تساوي؛ سرنوشت نصف بازيهای ليگ
تعداد بالاي تساويها، يكي از مهمترين نكاتي است كه پس از سپريشدن هرهفته از ليگ نهم به چشم ميآيد. اين اتفاق تا آنجا پيش رفته كه در هفته نهم، هفت بازي ( معادل 78 درصد) و در هفته دوازدهم، شش بازي (معادل 67 درصد) كل مسابقات آن هفته با نتيجه تساوي به پايان رسيده است؛ اتفاقي كه كارشناسان دونوع تحليل راجعبه آن دارند.
به نوشته تهران امروز؛ دسته اول معتقدند اين تساويها به معناي افزايش كيفيت تيمها و در پي آن بالا رفتن كيفيت مسابقات است و استدلالشان هم اين است كه قدرت اين تيمها با هم برابر است و تساويهاي پرتعداد به همين دليل به ثبت ميرسند، گروه دوم هم به مانند دسته اول به «همقدرت» بودن يا حداقل فاصله كم كيفي ميان آنها اعتقاد دارند اما اين را ويژگي مثبتي قلمداد نميكنند.
جملهاي كه ارني برندتس، سرمربي راهآهن پس از سپري كردن 12 هفته حضور درليگ ايران بهزبان ميآورد به نوعي تفكر گروه دوم را به وضوح بيان ميكند. او ميگويد، در فوتبال ايران تيمها فاصله چنداني با يكديگر ندارند و درنهايت اين اتفاقات و شانس است كه نتيجه يك مسابقه را تعيين ميكند.
اين يعني آنكه درليگ نهم هيچ تيم متفاوتي وجود ندارد كه كاملا برتر از ساير تيمها باشد و « ظاهر» يك قهرمان واقعي را داشته باشد.
تاكنون 108 بازي در 12 هفته گذشته انجام شده كه از اين تعداد 47 مسابقه با نتيجه تساوي به پايان رسيدهاست. به عبارت سادهتر تا اينجاي مسابقات چيزي حدود 5/43 درصد مسابقات كه با ارفاق، نيمي از مسابقات انجام شده را به خود اختصاص ميدهد با نتيجه تساوي به پايان رسيده؛ آمار عجيبي كه قطعا در كاهش جذابيتهاي مسابقات هم نقش پررنگي را ايفا كرده است.
هشداري كه برخي مربيان و كارشناسان از ابتداي ليگ بارها برزبان آوردند و معتقد بودند كه اين ليگ خروجي فني درخود ندارد، حالا با اين تساويهاي پرتعداد و كسلكننده ملموستر به نظر ميرسند.
نمودار پرنوسان ضميمه مطلب، روند تساويها در 12 هفته سپري شده از ليگ را نمايش ميدهد. همانطور كه دراين نمودار مشخص است هفته سوم تنها هفتهاي بوده كه درآن تمام بازيها يك برنده داشته است و در ساير هفتهها حداقل شاهد دو تساوي بودهايم.
هفتههاي نهم و دوازدهم هم همانطور كه گفته شد هفته اوج تساويها بودهاند البته نكته جالب ديگر اين نمودار به هفتههاي پنجم تا هشتم بازميگردد كه درآن نمودار شيب ثابتي دارد و با چهار تساوي روند ثابتي در پيش گرفته است.
درميان نتايج تساوي تا كنون نتيجه 1-1 با 24 بار تكرار مورد علاقهترين وجهالمصالحه ميان تيمها بوده است. پس از اين نتيجه، تساوي بدونگل كه البته اعصابخردكن ترين نوع تساوي هم هست با 12 ، تساوي 2-2 با 10 و تساوي 3-3 با يك بار تكرار در رتبههاي بعدي قرارگرفتهاند. تنها تساوي 3-3 ليگ كه البته درنهايت بازي جذابي هم درآمد به بازي هفته اول پرسپوليس برابر مسكرمان بازميگردد كه درآن بازي مس سه بار از حريف پرقدرتش عقب افتاد و هربار اين نتيجه را جبران كرد.
سردسته تيمهاي عشق مساوي در ليگ پرسپوليس و مقاومت سپاسي هستند البته دراين ميان به سپاسي انتقاد چنداني وارد نيست اما هشت تساوي كه پرسپوليس از 12 بازياش به دست آورده معادل پنج شكست است.
اين تز كه تساوي با شكست تفاوت چنداني ندارد را ميتوان از رتبهاي كه پرسپوليس در پايان هفته دوازدهم درآن قرارگرفته متوجه شد. تيم محافظهكار كرانچار درحال حاضر تنها با يك شكست در رده هفتم جدول ردهبندي ايستاده درحالي كه صباي قم با وجود قبول پنج شكست، تيم پنجم جدول ردهبندي است.
اينتر با ژوزه مورينيو در بازي اينهفتهاش مقابل جنوا با پنج گل به برتري ميرسد و سرمربي جاهطلب تيم ميلاني پس از پايان اين بازي در جملهاي تاريخي اعلام ميكند حاضر است اين برد را با پنج پيروزي يك- صفر عوض كند. اين جمله، شرايط امروز فوتبال مدرن را بهخوبي نشان ميدهد. اين جمله اهميت پيروزي ، اهميت كسب سه امتياز و بالا بردن ميانگين امتيازات كسب شده در راه رسيدن به عنوان قهرماني و فاصله عميق ميان تساويهاي «كارراهانداز» و پيروزي را بيان ميكند.
سرمربي قهرمان كالچو با چنين تفكري تيمش را به ميدان ميفرستد اما اينجا و درايران سرمربي تيم مثلا مدعي قهرماني ترجيح ميدهد با كسب يك نتيجه تساوي، خودش و تيمش را از زير فشار خارج كند و همچنان شغل و درآمدش را حفظ كند البته اين موضوع تنها به باشگاههاي ما ختم نميشود، اين روحيهاي است كه درنهايت تيمملي را هم از حضور درجام جهاني محروم كرد.
مسئولان تيمملي مطمئنا علي دايي را كنار نگذاشتند كه افشين قطبي بيايد و در دو بازي مقابل كره شمالي و جنوبي كه البته طبق ادعاي شخص او هردويشان را مثل كف دستش مي شناخت 1-3-2-4 بازي كند و با دوتساوي كه دايي هم توانايي گرفتنش را داشت از نبردن تيمملي به جامجهاني عذرخواهي كند. تفكر تساويدوستي مدتهاست كه توسط برخي مربيان محافظهكار وارد فوتبال ايران شده و در ليگ نهم كار را به اينجايي كه ميبينيد رسانده است.
چيزي حدود نصف بازيهاي ليگ ما با نتيجه مساوي به پايان رسيده و مربيان همچنان با خيال راحت به فعاليتهايشان ادامه ميدهند. درچنين فضايي است كه كيفيت و رقابت جايگاهش را از دست ميدهد.
اگر تا ديروز تنها تساويهاي دنبالهدار داربي تهران يك معضل و موضوعي با رگ و ريشه سياسي محسوب ميشدند، با ديدن آمار فعلي ميتوان كمي پا را فراتر گذاشت و بحث را به كل ليگ بسط داد. وقتي نصف بازيهاي ليگ مساوي ميشود و تيمها به تقسيم امتيازاتشان رضايت ميدهند، حتما موضوع مهمي درميان است.
تيمهايي كه به بدترين شكل ممكن بسته شده يا هنوز به نيم فصل نرسيده نيمي از بازيكنانشان مصدوم شدهاند و البته اغلب آنها مربيان و مديران موجهي هم بالاي سرشان نداشتهاند، حالا فقط براي كسب تساوي وارد ميدان ميشوند. شايد بتوان از فولاد خوزستان، ابومسلم خراسان و پاسهمدان از جمله اين تيمها نام برد؛ تيمهايي كه تازه يادشان افتاده در دوران آمادهسازي چه بلايي به سرشان آمده است.
