دايي چگونه برميگردد؟
اين روزها از علي دايي خبري نيست. در خبرها مي خوانيد که او مشغول تجارت است و هراز گاهي در صفحات روزنامه ها مصاحبه اي از او مي خوانيد که در پاسخ به هر سؤال خبرنگار چنين گفته است: مصاحبه نمي کنم. ... و دوباره چند روز بعد: مصاحبه نمي کنم.
به گزارش گل؛ بحث با دايي درباره دوران دوري اش از فوتبال را اين گونه مي توان آغاز کرد: يک مربي وقتي بيکار مي شود، بيکار مي نشيند؟ دايي در آغاز راه مربيگري با سايپا قهرمان شد و در تيم ملي يک ناکامي را تجربه کرد و کنار رفت. دوره بيکاري او اکنون چگونه مي گذرد؟ آيا او براي دوباره مربي شدن، فقط دنبال يک فرصت مناسب و ايده آل است يا اينکه بيش از فکر کردن به فرصت شغلي، به حرفه اش مي انديشد، بر آنچه در اين حرفه دارد و ندارد. دايي دوباره روي نيمکت مربيگري مي نشيند. شهرت و اعتبار او در اندازه اي است که خيلي زود دوباره او را صاحب فرصت کار مي کند، اما تأسف برانگيز خواهد بود اگر دايي بدون آنکه مربي بهتري شده باشد، به نيمکت مربيگري برگردد.
روزي که برانکو ايوانکوويچ در دوران رياست دادکان درفدراسيون فوتبال، به ايران برگشت و پس از دوره اي بيکاري در سازمان تربيت بدني قرارداد بست، با اين سؤال خبرنگاران ايراني مواجه شد که چرا پس از جدايي اش از تيم ملي ايران بيکار بوده؟ پاسخ برانکو جالب بود: من بيکار نبودم، بلکه در دانشگاه ورزش زاگرب مشغول تحقيق بودم. برانکو پاسخ زيرکانه اي داد. علي دايي روزي که به نيمکت مربيگري برگردد، چه پاسخي براي خبرنگاران دارد؟ از علي دايي چنين توقعي وجود داشت که به يک مربي متفاوت تبديل شود، يک گام جلوتر از همه مربيان ايراني حرکت کرده و در کلاسي بالاتر از سطح مربيگري در فوتبال ايران، کارش را شروع کند.
علي دايي اما نشانه هايي از يک مربي متفاوت را ارائه نداد. او را بسيار شبيه مربيان سنتي فوتبال ايران يافتيم و اين نااميد کننده بود.همه اميد فوتبال ايران در مربيگري اين است: لژيونرهاي فوتبال ما وقتي به پايان عمر بازي خود برسند، وارد عرصه مربيگري مي شوند و تجربيات آنها و دانايي آنها که سالها فوتبال حرفه اي را تجربه کرده اند، مي تواند کيفيت مربيگري در فوتبال ايران را ارتقاء بدهد. دايي اما اولين چهره از جمع لژيونرهاي فوتبال ايران مربي شد و توقعات را برآورده نکرد. پس از او احتمالاً نوبت به مهدوي کيا، هاشميان و... هم مي رسد، همان طور که نوبت به خداداد عزيزي هم رسيد.آيا در اين نسل تازه مربيان هم چيزي نخواهيم يافت؟
فقر دانش و مطالعه و تحقيق در مربيان ايراني داستان کهنه اي است. از علي دايي انتظار مي رفت نمونه جديد مربي ايراني باشد و اين فقر را با ثروتي بزرگ تعويض کند، اما دايي خود را به عنوان نمونه جديد مربي ايراني معرفي نکرد و حرف تازه اي نزد. در انتظار بازگشت او هستيم، شايد با حرفهاي تازه، شايد با نگاهي تازه به فوتبال، اما او در دوره بيکاري اش، چکار مي کند؟در انتظار مربي شدن چهره هايي مثل مهدوي کيا و هاشميان نيز هستيم. اما آيا همه اينها مي توانند توقع جامعه فوتبال را از نمونه جديد مربي ايراني برآورده کنند؟
وقتي اين خبر که مهدوي کيا خانواده اش را از آلمان به ايران آورده را خوانديم، در واقع اين برداشت به وجود آمد که مهدوي کيا شايد از فصل آينده به فوتبال ايران برگردد. بازگشت او در نقش بازيکن به فوتبال ايران احتمالاً طولاني نخواهد بود و او خيلي زود در نقش يک مربي ظاهر مي شود. اما پرسش اين است که آيا اين نسل نيز به آموزش ديدن و سپس مربي شدن اعتقادي ندارد؟ آيا فوتبال ايران مي خواهد اين نسل را نيز به نيمکت هاي مربيگري برساند، بدون آنکه براي آموزش آنها برنامه اي داشته باشد؟
