فیلم "کتاب قانون" و مسلمانی ما!

دغدغه کارگردان یا تهیه کننده عامل مهم ساخت یک فیلم است. فیلم هایی که دغدغه اجتماعی دارند معمولا در بین منتقدان و تماشاگران مطرح می شوند.

اگر به فیلم هایی که سینمای بدنه را می سازند دقت کنید، می بینید که زمان اثر گذاری یا توجه و التفات به این فیلم ها منحصر به زمان اکرانشان یا کمی بعد از اکران می باشد.

اما " کتاب قانون" دغدغه دارد و این دغدغه،اجتماعی است و موضوعی که ذهن کارگردانش را به خود مشغول کرده، موضوعی مقدس و قابل احترام است.

چندی پیش از یکی از دوستانم پیامکی دریافت کردم بدین شرح:

چرا دعایمان برآورده نمی شود؟ امام معصوم: 1- حق خدا را به جا نیاورده و از امرش سرپیچی می کنیم.2- قران را می خوانیم ولی بدان عمل نمی کنیم.3- به سنت پیامبر آگاهیم ولی بدان عمل نمی کنیم.4- شیطان را لعنت می کنیم ولی باز از او پیروی می کنیم.

پیام فیلم " کتاب قانون " اشاره به مواردی است که به آنها اشاره شد. دلیل عدم توفیق ما در مقاطعی از زندگی در این 4 مورد نهفته است. به واقع ما دارای بهترین کتاب قانون زندگی چه در دنیا و چه در آخرت، یعنی قرآن مجید هستیم. به علاوه کتب دینی که رمزگشا و راهنمای تفسیر این قانون اساسی زندگی اند، در دسترس ماست؛ اما دچار بیشترین بی قانونی هستیم.

تا آنجا که یک زن تازه مسلمان که ما را از بیرون خودمان نظاره گر است، درباره مسلمانی ما قضاوت می کند و شاهد است که رفتار ما فاصله زیادی با دستوراتی دارد که خود را مقید به انجام آنها می دانیم. و خدا می داند که جوامع دیگر در عمل به این دستورات چقدر از ما جلوتر هستند! همانطور که اشعار حافظ و مولوی را بهتر از ما می خوانند و انگار این مشاهیر و افتخارات از آن آنهاست نه ما!

مازیار میری پیش از این در فیلم "پاداش سکوت" با پرویز پرستویی کار کرده است. پس از تماشای بازی بازیگر نقش اول فیلم و به تبع آن دیگر بازیگران، لذت می برید. چاشنی طنز نیز در تماشای فیلم شما را همراهی می کند تا از بی قانونی های خودمان، در ذوقتان نخورد. زیرا " کتاب قانون" آیینه تمام نمای خودمان است؛ مسلمانی مان، کار کردنمان، خرید و فروشمان، کیفیت عباداتمان و غیبت کردن سر سفره حضرت ابالفضل مان!

شاید پشیمان شده اید و احساس می کنید با فیلمی کلیشه ای طرف هستید، اما طنزهای تلخ و شیرینی که در تار و پود فیلم گنجانده شده اند، به روان تر شدن و دلپذیرتر شدن تماشای آن کمک زیادی کرده اند.

توقع بی جایی است که فکر کنیم با اکران این فیلم جامعه ما مدینه فاضله ای خواهد شد که دین و آیینمان ترسیم می کند، زیرا بعضی یا بهتر بگوییم خیلی ها حوصله طی طریق اصلی آسفالته را نداشته و به هر عملی متوسل می شوند تا از میان بر رفته و زودتر برسند؛ حتی اگر متحمل خرج سنگین یک جلوبندی شوند!

کتاب قانون را ببینید و کلاه خود را قاضی کنید که تا چه حد پایبند به این کتاب هستید؟