انتظار قضاوتهاي بهتري در نيم فصل دوم لیگ برتر نيست
یك كارشناس داوري گفت: متاسفانه طرح و برنامه مشخصي براي داوري در فوتبال كشور وجود ندارد و داوري با وضعيت فعلي درست نميشود و بهتر است نه من و نه شما خودمان را خسته كنيم و نه "عنايت" جواب اين و آن را داده و بيمورد از داوري دفاع كند.
مصطفي مميز در گفتوگو با ايسنا، درباره سطح كيفي داوري مسابقات ليگ برتر در نيمفصل نخست، اظهار كرد: متاسفانه داوري در فوتبال ما وارد يك محدوده و كانالي شده كه نميتوان آينده خوبي را برايش متصور بود. وضعيت همين است و تا زماني كه برنامهاي براي داوري در نظر گرفته نشود، قضاوتها در تمام ادوار ليگ ضعيف و يكسان خواهد بود.
وي افزود: بزرگترين مشكل داوري در فوتبال ما نبود يك طرح و برنامه مشخص است تا بتوان انتظار نتيجه قابل پيشبيني از آن داشت. وقتي شما در يك مزرعه دانهها را ديمي بكاريد، در زمان برداشت اما حساب و كتاب دقيقي براي ميزان محصول وجود نداشته و كاملا بستگي به شرايط آب و هوايي، شانس و... دارد.
مميز ادامه داد: مسعود عنايت رييس كميته داوران از جوانگرايي داوران با سياستهاي اتخاذ شده، سخن ميگويد، در حالي كه بايد گفت زماني من داوري ميكردم اكنون هم به طور مثال فغاني. زماني كه بنده در فوتبال قضاوت داشتم، فغاني به دنيا هم نيامده بود و اكنون او داوري كرده و من كار نميكنم؛ اين جبر زمانه است كه نسل جديدي از داوران جوان وارد فوتبال شوند و ارتباطي به برنامهريزيها ندارد.
اين كارشناس داوري تاكيد كرد: كميته داوران اين همه كلاس توجيهي براي داورها گذاشته اما سوالم اينجاست كه با برگزاري اين كلاسها، كداميك از مشكلات داوري در ليگ حل شده است؟! با رويه كنوني حتي باعث ميشويم كه نخبههاي داوري در كشور هم از بين بروند. شما از كاشت يك درخت انتظار ميوه خوب داريد اما وقتي خود درخت ايراد دارد، آنوقت بايد چه كرد؟
وي خاطرنشان كرد: در داوري مسايل بسيار مهمتري هم نسبت به كلاسهاي توجهي وجود دارد. ما با تست گرفتن از داوران بسياري در كشور و سرند كردن آنها، ميتوانيم به جمعيت خوبي از داوران برسيم. اكنون تنها محسن تركي و سعيد مظفريزاده را نسبت به بقيه داراي وضعيت بهتري ميدانم كه آنها هم بعضا در قضاوتهايشان اشتباهاتي دارند. وقتي يك داور براي قضاوت به عراق سفر ميكند، سپس براي اين كار به چين رفته و بعد هم وارد تهران شده تا داربي را قضاوت كند، حق دارد خسته باشد.
مميز افزود: ما بايد در انتخابها دقت بيشتري داشته باشيم و در نهايت با آموزش و تربيت داوران در قالب يك برنامه درست و دقيق، جمعيت بزرگي از داوران حرفهاي را بوجود آوريم. در چنين شرايطي به طور طبيعي روي يكي دو داور خاص فشار وارد نشده و حتي همه آنها ميتوانند كيفيت مطلوب داشته باشند.
