«جانباز» بوستان جوانمردان در بیمارستان بستری شد
به دنبال انتشار خبر و تصویری در فضای مجازی و برخی از سایت ها مبنی بر اسکان یک جانباز در بوستان جوانمردان در منطقه 22 تهران و پیگیری های روزنامه خراسان درباره این موضوع، مشخص شد این جانباز که البته مدارک جانبازی ندارد، با هماهنگی شهرداری منطقه 22 در یکی از بیمارستان های این منطقه پذیرش و بستری شده و مراحل درمان وی درحال انجام است.
به گزارش خراسان، در خبری که دو روز قبل با عنوان «جوانمردی» که در پارک «جوانمردان» آواره شد منتشر شد، آمده است: «جانبازی به نام «ابوطالب فلاح» به همراه همسرش با شرایط جانبازی و تاولهایی که ناشی از عوارض جانبازی است، مدتهاست در «بوستان جوانمردان» اسکان دارد. این جانباز طی پنج سال گذشته پس از عود عوارض جانبازی ، از سوی نهادها و سازمانهای مختلف نامهای مبنی بر تایید جانبازی میگیرد و پس از پنج سال جانبازی وی به تایید نزاجا میرسد و قولهایی برای پرداخت حقوق به وی داده می شود اما او همچنان در انتظار پاسخ است. جانباز فلاح سه ماه قبل برای درمان راهی تهران می شود اما از آن جایی که هزینههای درمان زیاد است، از سوی هیچ بیمارستانی پذیرش نمیشود.»
با انتشار این خبر، روزنامه خراسان پیگیر صحت موضوع و مشخص شدن تکلیف جانباز مورد نظر از دستگاه های مرتبط از جمله نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی(نزاجا) ، بنیاد شهید و همچنین شهرداری منطقه 22 شد. در جریان این پیگیری ها شهرداری منطقه درجوابیه ای آورد: طبق گزارش ها و اطلاعات واصل شده درخصوص حضور یکی از جانبازان معزز در بوستان جوانمردان و پس از بررسی ها مشخص شد این فرد که یکی از جانبازان هشت سال دفاع مقدس کشور است، به دلیل پیگیری روند درمان از شهر قوچان از توابع استان خراسان رضوی به تهران مراجعه کرده و به علت عدم تکمیل پرونده جانبازی در بنیاد پذیرش وی میسر نگردیده است لذا با همسر خود در بوستان جوانمردان سکنا گزید و با وجود پیگیری روند اداری کار توسط همسر وی و از طریق بنیاد شهید، متاسفانه در نهایت موفق به انجام مراحل پذیرش و درمان خود در بیمارستان نشده است که با هماهنگی های صورت گرفته توسط نمایندگان شهردار منطقه 22 کار پذیرش و مراحل درمان و بستری وی در یکی از بیمارستان های منطقه در کمتر از یک ساعت انجام شد . در ادامه این جوابیه نیز آمده است: پیگیری وضعیت جانباز مذکور که به بنیاد شهید مرتبط می شود از طریق شهردار منطقه 22 در حال انجام است. انتشار این جوابیه در حالی است که بنیاد شهید مدعی است فرد مذکور هیچ گونه پرونده ای در بنیاد ندارد و پیگیری خراسان از طریق روابط عمومی نزاجا نیز به نتیجه ای نرسید.
نکته: مگر او رزمنده دفاع مقدس نیست؟
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۱۳
انتشار یافته: ۱۱
مسولان محترم، اجرای آیین نامه و بخشنامه و قانون و دستورالعمل رو کسی منکر نمیشه ولی آیا قول و سنت پیامبر و بزرگان دین و امام راحل حمایت از سرباز حاکمیت نیست؟مگر در نهج الباغه امام توصیه نمیکنه که وقتی سرباز رو به جنگ میفرستی باید طوری تامینش کنی که نگران (خانواده و معاش و بعد از جنگش )نباشه؟
مگر اون روزی که جبهه ها نیاز به حضور رزمنده داشت کسی به فکر مدرک جمع کردن و درصد جانبازی و مدت بستری در بیمارستان بود؟
اصلا اگه این حساب کتابهای کنونی بود مگه کسی جان شیرین خودشو به خطر مینداخت و زن و بچه و خانواده و تعلقات دنیاییشو ول میکرد و میرفت جبهه؟
این حساب کتابها رو شما بعد از جنگ برای میزان عرضه خدمت به ایثارگران راه انداختید نه برای محروم کردن اونها از حداقل خدمات .
دنیا با کهنه سربازاشون چه جوری رفتار میکنن ما با رزمندگانمون چه جوری رفتار میکنیم . فقط موندم اگه خدای ناکرده دوباره جنگی بشه چه اتفاقی خواهد افتاد؟این از وضع جوونای مملکت .اون از نوع رفتار مسولان با رزمندگان.
امیدوارم همه ما در هر لباس و مسولیتی که هستیم به وظایفمون درست عمل کنیم که فردا افسوس کم کاریمونو نخوریم.
این عزیز باید مطابق مقررات اقدام کنه .هیچ کشوری در دنیا بدون مقررات به کهنه سرباز و ...کمک الکی نکرده. از تابناک بعیده.600000 جانباز با همین مقررات جانباز شناخته شدن خب طبیعیه چند نفری هم شرایط رو هنوز احراز نکردند.
پاسخ ها
جانباز 70 درصد
| ۱۰:۲۱ - ۱۳۹۶/۰۵/۲۵
. شوند
ناشناس
| ۱۰:۲۸ - ۱۳۹۶/۰۵/۲۵
هیچ کشوری تو دنیا فرد بیمار را جواب نمیکنن بره تو پارک آواره بشه
به اطلاع می رسانم که بسیاری از افراد هستند که نتوانسته اند که جانبازی دریافت کنند. خود من در تیپ24 پدافند شیمیایی امام سجاد(ع) طی عملیات کربلای 8 در ناحیه خرمشهر شیمیایی شدم. به درمانگاه بزرگی که متعلق به لشکر 10 یا امام علی مستقر در مرکز خرمشهر رفتم ولی بدلیل اینکه جا نبود و می بایست برای درمان صف بیاستیم از درمانگاه خارج شدم من کم سن و سال بودم و عواقب شیمیایی هم چیزی نمی دانستم. فقط بگویم وقتی به تهران بازگشتم و لباسهایم را درآوردم بلوز و شلوار سبز نظامی زیرم تمامش سوراخ سوراخ شده بود. چندسال هم بامشکلات تنفسی دست اندرکار بودم ولی الحمدالله بهبود یافتم. اما به همان دلیل شیمیایی شدن بعد از ازدواج 18 سال فرزنددار نشدم و 300 میلیون تومان هم هزینه کردم. کسی هم نگفت حالت چطوره . وقتی برای درصدگرفتن مراجعه کردم گفتند خوب چیزی نیست. در حالی که فرماندهانمان در آن موقع می توانند این را تاییدکنند. خوب من سالها دوست نداشتم که درصد بگیرم اما امروز که می خواهم بگیرم حقم است اما افسوس که سیستم اداری مربوطه بسیار بد عمل کرد. آیا شهادت دادن فرماندهان آن دوره کافی نیست. آیا حداقل 5 درصد هم شامل حال ما نمی شد. من نمی دانم بعضی از مسئولین مربوطه در این مسئله چطور می توانند وجدان خود را قانع کنند. در صورتی که من اگر این 5 درصد را گرفته بودم از برخی مزایا بهره مند می شد. البته روزگار همین است . باتشکر.
نظرسنجی
در صورت تجاوز به خاک ایران، کدام گزینه باید در اولویت هدف قرار دادن باشد؟





