پرش تا پله 19
فدراسيون جهاني واليبال (FIVB) چند هفته قبل، پس از پايان مسابقههايجام بزرگ قهرمانان (WGCC) ردهبندي جديد خود از تيمهاي ملي بزرگسالان كشورهاي جهان را اعلام كرد. اگرچه مسابقههاي فوق تأثيري در ردهبندي جديد نداشت اما براساس عملكرد تيمها در مسابقههاي قهرماني قارهاي سال 2009، المپيك 2008، ليگ جهاني 2009، جام جهاني 2007 و قهرماني جهان سال 2006، امتيازهايي به آنها تعلق گرفته و ردهبندي شده بودند.
به نوشته خراسان؛ در ردهبندي جديد فدراسيون جهاني، 4 تيم اول همچنان برزيل، روسيه، آمريكا و بلغارستان هستند كه در بين آنها برزيل با 250 امتياز اختلاف فاحشي با روسيه 190 امتيازي دارد. آمريكا عليرغم قهرماني در المپيك با يك امتياز كمتر از روسيه در رده سوم است و بلغارستان نيز رتبه چهارم خود را حفظ كرده.
در بين 36 تيم بالاي جدول فقط چين (8) و آرژانتين (9) به علاوه 4 تيم اول هيچ تغييري در رنكينگ خود ندارند و ساير تيمها نسبت به سال قبل تغييرهايي داشتهاند. در اين بين تيم ملي بزرگسالان ايران با هدايت حسين معدني، از رده 24 به رده 19 صعود كرده كه بيشترين پيشرفت در بين 20 تيم برتر ردهبندي FIVB است.
تيم ملي ايران با نايب قهرماني در آسيا، 26 امتياز، از مسابقههاي زير گروه المپيك، يك امتياز و از مسابقههاي قهرماني جهان سال 2006 كسب مقام بيست و يكم توانسته 9 امتياز به دست آورد. در مجموع تيم ملي ايران با 36 امتياز هماكنون تيم نوزدهم فدراسيون جهاني است و همچنان قدرتهاي سنتي واليبال آسيا يعني چين، ژاپن و كره را بالاتر از خود ميبيند.
در بين 20 تيم برتر ردهبندي FIVB، بيشترين پيشرفت بعد از ايران را فرانسه، مصر و كوبا دارند كه هركدام 3 پله بالاتر آمدهاند. بيشترين پسرفت هم منحصرا در اختيار اسپانياست كه با 7 رتبه سقوط اكنون تيم هجدهم است. در بين تيمهاي پايين جدول هم مراكش كه خود را از رتبه 55 به 25 رسانده، بيشترين پيشرفت را داشته و پرو، الجزاير و كلمبيا به دنبال اين تيم آفريقايي هستند. نكتهاي كه در اين ردهبندي وجود دارد اين است كه تيم ملي ايران هميشه بعد از چين، كره و ژاپن و بعضا استراليا، تيم چهارم يا پنجم آسياست و هيچ گاه پيش نيامده كه بتواند بالاتر از آنها قرار بگيرد.
دليل برتري هميشگي اين 3 تيم بسيار ساده است؛ المپيك، ليگ جهاني و جام جهاني! تمام تيمهاي بالاي جدول رنكينگ FIVB در هر 3 رويداد فوق، حضور دائمي و موفق دارند، در واقع لازمه اينكه در بالاي جدول باقي بمانند اين است كه از حضور در مسابقههاي مهمي مثل المپيك و ليگ جهاني امتيازهاي زيادي كسب كنند و جالب اينكه در هر يك از تورنمنتهاي فوق به دست آوردن يك مقام بالاتر تفاوت بسياري ميكند.
براي مثال كسب مقام يازدهم المپيك، 5 امتياز دارد درحاليكه اگر تيمي به مقام نهم برسد، 15 امتياز و اگر مقام پنجم را به دست آورد، 45 امتياز به نام خودش ثبت كرده و اين يعني چندين پله پيشرفت در رنكينگ. با توجه به اينكه تيم ملي واليبال ايران امتيازي از المپيك و ليگ جهاني به دست نياورده، نهايت پيشرفتي كه براي فدراسيون متصور است، فقط همين مقام نوزدهمي ميتواند باشد.
اگر به روند رو به رشد واليبال ايران به صورت خوشبينانه نگاه كنيم يعني فرض كنيم كه تيم ملي به المپيك 2012 لندن راه پيدا كند و از طرفي جواز حضور در WL را هم بگيرد، به شرط اينكه همچنان فاتح يكي از سكوهاي قهرماني قاره آسيا باشد در بدترين حالت ممكن ميتواند تا رتبه سيزدهم بالا بيايد و تا حدودي به هدف نهايي فدراسيون كه حضور در بين 10 تيم برتر جهان است، نزديك شود.
ايران درصورت راهيابي به المپيك و آخر شدن در آن، 5 امتياز ميگيرد، اگر به ليگ جهاني هم راه پيدا كند و آخر شود، 2 امتياز ديگر به آن اضافه ميشود، اگر در مسابقههاي قهرماني جهان سال 2010 در ايتاليا به جاي مقام بيست و يكم به مقام هفدهم برسد نيز 5/1 امتياز ديگر كسب ميكند.
در حالت بسيار خوشبينانه اگر تيم ملي ايران به مقام قهرماني آسيا برسد و بتواند به جام جهاني (World Cup) صعود كند 5/6 امتياز ديگر به دست ميآورد و ميتواند با 50 امتياز تا رتبه سيزدهم FIVB بالا بيايد كه رتبهاي ماوراي تصور براي واليبال ايران است. نكته آخر اينكه براي پيشرفت واليبال ايران و صعود در رنكينگ FIVB، چارهاي جز حضور در اين مسابقهها نيست.
