذيرفتيم. با اين حساب انتظار داريم كدام مربي خوب و نامدار به ايران بيايد؟

دوچرخه‌سواري از جمله رشته‌هاي مدال‌آور ايران در بازي‌هاي آسيايي گوانگجو خواهد بود، ولي تغييرات وسيعي كه در بدنه فدراسيون و تيم‌هاي ملي صورت گرفته، شايد نوعي ريسك تلقي شود كه نگراني‌هايي را به دنبال داشته است. مسابقات قهرماني آسيا كه فروردين در امارات برگزار مي‌شود، به طور حتم محكي جدي براي فدراسيون جديد و انتخاب‌هايش است. نتايج اين رقابت‌ها نشان خواهد داد كه براي گوانگجو در كجاي كار قرار داريم.