گيگز، رونالدوي جديد منچستر

پس از رفتن كريستيانو رونالدوي 24 ساله به رئال‌مادريد در ميان حيرت ناظران، نوبت به رايان گيگز 37 ساله رسيده تا منچستريونايتد را به پيش براند و اميدهاي اين تيم را براي كسب چهارمين قهرماني متوالي‌اش در ليگ برتر فوتبال انگليس حفظ كند؛ در حالي كه اين گوش چپ ولزي از 16‌‌سالگي در اولدترافورد به سر مي‌برده و از 1993 به اين سو در 11 قهرماني شياطين سرخ در ليگ برتر فوتبال انگليس شركت يافته است.

به نوشته جام جم و به نقل از گاردین؛ اين كه چطور گيگز مي‌تواند در اين سن بالا تولدي نو را تجربه كند و اين‌گونه در منچستر نقش‌ساز و بازي‌پرداز باشد و تا حدي نقش كليدي گذشته رونالدو در بازي اين تيم يعني ايجاد گشايش‌هاي لازم را ايفا كند، مساله‌اي است كه بسيار عجيب مي‌نمايد. در 3 سال اخير همپا با مسن‌تر شدن گيگز، از بازي‌هاي وي در يونايتد پيوسته كاسته شده بود، اما نمايش‌هاي عالي او در 5/2 ماه نخست اين فصل، از اين حكايت مي‌كند كه سبب به چشم نخوردن وي در مدت مذكور، نه پايين آمدن ارزش‌هاي فني او بلكه عدم گسيل وي به ميدان به اندازه كافي بوده است؛ چيزي كه امسال خلاف آن ديده شده است.


مردان خلل‌ناپذير

البته الكس فرگوسن، سرمربي تمام نشدني و 68 ساله شياطين سرخ اين نكته را از قبل مي‌دانست و اگر در دو سه سال اخير با فرضيه بازنشسته شدن گيگز و الحاق وي به كادر فني باشگاه مخالفت كرده، به همين علت بوده است.

با اصرار فرگي بوده كه گيگز و 2 مسن ديگر منچستر يعني پل اسكولز و گري نويل قراردادهاي خود را در چند نوبت يك تا دو سال تمديد كرده‌اند، زيرا مربي سابق آبردين نيك مي‌داند تجربه اسكولز و نويل در 36 سالگي نيز خلل‌ناپذير است و هم مي‌توانند به ياران جوانشان خط حركت و كمك فكري لازم را بدهند و هم خودشان مي‌توانند در مواقع مقتضي جرقه بزنند و با چند پاس و ضربه كليدي بازي‌هاي گره خورده را به سود منچستر كنند.

سرآمد اين قضايا در اين فصل گيگز بوده كه به طرز شگفت‌انگيزي خوب و توام با خلاقيت بازي كرده و نه‌تنها بازي‌هاي خوب فصل گذشته‌اش را وقتي از سوي اتحاديه فوتباليست‌هاي حرفه‌اي انگليس (P.F.A) به عنوان بازيكن سال انتخاب شد استمرار بخشيده و چندان ضعيف‌تر از 10 يا 12‌سال پيش جلوه نكرده، بلكه از حدود و ثغور آن هم فراتر رفته است.

فصل پيش حضور كريس رونالدو باعث مي‌شد همه راه‌ها در يونايتد به وي ختم شود، اما اينك كه اين مهاجم برجسته پرتغالي در اولدترافورد حاضر نيست و پيوسته براي رئال پيروزي مي‌آفريند، بر اثر كوچ وي فرصت نصيب ديگران شده است تا جلو بيايند و اثبات صلاحيت كنند.


عجيب در عجيب

تعداد بازي‌هاي منچستريونايتد ظرف دو سه ماه اخير كه در آنها گيگز با يك حركت و يك برش و پاس يا شوت‌هاي مستقيم راه پيروزي را به مردان اولدترافورد نشان داده، پرشمار بوده و اين همان چيزي است كه يونايتد پس از كوچ رونالدو از هر نظر به آن احساس نياز مي‌كرده و عجيب كه تا حدي تامين شده و عجيب‌تر كه عامل پديدآورنده آن مردي است كه بيست و يكمين فصل بازي‌اش را در يونايتد مي‌گذراند.

در اين فصل بازي‌هاي درخشان گيگز در برابر تاتنهام، منچسترسيتي و استوك سيتي در ليگ برتر انگليس و ولفسبورگ آلمان در جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا دليل اصلي توفيق شياطين سرخ بوده است، پاس‌هاي او در عمق دفاع تيم مارك هيوز ولزي در دربي شهر منچستر كمر حريف را شكست و يكي پس از ديگري موجب به ثبت رسيدن گل‌هاي منچستر در يك پيروزي فراموش‌نشدني با حساب 3 4 شد.

نقطه اوج آن پاس او به مايكل اوون در دقيقه 6 + 90 (وقت تلف شده)‌ بود كه تساوي 3 3 را به برتري 3 ‌4 يونايتد بدل كرد. گل او با يك ضربه آزاد تكان‌دهنده در برابر تاتنهام نه‌تنها برد يونايتد را قطعي كرد و نود و نهمين گل او در ليگ برتر كشور بود، اين نكته را قطعي كرد كه او از زمان به راه افتادن اين ليگ و بهتر بگوييم تغيير نام ليگ دسته اول به ليگ برتر انگليس (تابستان 1992)‌ در هر فصل براي تيمش گلزني كرده و هيچ فصلي بدون گلزني وي سپري نشده است.


كدام انگيزه؟

مهم‌ترين پرسش و عجيب‌ترين مساله درباره گيگز اين است كه پس از جمع كردن اين همه افتخار (شامل 2 جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا، 6‌‌جام حذفي انگليس و 3 جام اتحاديه اين كشور)‌ ديگر چه چيزي مي‌تواند وي را به ادامه تحرك و كوششي بيشتر وادارد و اصلا او چه نيازي به اينها دارد؟
فرگوسن: اگر قرار است ما در اين فصل يك بار ديگر قهرمان ليگ انگليس شويم گيگز بايد نقش كليدي فعلي‌اش را تا پايان فصل براي ما ايفا كند

نمي‌توان گفت وي چرا در تضاد با موارد فوق چنين مي‌درخشد و فقط اين مساله روشن است كه مثل مربي سال‌هاي طولاني‌‌اش (فرگوسن)‌ از افتخار و جام‌ها سير نمي‌شود و به همان اندازه گذشته براي رسيدن به‌ آنها مي‌كوشد كه 15 سال پيش مي‌كوشيد.

فرگوسن طي 24سال زمامداري‌‌اش در اولدترافورد جاي هر ستاره كوچ كرده‌اي را كم و بيش پر كرده و حتي ديويد بكام و كريس رونالدو هم در اين تعريف گنجانيده‌اند (و همچنين اريك كانتونا و روي كين)‌ و با وجود اين او مي‌داند در چنين شرايط خاصي ابتياع بازيكني كه بتواند همان خدمات گيگز را به يونايتد ارزاني دارد، بسيار دشوار و حتي غير ممكن است.


از تلخي تا شيريني

فرگوسن با دريايي از بينش و قوه فهم فوتبالي و مقتضيات آن كه محصول بيش از 30 سال مربيگري وي در بالاترين سطح آن است در دل پاييز 2009 مي‌گويد: «سخت‌ترين و تلخ‌ترين قسمت و وجه زندگي يك فوتباليست اين است كه او از همان روز نخست مي‌داند روزي مي‌رسد كه مي‌بيند كارايي گذشته را ندارد و بايد كفش‌ها را بياويزد. اين اتفاقي است كه براي همگان روي مي‌دهد. در چنين شرايطي است كه كار رايان با ارزش‌تر مي‌شود، زيرا او در 37 سالگي در حال ارائه بهترين نمايش‌هاي عمرش و عرضه نمايش‌هايي است كه با بهترين بازي‌هاي عمر او برابري مي‌كند. او به عنوان يك فوتباليست فوق‌حرفه‌اي بخوبي مي‌داند براي رسيدن به اين نقطه و انجام كاري كه گفتم بايد از هر چيزي بگذرد و از هر نظر وقف فوتبال شود و حتي بيش از جوان‌ترها فعاليت كند. او اين كار را به‌نحو‌احسن انجام داده است. خوشبختانه او بسيار عاقلانه و با تجربه كافي مراقب خودش بوده است. برخي مي‌گويند او بر طبيعت و جبر زمان غلبه كرده است، اما من مي‌گويم اصولا در بازي او خدشه‌اي به وجود نيامده كه ترميمي را بطلبد و گيگز وادار به غلبه بر عوارض منفي سن‌اش شده باشد و اين امري شگفت‌انگيز است. فرم كنوني او همان قدر خوب است كه فصل پيش در همين نقطه زماني بود. هيچ گاه نديده‌ام اضافه وزن داشته باشد و هميشه به لحاظ فيزيكي رو به راه بوده و اين مساله طبعا در ادامه حضور موفقيت‌آميز وي در ميدان‌ها سهم عمده‌اي داشته است.»


وقتي گيگز آمد

با اين حال هوش، قوه بازيخواني، توان پاسوري و مهارت در ارسال پاس در عمق خطوط دفاعي حريفان و پاي چپي كه هنوز جادو مي‌كند، ويژگي‌هاي ممتازتر گيگز جلوه كرده‌اند. در ديدار اخير با استوك‌سيتي كه صفر 2 به سود يونايتد تمام شد تا پيش از آمدن گيگز به ميدان، تمام حملات يونايتد در صف دفاع فشرده استوك متوقف مانده بود، اما به محض اين كه او آمد، بازي عوض شد و 2 پاس گل وي ديميتار برباتوف بلغاري و جان اوشي ايرلندي را قادر به كسب هر سه امتياز براي منچستر كرد.

فرگي با يادآوري آن واقعه خاص مي‌گويد: «گيگز امسال مهم‌تر از هر زماني براي ماست. هر حركت او به نوعي گشايش براي ما بدل شده و توپ‌هاي وي چنان براي گلزني مهيا و واجد ويژگي‌هاي لازم هستند كه گاه فرد زننده ضربات آخر آنقدرها هم كار دشواري را پيش رو ندارد.

برخي مي‌گويند چرا من بعضي هفته‌ها به او در ابتداي مسابقه استراحت مي‌دهم. خب دليل آن مشخص است. از يك سو او به خاطر شرايط خاص سني‌اش نبايد در هر ديدار ما 90دقيقه بازي كند و حتي از جوان‌ترها هم نبايد خواست چنين كنند. مساله و دليل دوم اين است كه وقتي وي در نيمه دوم به زمين مي‌آيد به خاطر سرحال بودنش و خسته بودن رقبا مي‌تواند گل‌هاي لازم را با فراغ بيشتري براي ما بسازد. معتقدم و يقين دارم گيگز تا پايان فصل يكي از كليدي‌ترين نقش‌ها را براي ما ايفا خواهد كرد. اگر قرار است ما يك بار ديگر قهرمان ليگ شويم، گيگز بايد ما را در اين مسير راهنمايي كند. به واقع او بهترين راهنمايي است كه ما و جوان‌ترهاي تيم مي‌توانيم براي خود تصور و آرزو كنيم.»