مقصرم، چون در حد تکواندو نیستم!
"بدليل كسالت و خستگي ناشي از فعاليت مستمر و طولاني طي پانزده سال گذشته در عرصه تكواندو كشور، بدينوسيله رسماً انصراف خود را از كانديداتوري رياست اين فدراسيون در مجمع آتي اعلام مي نمايم." این مهمترین بخش انصراف پولادگر از انتخابات فدراسیون تکواندو بود که برای نخستین بار در تاریخ ورزش توسط رئیس سازمان ورزش با انصراف یک کاندیدا مخالفت شد و این مسئله باعث شد او همچنان در کورس مدعیان باقی بماند اما پولادگر دیروز همان حرفهای گذشته را تکرار کرد و آنچنان صحبت کرد که مشخص شد بر انصرافش پافشاری میکند و نمیخواهد بماند تا فرصتی برای چرخش قدرت عمل میان سایر مدعیان اداره این فدراسیون به وجود بیاید و برخلاف متن استعفایش، این بار دلیل عدم برخورداری انگیزه فعالیتش را عدم توانانییاش برای گرفتن حق این رشته از ورزش ایران اعلام کرد که اعترافی شیرین برای منتقدان بود، چرا که نقادین نیز به این مسئله اذعان دارند که کارکرد پولادگر در این زمینه به شدت کاهش یافته است.
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ او در ضمن این صحبتها نقدی نیز به عملکرد سجادی میرود و از عدم پرداخت اعتبارات توسط وی نیز سخن به میان میآورد و البته این مسائل به سعیدلو نیز مرتبط میشود. سرپرست موقت فدراسیون تکواندو در فرازهایی از این گفت و گو تاکید میکند که باید شخصی با شان اجتماعی سیاسی که حمایتهای خارجی را بتواند برای تکواندو به همراه بیاورد، وارد سیستم تکواندو شود و به صراحت شرایط را برای کنارهگیری خود در مجمع انتخاباتی مهیا میکند. در این شرایط که برخی هیاتها از دبیر وی حمایت کردهاند و تعدادی نیز سراغ عباسی و سهرابی که در یک ائتلاف هستند را گرفتهاند، احتمالاً گفتههای پولادگر و انصرافش به نفع پولادگر تمام خواهد شد، چرا که ابراهیمی عنوان کرده به خواست و دستور پولادگر برای ریاست کاندیدا شده است. در عین حال این پرسش مطرح است که آیا پولادگر انصراف خواهد داد؟
*بارها فرياد زدهام كه تكواندوي ايران اگر بر اساس برنامهريزي و هدف والايي كه در نظر دارد، حركت نكند، نه به سال، نه به ماه، بلكه به ثانيه از دنيا عقب خواهد افتاد. براي اينكه در سطح بينالمللي به اين جايگاه برسيم، خيلي زحمت كشيدهايم. تكواندوي ايران يكي از سه قدرت برتر جهان است كه نشان از جايگاه فني بالاي آن دارد. به واسطه همين مسئله، اولين مركز تكواندوي جهان به ايران داده شد. هشت ماه پيش مجوز احداث اين مركز را از فدراسيون جهاني گرفتيم؛ اما تاكنون اتفاقي نيفتاده است. آيا اين مسئله نبايد موجب خستگي من شود؟ تا ماه ژوئن سال 2010 فرصت داريم تا اين مركز را تا آنجا كه فدراسيون جهاني تائيد كرده، تكميل كنيم. عليآبادي در اين زمينه قولهايي داده بود كه عوض شد و حالا سعيدلو به ما قول داده است. بودجه اوليه كه براي اين مركز پيشبيني كرده بوديم، 4 ميليارد تومان بود؛ اما آن را به 600 ميليون رسانديم تا شايد عملي شود.
* پيش از مسابقات قهرماني نوجوانان آسيا، 36 درصد اعتبارات فدراسيون به ما داده شد كه براي اين مسابقات به 44 درصد افزايش داشت. اكنون نزديك به 500 ميليون تومان به آژانسها، مجموعه ورزشي آزادي و رستوران آن بدهي داريم. امسال پرخرجترين فعاليت فدراسيون تكواندو بود. براي اينكه هزينههايمان كاهش يابد، 2 رويداد بينالمللي را به فاصله يك روز ميزباني كرديم. در 3 رويداد رسمي بينالمللي نيز شركت داشتيم؛ يعني مدام در اردوهاي تيم ملي ايران برقرار بود و گاها هزينههاي ما به روزي 4 ميليون تومان مي رسيد. امسال از سازمان تربيتبدني 570 ميليون و كميته ملي المپيك 900 ميليون تومان بودجه گرفتهايم. درست است كه بودجه سازمان از نظر ادبي افزايش داشته؛ اما چون مبالغ ارزي به آن اضافه شده، در حقيقت تغيير چنداني را شاهد نبوديم. براي ميزباني قهرماني آسيا، مشكلات مالي خود را با سجادي رئيس مركز توسعه ورزش قهرماني در نامهاي در ميان گذاشتهام و ايشان نيز تائيد كرد؛ اما كمتر از يك سوم هزينه مورد نظر به ما پرداخت شد. پول اين مسابقات را از درآمدهاي خود تامين كرديم.
* هنوز تصميم قطعي خود را برای شركت در انتخابات فدراسيون نگرفتهام. به هيچ كس انتقادي ندارم؛ اما به عنوان مديري كه توانايي ارتقاي تكواندو و در اوج نگه داشتن آن را دارد، تاكيد ميكنم كه اگر شرايط همين گونه بماند، شانس المپيكي شدن در المپيك را از دست ميدهيم. چرا صدا و سيما براي يك مسابقه ساده فوتبال، 7 و نيم ساعت پخش مستقيم دارد؛ اما براي تكواندو قهرماني نوجوانان آسيا يك ساعت هم به سختي اختصاص داده ميشود. حتماً مقصر هستم چون در حد تكواندو نيستم و نتوانستم حق اين رشته را بگيرم. شايد كسي بيايد كه شان اجتماعي و سياسي لازم را داشته باشد و بتواند حق واقعي اين رشته را بگيرد.
*پولادگر در پایان پیرامون تعداد کم تیم های شرکت کننده در این مسابقات گفت: در دوره قبل مسابقات 22 كشور حضور داشتند كه 7 تيم بيشتر از امسال بود. البته تيمهاي قدرتمند آسيا آمدهاند و سطح مسابقات بسيار خوب است. تنها از اينكه فيليپين و ويتنام نيامدند، ناراحت شدم. براي نخستين بار بانوان ايران به مدال طلا دست يافتند و اين نشان از رشد تكواندوي زنان ايران داشت.
