مانور «کبرا کوهی» و ادعای شناسایی راه مقابله با توان موشکی ایران

بزرگترین مانور مشترک نظامی دوجانبه آمریکا ـ اسرائیل که از تاریخ 21 اکتبر آغاز شده و در تاریخ سوم نوامبر ـ یک هفته پیش ـ با حضور بیش از دو هزار نفر از نیروهای دو طرف به پایان رسید، عمده هدف آن مقابله با تهدید موشک‌های بالستیک ایرانی تعیین شده بوده است.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، بر پایه ادعای فرماندهان این مانور مشترک، عملیات «جونیپر کبرا» که در آن پنج نوع گوناگون سیستم دفاع موشکی آزمایش شد، مشخص نمود که کدام یک از این سیستم‌ها قابلیت و توانمندی بیشتری در برابر حملات موشکی ایران دارد. سیستم‌های یاد شده عبارتند از:

1- سیستم برد بلند «آرو ـ 2»: این سیستم توسط صنایع هوا فضای رژیم صهیونیستی با همکاری کمپانی «بوئینگ» ساخته شده که فعالیت‌های ساخت این سیستم با نظارت وزارت دفاع رژیم صهیونیستی و پنتاگون، انجام شده است.

2- سیستم «تاد» یا ترمینال دفاعی: فراز منطقه‌ای که برای نابود کردن موشک‌های بالستیکی برد کوتاه  به وسیله کمپانی آمریکایی «لاکهید مارتین» در بخش سیستم فضایی این کمپانی ساخته شده است.

3- سیستم «پک تری»: با توانایی پیشرفته «پاتریوت 3» ـ که موشک‌های هدایت شده نامیده می‌شوند ـ و بردشان سه برابر موشک‌های نسل اول «پاتریوت» است.

4- موشک‌های سوار بر کشتی: این موشک‌ها به سیستم دفاع موشکی بالستیک «ایجس» معروف است که به موشک‌های استاندارد «اس ـ ام 3» و سیستم راداری «SPY1/AN» مجهزند که 360 درجه پیرامون خود را پوشش می‌دهد. موشک‌های «SM-3» که برای ساقط کردن ماهواره‌های آمریکایی که خارج از مدار خود حرکت می‌کردند و یکی از این ماهواره‌ها در فوریه سال 2008 توسط این نوع از موشک‌ها ساقط شده، کارایی داشته‌اند و اکنون اصلاحاتی روی این نوع موشک‌ها انجام داده‌اند که بتواند روی زمین هم کارایی داشته باشند.

این مانور دریایی، بزرگترین مانور بین نیروهای آمریکایی و اسرائیلی بوده است که تاکنون در تاریخ روابط دو کشور اتفاق افتاده و این در حالی است که تا به حال این همه تجهییزات موشکی به همراه هم آزمایش نشده بودند.

این مانور دریایی که برای دفاع موشکی از رژیم صهیونیستی در نظر گرفته شده بود و با توجه به اینکه فاصله تل آویو تا تهران 1598 کیلومتر است، بنابراین از سیستم راداری با قابلیت ردیابی 2000 مایلی استفاده شده است.

اما آخرین سیستم دفاع موشکی رژیم صهیونیستی که «دفاع موشکی ریتون» نام دارد، در قراردادی با سیستم دفاع موشکی پیشرفته «رافائل» ـ که ارزش معاملاتی آن به صد میلیون دلار می‌رسد ـ مقرر شده که طراحی لازم را برای سیستم «دیوید سلینگ» به انجام برساند.

سیستم دفاع موشکی «DSWS» برنامه مشترک بین آزانس دفاع موشکی و سازمان دفاع موشکی رژیم صهیونیستی است و این سیستم موشک‌های بالستیک برد کوتاه و راکت‌های کالیبر بالا و موشک‌های «کروز» را رهگیری و سرنگون می‌کند.

در همین حال، چند هفته پیش، دولت آلمان قرارداد دو زیردریایی کلاس «دولفین»، مدل «یو-212» را که تا یک سال دیگر تحویل این رژیم می‌شود، امضا کرد.

مقامات نظامی رژیم صهیونیستی بر این باورند که این زیردریایی‌ها، بهترین نوع تجهیزات برای دفاع در برابر تهدیدات موشکی ایران است.

مانور دریایی «جونیپر کبرا» یا «کبرا کوهی»، نمونه‌ای برای برنامه‌ای است که آنها می‌خواهند به همراه ناتو برای برنامه دفاع موشکی خود در اروپا تجهیز کنند و سپر دفاع موشکی اروپا را از این روش به دست آورند.

سیستم راداری که آمریکا در اختیار رژیم صهیونیستی قرار داده است ـ که در مانور فوق نیز مورد استفاده قرار گرفته است ـ سیستم «2-AN/TPY» نام دارد که گفته می‌شود از فاصله 4300 کیلومتری یک هدف به اندازه توپ بیسابال را شناسایی و رهگیری می‌کند.

این نوع تحرکات نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی در آماده باش کامل است و با ایجاد فضاسازی روانی در تلاش است تا آمادگی خود را برای درگیری احتمالی با کشورهای منطقه و به ویژه ایران حفظ کند؛ هرچند در سال‌های گذشته، همواره چنین وضعیتی در سیاست‌های رژیم صهیونیستی به عنوان یک راهبرد حاکم بوده و آنها در پی بهره‌برداری‌های خود از ایجاد چنین فضاهایی هستند، اما برای ایران این پیام را دارد که او نیز باید ضمن بالا بردن توان دفاعی خود، به هیچ وجه از برنامه‌های صهیونیست‌ها غفلت نورزد.