مسی، مردی کوچک از کناره دریا

تردیدی وجود ندارد که لیونل مسی، سوپراستار فوتبال دنیاست. نمایش خوب او در رقابت‌های «جام جهانی باشگاه‌ها» در ابوظبی شاید این بازیکن خجالتی را به یکی از نمادهای جهانی ورزش تبدیل کند.
ساعت 12:30 به وقت محلی در ابوظبی. آسمان صاف است و اندک ابری هم در دلش دیده می‌شود.

به نوشته وطن امروز؛ البته این موضوع تاثیری در گرمای هوا ندارد. در این بخش از شیخ نشین امارات هتل‌های لوکس و مجلل یکی پس از دیگری ردیف شده و صف کشیده‌اند. در یکی از پلاژهای فراوان مرد کوچکی در ساحل ایستاده که پایش را بانداژ کرده و مشغول کار با توپ است. در پشت نمای شیشه‌ای هتلی مجلل مردم زیادی جمع شده‌اند که به تماشای این جوان خارق‌العاده آمده‌اند. او کسی نیست جز لیونل مسی.

در ابوظبی که مرکز امیرنشینی با همین نام و همچنین پایتخت امارات متحده‌عربی است، این روزها جام جهانی باشگاه‌ها در حال برگزاری است و بارسلونا با لیونل مسی‌اش اصلی‌ترین و جذاب‌ترین نکته این رقابت‌هاست که جز این بخش جهان در دیگر نقاط دنیا چندان طالب و مشتری‌ای ندارد.

جذابیت این رقابت‌ها که از سوی فدراسیون جهانی فوتبال برگزار می‌شود را سخت می‌توان دریافت؛ آن هم با وجود موقعیت زیبایی که میزبان دارد و قهرمانان قاره‌ها در سطح باشگاهی. با این حال تیم‌هایی از مکزیک، کنگو یا کره جنوبی برای کارشناسان هم چندان آشنا نیستند. تنها استودیانتس آرژانتین، قهرمان آمریکای جنوبی را می‌توان از نظر شناخت و شهرت در فوتبال جهان مطرح دانست. تیمی از سرزمین خوآن سباستین ورون، ستاره فوتبال جهان و كاپيتان تیم ملی آرژانتین. البته اگر از تماشاگران اماراتی پرسیده شود که جذابیت این بازی‌ها کجاست، تنها یک پاسخ شنیده می‌شود: بارسا، مسی! و چشم‌هایی که برق می‌زنند.

در تیم منتخب جهان که در تیم ایالت کاتالان اسپانیا گرد هم آمده‌اند، این بازیکن باتکنیک هسته‌ای جادویی است. مسی علاقه‌مندانش را چنان به سوی خود می‌کشاند که آهن‌ربایی فلز اطرافش را. این تنها به خاطر خلاقیت تاثیرگذار او در میدان نیست، چراکه دیگرانی چون ژاوی، مسی و اینیستا نیز در کنار او از آن برخوردارند، چیز دیگری است که این بازیکن آرام را به شناخته شده‌ترین و خواستنی‌ترین میهمان در تاریخ امارات عربی متحده تبدیل می‌کند.

مردی با لباس سنتی که در کنار من در ورزشگاه نشسته است، می‌گوید: «این چه سوالی است؟ چرا مسی؟ ببین او مسی است».

بیش از 50 هزار نفر در فاصله کوتاهی مانده به شروع بازی دوم مرحله نیمه نهایی میان تیم‌های آتلانته مکزیک و بارسلونا در ورزشگاه قدیمی و شناخته شده شیخ زاید نشسته‌اند. در بازی بر سر مقام پنجمی میان مازمبه کنگو و اوکلندسیتی نیوزیلند که تنها 2 ساعت پیش از این بازی انجام شد، تنها و تنها 5‌هزار نفر تماشاگر به ورزشگاه آمده بودند.

بازی 3 بر 2 به سود نیوزیلندی‌ها تمام شد. فقط همین مهم بود، نه بیشتر. بعد نمایش بزرگ از راه رسید. آنها وارد زمین شدند، بازیکنان بارسلونا. جشن روی سکوها شروع شد و با به تصویر کشیده شدن مسی روی نیمکت به اوج خود رسید. او مردی است کوچک از ساحل دریا، لیونل مسی.

پپ گوآردیولا نخست او را روی نیمکت می‌نشاند. مسی آسیب دیده است. بازی شروع می‌شود. مکزیکی‌ها به گل می‌رسند و پس از آن در جلوی دروازه‌شان دیواری انسانی را شکل می‌دهند. سرخیو بوسکتس دقیقه 35 بازی را به تساوی می‌کشاند. تساوی یک بر یک 2 تیم در نیمه نخست و مسی روانه رختکن می‌شود. او هنوز همانند یک بچه مدرسه‌ای 14 ساله به نظر می‌رسد ولی محبوب‌ترین فوتبالیست دنیاست؛ دست کم اینجا در ابوظبی که اینگونه است.

زمانی که مربی‌اش او را در شروع نیمه دوم در میان سوت و فریاد بلند تماشاگران برای گرم کردن فرا می‌خواند، ورزشگاه منفجر می‌شود. تنها یک چیز به گوش می‌رسد: «مسی». مردی که در کنار من نشسته است، تنها نام او را فریاد می‌کشد و اشک در چشم هایش حلقه می‌زند! این را اشک شوق می‌خوانند. سپس فرمان گوآردیولا برای ورود مسی به میدان. مرد کوچک با پاهای سریعش به میدان می‌رود. او اینجا در قلب همه، تک تک آنهایی که در ورزشگاه هستند، جای دارد.

فرد دیگری در کنار من می‌گوید: «چطور می‌شود او را دوست نداشت؟!». هنوز جمله او تمام نشده که مسی جادویش را آغاز می‌کند. آن هم تنها یک دقیقه پس از ورودش به میدان. نخستین توپی که به او می‌رسد، به گل دوم و برتری بارسا بدل می‌شود.

روی پاس تماشایی ابرا. در چنین مواردی تماشاگران شیفته ورزشکار می‌شوند و به او حسادت می‌کنند، مسی را با محمدعلی کلی مقایسه می‌کنند، اما چه قیاسی؟ مسی هنوز هم محبوب است. او جوانکی پا به توپ از کنار دریاست و در کنار دریا.