دانشگاه شیراز: از همکاری با اساتید ضعیف و متوسط معذوریم / تابناک: اجرای قانون خوب است، اما برای همه

در پی درج خبری با عنوان «انفعال وزارت علوم در برابر اخراج ناعادلانه اساتید»، اداره کل روابط عمومی دانشگاه شیراز جوابیه‌ای را برای «تابناک»، ارسال کرد که وفق قانون عیناً درج می‌شود. با این ملاحظه که برخی موارد درج شده در این جوابیه «تابناک» را مجاب به پاسخگویی و ارائه توضیحات اساتید اخراجی این دانشگاه می‌کند.

به گزارش «تابناک»، متن این جوابیه که به امضای دکتر سیدرشید فلاح شمسی رسیده، به شرح زیر است:

کلیه اعضای هیأت علمی پیمانی دانشگاه شیراز بر اساس قوانین وزارت متبوع حداکثر ظرف مدت ۵ سال فرصت دارند تا با کسب حد نصاب امتیاز‌های آموزشی، پژوهشی و اجرایی، تبدیل وضعیت گردند. همچنین چنانچه عضو هیأت علمی نتواند در پایان دوره ارزیابی پنج ساله، حد نصاب یاد شده را اخذ نماید، هیأت رئیسه دانشگاه بر اساس شرایط و آیین نامه استخدامی اعضای هیأت علمی و طبق اختیارات قانونی خود، یک فرصت یک ساله را به عنوان مساعدت و ارفاق برای فرد در نظر می‌گیرد. چنانچه طی این مدت عضو هیأت علمی تلاشی برای ارتقای وضعیت پژوهشی و آموزشی خود ننماید، دانشگاه با اعلام قبلی با وی قطع رابطه می‌نماید.

در همین رابطه آقای دکتر حامد مسندی شیرازی در تاریخ ۱۴/۱۱/۱۳۹۱ به عنوان عضو هیأت علمی پیمانی دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر در استخدام دانشگاه شیراز قرار می‌گیرند که پس از گذشت ۴ سال، فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی و اجرایی ایشان مورد ارزیابی قرار گرفت و در نتیجه نتوانستند حدنصاب لازم پژوهشی و آموزشی را برای ادامه فعالیت کسب نمایند. معذالک با نظر هیأت اجرایی جذب دانشگاه، تا پایان سقف دوره ۵ ساله (۱۴/۱۱/۱۳۹۶) به ایشان مهلت داده شد تا نسبت به کسب امتیازات پژوهشی اقدام نمایند لیکن متاسفانه ایشان از فرصت به وجود آمده استفاده ننمودند و همچنین هیأت رئیسه دانشگاه نیز یک فرصت یک ساله علاوه‌بر پنج سال قبلی به ایشان داد که به دلیل استنکاف از وظایف آموزشی، عدم حضور در کلاس درس و عدم کسب امتیاز لازم پژوهشی به کار ایشان در دانشگاه شیراز خاتمه داده شد.

همچنین آقای دکتر علیرضا مسندی شیرازی نیز در تاریخ ۲۳/۶/۱۳۹۲ به عنوان عضو هیأت علمی پیمانی دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر در استخدام دانشگاه شیراز قرار می‌گیرند که پس از گذشت ۴ سال از فعالیت خود نتوانستند حد نصاب لازم آموزشی، پژوهشی و اجرایی را برای ادامه فعالیت کسب نمایند. معذالک با نظر هیأت اجرایی جذب دانشگاه، تا پایان سقف دوره ۵ ساله (۲۳/۶/۱۳۹۷) به ایشان مهلت داده شد تا امتیازات لازم را کسب نمایند لیکن متاسفانه ایشان در نیمسال اول و دوم ۱۳۹۶ از وظایف آموزشی نظیر حضور در کلاس استنکاف ورزیده و بدون اطلاع، از تاریخ ۱۴/۱/۱۳۹۷ در محل کار خود حاضر نشدند و سرانجام نیز از کشور خارج شدند (در تاریخ ۳۱/۱/۱۳۹۷) و پرونده استنکاف ایشان در حال بررسی بود که در تاریخ ۲۹/۳/۱۳۹۷ از عضویت هیأت علمی استعفا نمودند و لذا به کار ایشان در دانشگاه خاتمه داده شد. شایان ذکر است که ایشان نیز قبل از استعفا، امتیازات لازم پژوهشی را کسب ننمودند و غیبت‌های طولانی غیر موجه نیز داشتند.

آقای دکتر علی حقدل در تاریخ ۲۳/۶/۹۲ بدون انجام فرآیند کارگروه علمی که از اهم موارد قانونی جذب هیأت علمی است به عنوان عضو هیأت علمی پیمانی طرح سربازی در دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه شیراز به کار مشغول می‌شوند که پس از گذشت ۴ سال از فعالیت خود نتوانستند امتیازات لازم آموزشی، پژوهشی و اجرایی و همچنین شرایط لازم برای تبدیل وضعیت از طرح سربازی به پیمانی را کسب نمایند. در همین راستا با نظر مساعد هیأت اجرایی جذب دانشگاه، تا پایان سقف دوره ۵ ساله (۲۳/۶/۱۳۹۷) به ایشان مهلت داده شد تا بتوانند فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را ارتقا دهند لیکن متاسفانه ایشان در نیمسال دوم ۱۳۹۶ از وظایف آموزشی خود استنکاف ورزیده و در کلاس حاضر نشده و از تاریخ ۱۴/۱/۱۳۹۷ بدون ذکر دلیل در بخش و دانشکده حضور نداشته و غیبت غیر موجه داشته اند و تاکنون نیز علیرغم اخطار‌های مکرر، مدارک آموزشی، پژوهشی و اجرایی لازم جهت تبدیل وضعیت به دانشگاه ارایه نداده اند و چنانچه تا تاریخ ۲۳/۶/۱۳۹۷ شرایط لازم را کسب ننمایند و به استنکاف از وظایف آموزشی و غیبت غیر موجه ادامه دهند به کار ایشان در دانشگاه شیراز خاتمه داده خواهد شد.
در پایان به منظور شفاف سازی هرچه بیشتر این موضوع در رسانه‌ها و اذهان عمومی و جلوگیری از سوء استفاده بیشتر برای دستیابی برخی افراد به خواسته‌های شخصی خود موارد زیر اعلام می‌گردد:

۱- علت قطع رابطه دانشگاه با آقای دکتر حامد مسندی طبق قوانین آموزشی و پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و صرفا به دلیل عدم کسب حدنصاب لازم امتیاز‌های پژوهشی، عدم تعامل با همکاران و استنکاف ایشان از فعالیت‌های آموزشی در نیمسال‌های مربوطه می‌باشد. علت قطع رابطه دانشگاه با آقای دکتر علیرضا مسندی به دلیل استنکاف از وظایف آموزشی، استعفای شخصی ایشان و عدم تمایل به استفاده از فرصت ارایه شده توسط هیأت اجرایی جذب دانشگاه شیراز می‌باشد و بالاخره اعلام می‌گردد که دانشگاه شیراز با آقای دکتر علی حقدل تا کنون قطع رابطه ننموده و ایشان تا تاریخ مقرر فرصت دارند شرایط لازم برای تبدیل وضعیت خود ایجاد نمایند و در صورت عدم احراز شرایط و ادامه غیبت غیر موجه با ایشان قطع همکاری خواهد شد. در ادامه به استحضار می‌رساند که بر اساس اسناد موجود تمامی تلاش دانشگاه شیراز برای ادامه همکاری با نامبردگان صورت گرفته و به تمام شکایات این عزیزان در مراجع مختلف پاسخ قانونی داده شده است و هیأت اجرایی جذب دانشگاه نیز با حسن نیت خود، فرصت یک ساله‌ای جهت مساعدت به ایشان برای انطباق با اهداف و شرایط دانشگاه بزرگ شیراز فراهم نمود که متاسفانه نتوانستند از فرصت به وجود آمده استفاده نمایند.

۲-دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه شیراز با ۶۲ عضو هیأت علمی در ۵ سال گذشته علاوه بر چاپ بیش از ۱۰۰۰ مقاله علمی در مجلات معتبر و درجه یک و تعداد قابل توجهی مقاله در کنفرانس‌های معتبر داخلی و بین‌المللی، مجری ده‌ها طرح و قرارداد برون دانشگاهی در کلیه حوزه‌های مورد نیاز کشور بوده است و این درحالی است که از نظر شاخص‌های مقالات منتشر شده در مجلات معتبر علمی داخلی و بین المللی، تعداد مقاله‌های ارایه شده در کنفرانس‌های ملی و بین المللی، رعایت نظم و مقررات آموزشی و حضور فعال و تمام وقت به میزان ۴۰ ساعت در هفته در دانشکده، تعامل با سایر همکاران در دانشکده، کمک به اجرای اهداف و فعالیت‌های دانشکده، اختلاف معنی داری بین فعالیت‌های این دانشکده و سه نفر مذکور در این نامه، وجود دارد.

۳-دانشگاه شیراز به عنوان یکی از دانشگاه‌های بزرگ و سطح یک کشور و به عنوان یک سرمایه مادی و معنوی، محل خدمت نخبگان و دانشمندان برتر ملی و بین المللی است و توفیقات خود را مدیون دانشمندانی می‌داند که در عرصه آموزش و پژوهش در دنیا صاحب اعتبار هستند؛ لذا به خاطر حفظ و ارتقای جایگاه خود ناگزیر باید در انتخاب بهترین اساتید دقت نظر داشته باشد و از همکاری با افراد ضعیف و متوسط از نظر آموزشی و پژوهشی که نتوانند خود را با این محیط پربار علمی وفق دهند امتناع ورزد.

پاسخ «تابناک»: اجرای قانون خوب است، اما برای همه

مسئولان دانشگاه شیراز در جوابیه‌ای که برای «تابناک»، ارسال کرده اند از تعهد خود به حفظ کیفیت آموزشی و پژوهشی دانشگاه سخن گفته اند و در بخشی از جوابیه خود تأکید کرده اند که امکان همکاری این دانشگاه با اساتید ضعیف و حتی متوسط برای پرهیز از کاهش کیفیت علمی فراهم نیست.

این ادعا در کنار دیگر موارد طرح شده در جوابیه در حالی است که بر اساس واقعیت‌های موجود به ویژه در مورد سه استاد اخراجی دانشگاه چندان با حقیقت همخوانی ندارد.

برای مثال هر چند طبق آیین نامه جدید، اعضای هیأت علمی پیمانی تا ۵ سال وقت دارند که با ارائه مستندات پژوهشی وآموزشی ارتقا یابند، اما در صورتی که آن‌ها نتوانند تا ۵ سال امتیازات لازم را به دست بیاورند دانشگاه می‌تواند ۳ سال دیگر (یعنی در کل ۸ سال) به آن‌ها فرصت دهد تا امتیازات لازم را کسب کنند.

این آئین نامه در حالی است که دانشگاه شیراز در مورد این سه استاد جوان یک سال قبل از اینکه ۵ سال آن‌ها فرا رسد، یعنی پس از پایان سال چهارم تصمیم خود را برای اخراج آن‌ها گرفت و با وجودی نمرات بالاتر از میانگین ارزیابی آموزشی این سه استاد، آن‌ها را از ارایه دروس تخصصی کارشناسی و کارشناسی ارشد و دکتری منع کرد و یا آن‌ها را مجبور کرد تا آموزش دروسی را بر عهده بگیرند که اساساً مرتبط با تخصص و سطح علمی آن‌ها نبود.

به بیان دیگر دروس ارشد و دکتری رشته تخصصی این سه استاد پس از پایان سال چهارم دیگر به آن‌ها ارائه نشد و دانشگاه این سه استاد را مجبور به ارایه دروس مقطع کارشناسی مثل مبانی کامیپوتر و.. کرد.

اساتید اخراجی این دانشگاه مدعی هستند دانشگاه از این اقدام دو هدف را دنبال می‌کرد. از سویی بنا را بر تحقیر آن‌ها گذاشته بود و از سویی نیز با این اقدام می‌خواست از امتیازات آموزشی آن‌ها بکاهد تا سر ۵ سال نتوانند امتیازات لازم آموزشی را کسب کنند. زیرا دروس سرویسی از امتیازات کمتری نسبت به دروس تخصصی و تحصیلات تکمیلی برخوردار هستند.

یکی از اساتید اخراجی که اکنون در یکی از دانشگاه‌های آمریکا مشغول به فعالیت شده است، در این باره به خبرنگار «تابناک»، گفت: اقدام دانشگاه در عدم ارائه دروس تخصصی به ما مانند این است که یک دکتر جراح قلب مجبور به کار در واحد تزریقات بیمارستان شود تا تحقیر و محدود شود و وقتی که در اعتراض به تبعید شدن، از حضور در تزریقات جلوگیری کند، بیمارستان اتهام جدید " استنکاف از انجام وظایف" را به او وارد کند.

در حالی که در جوابیه تأکید شده است که سه استاد اخراجی فاقد کارایی آموزشی و پژوهشی لازم بودند، بررسی‌های «تابناک» نشان می‌دهد امتیازات پژوهشی این سه استاد کمتر از بقیه اساتید همرده نبوده است و دانشگاه به برخی افراد که حتی امتیازات کمتری داشتند فرصت بیشتری داده است که بیانگر عدم رعایت قانون برای همه به شکل یکسان است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد نتایج کار پژوهشی این سه نفر در بالاترین مجله‌های علمی بین المللی رشته وگرایش خود به عنوان نویسنده اول منتشر شده است. مثلا یکی از مقالات دکتر حامد مسندی شیرازی در مجله بسیار معتبر Journal of Machine Learning منتشر شده است.

مقاله دیگری توسط دکتر علیرضا مسندی شیرازی در مجله بسیار معروف IEEE Transactions on Signal Processing منتشر شده است و نیز مقاله‌ای توسط دکتر علی حقدل در مجله بسیار معتبر IEEE Transactions on به چاپ رسیده است.

جدا از موارد مذکور نکته مهم دیگر آن است که باید بپذیریم انتشار انبوهی از مقالات توسط برخی اساتید که بعضاً خود حتی یک بار هم مقاله را نمی‌خوانند و تمام آن مقاله حاصل دست رنج دانشجویانی است که زحمت اصلی را کشیده اند و بعضاً استاد نمی‌تواند حتی در مورد مقاله توضیح بدهد، نباید ملاک دانشگاه‌های بزرگی، چون شیراز برای تعیین صلاحیت علمی یک استاد باشد.

با تأکید بر اینکه در این باره مستندات لازم موجود است و در صورت لزوم می‌توان نام اساتیدی که قانون برای آن‌ها به شکلی که برای این سه استاد اخراجی صورت گرفت، عملیاتی نشد را منتشر کرد، به نظر می‌رسد لازم است نهاد‌های نظارتی بی طرف و مستقل به این مسئله ورود کنند و مسئله را به شکلی که عدالت محقق شود حل و فصل کنند.