قلب يك چيز، زبان چيز ديگر
بين آدمي كه به وسيله يك كلت قلب همنوع خود را ميدرد با فوتباليستي كه درون زمين شيرجه زده و داور را فريب ميدهد، تفاوتهاي زيادي وجود دارد. ياد گرفتهايم اولي را شيطان مجسم كنيم و دومي را انساني جايزالخطا بناميم.
به نوشته خراسان؛ شايد انگاره ما ناشي از القائات وين روني باشد: «هرگز خودم را به زمين نميكوبم چون چنين اقدامي فقط به معناي فريب داور نيست. شما در واقع هواداران را هم گول زدهايد.»
جرارد ميگويد به محض تماشاي شيرجه زدن همتيميهايش عكسالعمل نشان ميدهد و كاپيتان جان تري ادعا ميكند در صحبت با بازيكنان بزرگ فوتبال انگليس متوجه شده در جمع آدمهايي درستكار زندگي ميكند. اما چگونه با تناقضها كنار بياييم؟
همين هفته گذشته روني در جريان ديدار منيو با آستونويلا به قصد گرفتن يك پنالتي مقابل اشلي يانگ زمين افتاد و يك كارت زرد گرفت. 7 روز قبلتر هم جرارد ميخواست از تخصص روني استفاده كند اما داور هوشيار بود. اين 2 نمونه نشان داد فقط روباههاي خارجي ليگ برتر را آلوده نكردهاند.
اوايل فصل تظاهر ادواردو و انگوگ رسانهاي و حتي جهاني شد و حالا جرارد و روني با زبان بيزباني انگليسيها را از هرگونه بيگناهي تبرئه ميكنند!
حتما ميدانيد حماسيترين پيروزي آنگلوساكسونها در ادوار اخير جام جهاني حاصل رودست خوردن كوليناي بزرگ از اوون كوچولو در جريان رقابت آرژانتين و انگليس در مرحله گروهي جام جهاني 1998 بود. جرارد، همكلاسي سابق بازيكن فعلي منيو سپتامبر 2008 در بازي مقابل آندورا و همچنين بازي دوستانه قبل از جام جهاني 2006 با جامائيكا به شيرجهزني روي آورد. تازه، در بازي دوم انگليس 5 صفر پيش بود!
روني هم اكتبر 2004 جلوي چشم آرسناليها چنين اقدامي انجام داد و نوامبر 2008، 3 ماه قبل از ادعاي پاكي كامل با اشاره كولو چيني، بازيكن ويارئال روي چمن ولو شد. چندي بعد او در بازي دوستانه، داد سرمربي اسلووني را بابت يك پنالتي نادرست درآورد.
بازيكنان انگليسي مانند ساير فوتباليستهاي دنيا فريب داور به قصد اخذ پنالتي را موجهتر از ساير افعال نادرست ميدانند. خب، آنها در فرهنگي رشد يافتهاند كه يكي نبودن مكنونات قلبي با تحركهاي زباني را فضيلت ميداند. اگر يك خارجي شيرجه بزند، بايد طرد شود اما چنانچه انگليسيها اقدام مشابهي انجام دهند، اتفاقي رخ نداده است!
