معماهای بعد از تمدید

وطن امروز؛ آدریانو گالیانی، نایب رئیس باشگاه میلان اعلام کرد که پاتو، مهاجم برزیلی این تیم قراردادش را با این تیم به مدت 5 سال دیگر تمدید کرد. بدین ترتیب میلان یکی از مهاجمانی که در نقل و انتقالات تابستانی بشدت مورد علاقه آنچلوتی، مربی چلسی قرارداشت و یکی از سرمایه‌های اصلی روسونری به شمار می‌رود را تا سال 2014 در میلان نگه داشت تا با او به آینده‌ای روشن بنگرد.


پاتو: حرف نزدم،‌ گل زدم
«در این مدت من خیلی زیر فشار بودم اما سکوت کردم تا به وقتش. من خیلی تمرین کردم تا در بهترین فرم ممکن برای میلان بازی کنم». برای الکساندر پاتو، گلزنی در 2 بازی بزرگ این هفته مقابل رم و رئال، به منزله یک بازگشت استثنایی است.

او که در بازی چهارشنبه شب برای تیمش 2 گل فرصت‌‌طلبانه به ثمر رساند، می‌گوید: «من خیلی خوشحالم چون میلان خیلی خوب بازی کرد. این یک برد مهم بود که 3 امتیاز پراهمیت را برایمان دست و پا کرد. من خیلی خوشحالم که در تیمی مثل میلان بازی می‌کنم. در این مدت من خیلی زیر فشار بودم اما سکوت کردم تا به وقتش. من خیلی تمرین کردم تا در بهترین فرم ممکن برای میلان بازی کنم. این چیزی است که من همیشه به آن افتخار می‌کنم. گلزنی برای میلان».

او در این گفت‌وگو از دیدا، دروازه‌بان برزیلی میلان دفاع می‌کند و می‌گوید:«با وجود آن اشتباه دیدا فرصت‌های خوبی را از حریف گرفت و نقش مهمی در پیروزی ما داشت. ما یک تیم هستیم، با هم می‌بازیم و با هم می‌بریم».


تغییر زندگی
تغییرات اخیر در زندگی پاتو شاید برای یک جوان 20 ساله بیش از انتظار بود. پاتو 24 ماه اخیر زندگی‌اش را با هیجان‌های زیادی پشت سرگذاشته و بیش از اندازه احساساتی شده است.

از یک قاره به قاره دیگر سفر کرد تا شهرت و ثروت زیادی به دست آورد. او بیرون از زمین فوتبال، زندگی عادی شبیه دیگر بچه‌های هم سن و سال خود نداشته است. والدین او در برزیل ماندند. او در میلان شروع خوبی داشت و دل همه را تسخیر کرد. او خیلی زود به الگوی هواداران میلان که شوا را از دست داده بودند تبدیل شد.

آنها حالا کاکا را هم ندارند. شاید احساس مسؤولیت زیاد باعث شد تا رشد پاتو مسیری متفاوت را طی کند. پاتو مدت‌هاست که پایش به گل باز نشده و اینزاگی حتی از او هم بهتر ظاهر شده و معلوم نیست هانتلار هم از کجا پیدایش شده است.


وسوسه‌های چلسی
کارلو آنچلوتی تا قبل از اینکه پاتو قراردادش را تمدید کند، منتظر او در چلسی بود. جولای گذشته او توانسته بود آبراموویچ را متقاعد کند با یک حواله 45 میلیون یورویی پاتو را از میلان بخرد ولی این باشگاه، کاکا را قربانی کرد.

پاتو اما بدون شک بیش از اندازه تحت تأثیر پیشنهاد چلسی قرار گرفت اما او هرگز به چلسی نرفت و با تمدید قرارداد با میلان و کسب درآمد بیشتر حالا باید برای آینده برنامه‌ریزی‌ کند.

به نظر می‌رسید که همه چیز چند ماه دیگر حل خواهد شد و پاتو ژوئن 2010 به چلسی منتقل می‌شود ولی تمدید قرارداد او همه رؤیاهای انگلیسی شدن پسر برزیلی را که راهی سخت و طولانی در ایتالیا پیش رو دارد، به پایان رساند.


میلان جوان می‌شود
برلوسکنی از پسرش خواسته او را همراهی کند تا هرچه زودتر ساختار تیم را جوان کند و پایه‌های موفقیت‌های آینده باشگاه را بنا کند. ریسک اینکه کل تیم میلان و ساختار این تیم قربانی انقلاب بزرگی که برای روسونری در راه است، شود بسیار زیاد خواهد بود.

در پایان فصل به احتمال فراوان نیمی از بازیکنانی که حتی امروز در ترکیب ثابت این تیم به میدان می‌روند از این جمع جدا خواهند شد؛ دیدا و سیدورف که با باشگاه به مشکل برخورده‌اند، رونالدینیو که جزو بازیکنان شکست خورده محسوب می‌شود، همین‌طور زامبروتا، فاوالی و یانکلوفسکی که جزو مهره‌هایی که دوران سقوط خود را طی می‌کنند، قرار گرفته‌اند همچنین هانتلار و انیوو که بیشتر از حد لازم به آنها بها داده شده بود. بزودی عصر جدیدی در باشگاه آغاز خواهد شد که شاید یک میلان متفاوت و کاملاً دگرگون شده را به هواداران این تیم تقدیم کند.

میلانی که اولین هدف آن سرمایه‌گذاری روی جوانان است. به سختی می‌توان یک بار دیگر سایه بازیکنانی که دنبال احیای مجدد خود هستند را در این تیم مشاهده کرد. این بدین معناست که ریوالدو، ویری و رونالدو جایی در این پروژه ندارند ولی از آنجا که بدون قیمت به این تیم منتقل می‌شوند، می‌توانند جایگزین‌های خوبی برای پرکردن جای خالی ستاره‌ها باشند.

در این میان قصد و غرض باشگاه‌های دیگر برای جذب ستاره‌های روسونری هم مهم جلوه می‌کند. مثلاً چلسی هنوز برای پاتو اصرار می‌کند و حاضر شده میلیون‌ها یورو برای مهاجم برزیلی بپردازد. در باشگاه میلان اما پروژه سرمایه‌گذاری فقط به بخش جوانان محدود می‌شود و برای همین سال آینده یک تغییر نسل اساسی و کاملاً بی‌سابقه در میلان رخ خواهد داد.

برلوسکنی از پسرش خواسته در این زمینه او را همراهی کند تا هرچه زودتر ساختار تیم را جوان کند و پایه‌های موفقیت‌های آینده باشگاه را بنا کند. بازیکنانی همچون دیدا که سالی 4 میلیون یورو از باشگاه دستمزد می‌گیرد و رونالدینیو که 5/6 میلیون یورو خالص در هر فصل به حسابش ریخته می‌شود، نمی‌توانند تا مدت‌ها چنین هزینه‌های گزافی برگردن باشگاه بیندازند.