مرگ ناگهانی

تمرین‌های روزانه از فواید بسیاری برای سلامتی قلب افراد برخوردارند. این تمرین‌ها موجب کاهش وزن می‌شوند، فشار خون بدن را کنترل می‌کنند، چربی‌های خون را منظم کرده و حساسیت انسولین را افزایش می‌دهند؛ در نتیجه موجب کاهش خطر بیماری‌های قلبی و ایست قلبی می‌شوند.

به نوشته وطن امروز؛ افراد جوان (زیر 35 سال) که در تمرین‌های فیزیکی حضور مداومی دارند به طور معمول سالم‌ترین قشر جامعه را تشکیل می‌دهند. با این حال، اقلیت قابل توجهی در خطر مرگ ناگهانی هستند که معمولاً این اتفاق در جریان تمرین‌های دشوار فیزیکی یا پس از انجام آنها رخ می‌دهد.

در حالی که ناراحتی قلبی عمده‌ترین دلیل مرگ در بین افراد بالای 35 سال است، بیش از 80 درصد مرگ‌های ناگهانی در میان ورزشکاران جوان به ناراحتی‌های قلبی مادرزادی مربوط می‌شود که در نتیجه آن ورزشکار با اختلالات ساختاری روبه‌رو می‌شود.

گزارش‌ها حاکی از آن است که مرگ ناگهانی در بسیاری از رشته‌های ورزشی از جمله قایقرانی، دو
و دوچرخه‌سواری رخ می‌دهد، اما بیشترین مرگ‌های گزارش شده در بریتانیا در میان بازیکنان فوتبال به چشم می‌خورد. در سال 1992، دنیل یورات، پسر ‌تری یورات (بازیکن سابق لیدزیونایتد و مربی سابق تیم ملی ولز) در حالی جان خود را از دست داد که مشغول فوتبال بازی کردن در یک باغ مقابل دیدگان پدر خود بود. دنیل بازیکنی با پتانسیل بالا بود که در آن زمان با 15 سال سن بتازگی قراردادی با باشگاه لیدز به امضا رسانده بود.

به دنبال این فاجعه، یان بل و جان مارشال 2 بازیکن کم‌سن و سال دیگر هم جان خود را از دست دادند. یان بل در آن زمان 16 سال سن داشت و بتازگی با باشگاه هارتلپول قرارداد امضا کرده بود. جان مارشال هم که بازیکن ملی‌پوش تیم نوجوانان انگلیس بود درست یک روز پس از عقد قرارداد با باشگاه اورتون درگذشت.

جیسون اریکز، بازیکن 17 ساله و عضو تیم جوانان تاتنهام هم از دیگر قربانیان آن روزها بود. همه این بازیکنان جوان در کنار مارک ویوین فوئه که در 28 سالگی جان خود را از دست داد شرایط قلبی وخیمی داشتند و جز یک مورد، بقیه ‌ همگی از بزرگ شدن بیش از حد ماهیچه قلب رنج می‌بردند که این پدیده را اختصاراً HCM می‌نامند.

در واقع‌ ‌HCM متداول‌ترین دلیل مرگ قلبی در میان ورزشکاران است که تقریباً یک‌سوم از آمار مرگ و میر در میان ورزشکاران حرفه‌ای را سبب می‌شود. این یک اختلال آشنا درباره ماهیچه قلب است که در اثر دگرگونی ژن‌ها و تاثیر این مساله بر پروتئین‌های ادغام شونده قلب به وجود می‌آید.

به عنوان مثال، مارک ویوین فوئه از سوی مربیان خود در وستهام و منچسترسیتی بازیکنی کاملاً آماده در حد‌ و ‌اندازه‌های دیگر هم‌تیمی‌های خود به شمار می‌رفت و او هرگز پیش از مرگش گلایه‌ای مبنی بر هرگونه نشانه‌های ناراحتی قلبی ابراز نکرده بود.

اگرچه هیچ راه درمانی برای قرار گرفتن در وضعیت ایست قلبی وجود ندارد اما خطر آن ممکن است با کنار گذاشتن فعالیت‌های شدید فیزیکی کاهش یابد. درباره بیمارانی که با خطر بالای مرگ ناگهانی روبه‌رو هستند، استفاده از دفیبریلاتور (دستگاهی که ریتم طبیعی قلب را بازمی‌گرداند) نشان داده که این دستگاه می‌تواند از مرگ افراد جلوگیری کند.

به طور خلاصه، حمله قلبی و مرگ ناگهانی در میان بازیکنان فوتبال به ندرت به چشم می‌خورد اما مهم‌ترین دلیل مرگ آنها در اثر HCM است. تمرین‌های سنگین اما غیرمداوم می‌تواند این پدیده را شناسایی کرده و مانع از مرگ ورزشکار شود. روند رو به رشد مرگ در میان بازیکنان فوتبال، باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس را بر این داشت که وضع سلامت همه بازیکنان تیم‌های پایه خود را زیرنظر داشته باشند.