وقتی قلبم از تپش ایستاد
اگر سنگ قبری داشتم، میخواستم روی آن بنویسند: «او زمانی مرد که هنوز زنده بود».
به نوشته وطن امروز؛ تراژدیترین نوع مرگ زمانی برای یک بازیکن اتفاق میافتد که در میان بهت و حیرت دیگران با چشمانی آماسیده و چهره رنگپریده روی زمین میافتد. کافی است تا آن لحظه به حرکات و رفتار بازیکنان حریف نیز نگاه کنید، همه آنها سراسیمه بالای سر او قرار میگیرند، ورزشگاه در سکوتی ژرف فرو میرود و خیلی راحت میتوانید ذهن تکتک بازیکنان را بخوانید: «آیا این اتفاق میتوانست برای من نیز بیفتد؟»
مرگ در زمین فوتبال یا چیزی شبیه آن آنقدر غمانگیز است که تا سالهای سال حضور روح همتیمیشان را در جریان بازیهای تیم احساس میکنند؛ شوک عظیمی که میتواند مجموعهای را به انزوای روحی بکشاند و در کمال تاسف باید عنوان کنیم این مساله در دهه اخیر بارها و بارها اتفاق افتاده و حالا مرگ آنتونیو دنیگریس بازیکن تیم ملی مکزیک که درست دوشنبه اتفاق افتاد ما را به یاد و خاطره بازیکنان جوانی مانند «فوئه، خارکه و پوئرتا» میاندازد و حالا با گذاشتن دستهگلی روی آرامگاهشان میخواهیم پرونده تراژیک مرگ بازیکنان فوتبال بر اثر حملات قلبی را بررسی کنیم.
اندوه مرگ خارکه قبل از فصل
همه چیز به آن اردوی لعنتی در فلورانس ایتالیا بازمیگردد. «دنی خارکه»، کاپیتان 26 ساله اسپانیول در جریان اردوی آمادگی پیشفصل لالیگا در هتل اقامت تیم، قبل از تمرین صبحگاهی بر اثر سکته قلبی جان باخت. این موضوع درست زمانی اتفاق افتاد که اسپانیا هنوز از غم از دست دادن «آنتونیو پوئرتا» عزادار بود، ولی این موضوع ناگوار قبل از شروع فصل 2009-2008 رخ داد تا لالیگا کامش در نخستین روزهای فصل جدید تلخ شود.
درست در همان زمان بود که چند هزار مایل آن طرفتر، سسک فابرگاس کاپیتان آرسنال در پی به ثمر رساندن شادی گلش برابر اورتون در نخستین بازی تیمش در فصل جدید لیگ برتر پیراهن شماره 21 را به افتخار او و یاد و خاطره همبازی سابقش در تیم ملی زیر 21 سالههای اسپانیا به نمایش درآورد.
به هر صورت این موضوع برای جامعه فوتبال ماتادورها آنقدر غمانگیز بود که واکنشهای متفاوتی را دربر داشت. در همان موقع تیم پزشکی باشگاه اسپانیول نتوانست کاری برای او انجام دهد، حمله قبلی کار خودش را کرده بود و مرد جوان 26 ساله اسپانیول خیلی راحت به زیر خاک رفت و نکته اصلی اینجاست که در آزمایشهایی که کمی قبلتر از بازیکنان گرفته شده بود هیچ نشانی از مشکلات قلبی در آنها دیده نمیشد. ایست قلبی دنی خارکه یکی از مرگهای تراژیکی بود که پیش از شروع فصل جدید لالیگا اتفاق افتاد.
خاموشی پوئرتا در بیمارستان
28 آگوست 2007، هیچکس فکرش را هم نمیکرد که 3 روز پس از آن حادثه نگرانکننده که برای آنتونیو پوئرتا در جریان بازی سویا برابر ختافه رخ داد، او جان سپارد؛ جوان 25 سالهای که 14 سال پیراهن سویا را به تن کرد و سرانجام در بهت و حیرت همگان بر اثر حمله قلبی در بیمارستان از دنیا رفت.
بدون شک ورزشگاه سانچز پیسخوان هرگز نمیتواند این اتفاق تلخ را فراموش کند، درست همان زمانی که او درد شدیدی در ناحیه قفسه سینهاش احساس کرد و روی زمین افتاد، تیم پزشکی و بازیکنان 2 تیم با نگرانی تمام بالای سر او حضور پیدا کردند و ظواهر امر این موضوع را نشان میداد که خطر برطرف شده و او در همان موقع توانست با پای خودش به رختکن تیم برود، اما گویی همه چیز به پایان رسید و آنتونیو بار دیگر شرایط جسمانیاش به خطر افتاد.
تیم پزشکی او را به بیمارستان «Virgn del Rocio» رساندند تا تحت نظر کامل متخصصان قلب درمان شود، اما درست در 28 آگوست 2008 در ساعت 14:30 براساس گزارش دکتر فرانچسکو موریلو، بازیکن جوان سویا بر اثر سکته قلبی جان باخت تا سرنوشتی مشابه ویوین فوئه، مت گرسبای، رناتو کوری و... پیدا کند.
23 رئال به یاد فوئه
زمانی که دیوید بکام در تابستان سال 2003 از منچستریونایتد جدا شد و به رئال مادرید پیوست برخی این سوال را از خود میپرسیدند که چرا هافبک انگلیسی پیراهن شماره 23 را برای خود انتخاب کرده است؛ اما بکام این کار را به احترام بازیکنی انجام داد که یک هفته پیش از امضای قراردادش با کهکشانیها جان خود را از دست داده بود؛ اتفاقی که ممکن بود برای هر بازیکن دیگری حتی خود دیوید بکام رخ دهد.
در واقع مرگ ویوین فوئه نهتنها جامعه فوتبال بلکه جهان ورزش را تکان داد و یادآور این نکته شد که در نهایت بازیکنان فوتبال هم با آن همه درآمد و زندگیهای به ظاهر پر زرق و برق خود، انسان هستند و هر لحظه ممکن است با مرگ دست و پنجه نرم کنند. فوئه با 28 سال سن در چارچوب مرحله نیمهنهایی رقابتهای جام کنفدراسیونها و دیدار تیم ملی کشورش مقابل کلمبیا در دقیقه 72 بازی بدون اینکه هیچ بازیکنی در نزدیکیاش باشد در میانه میدان نقش بر زمین شد.
پزشکان تیم، او را به بیرون از زمین منتقل کرده و از اکسیژن و تنفس مصنوعی برای بازگرداندن فوئه به زندگی استفاده کردند. آنها 45 دقیقه به تلاشهای خود جهت بازگرداندن ضربان قلب فوئه به حالت طبیعیاش ادامه دادند و اگرچه او هنوز زنده بود اما درست هنگامی که تیم پزشکی ورزشگاه از راه رسید فوئه جان خود را از دست داد. پس از کالبدشکافی نخستی که روی جسد فوئه صورت گرفت دلیل مرگ وی مشخص نشد اما کالبدشکافی دوم نشان داد که او بر اثر ناراحتی قلبی از دنیا رفته است.
مرگ فوئه شوک بزرگی به دنیای فوتبال وارد کرد. اشکهای ویلیام گالاس پیش از دیدار فرانسه مقابل ترکیه یکی از تکاندهندهترین لحظههای رقابتهای جام کنفدراسیونها به شمار آمد. تیری آنری و دیگر بازیکنان فرانسه پس از گلزنی مقابل ترکیه در نیمهنهایی جام کنفدراسیونها با دست خود به آسمان اشاره کردند و آنری گل خود را به فوئه تقدیم کرد. ریسینگ سانتاندر؛ نخستین باشگاهی که فوئه در آن توپ زده بود یک خیابان در نزدیکی ورزشگاه فلیکس بویائرت را به نام وی کرد. کوین کیگان سرمربی آن زمان منچسترسیتی اعلام کرد که این باشگاه به احترام ویوین فوئه پیراهن شماره 17 خود را بایگانی کرده است.
مرگ مشکوک دیگر
آنتونیو د نیگریس بازیکن تیم ملی فوتبال مکزیک در ٣١ سالگی درگذشت.
رسانههای مکزیک به نقل از یکی از نزدیکان خانوادگی این بازیکن گزارش دادهاند مهاجم باشگاه دست اولی لاریسای یونان در خانهاش در یونان دچار حمله قلبی شده است.
خورخه اوردیالس، رئیس باشگاه مونتری که سالها پیش د نیگریس در آنجا توپ میزد، خبر مرگ این بازیکن را تایید کرد. اوردیالس این خبر را به نقل از برادر
د نیگریس که هماکنون در مونتری توپ میزند، تایید کرد. لوییس میگل سالوادور، نایب رئیس باشگاه گفت: همه ما شوکه شدهایم و بشدت وحشت کردهایم. از اطلاعات اولیه خانواده تنها این موضوع مشخص شده است که د نیگریس دوشنبه، حوالی ساعت ٤ نیمه شب در رختخوابش درگذشته است.
رادیوی دولتی یونان گزارش داد، این بازیکن شب به علت درد از خواب بیدار شده است. همسرش تقاضای آمبولانس کرده اما او در مسیر بیمارستان درگذشته است. معاینههای اولیه نشان از حمله قلبی دارد. قرار است او مورد کالبد شکافی قرار بگیرد. روزنامه ورزشی استو چاپ مکزیک در نسخه اینترنتی خود نوشت، تمام فوتبال مکزیک عزادار است.
آلفونسو برادر د نیگریس که در مکزیک یک مدل شناخته شده است، گفت: همگان میخواهند هرچه سریعتر پیکر او به مکزیک منتقل شود.
د نیگریس در ١٧ بازی ملی ٤ گل برای آزتکها به ثمر رساند. او در تیم ملی آخرین بار در بازی دوستانه برابر آمریکا و غنا در سال گذشته به میدان رفته بود. او با ٨٦/١ متر قد، در توپهای بلند عملکرد قابل قبولی داشت و در فوتبال کلمبیا، برزیل، اسپانیا و ترکیه مشغول به بازی بود. از او یک دختر ٥ ساله به جا مانده است.
