وحید هاشمیان: 5،6 سال دیگر برمی گردم تیم ملی!
رک، صریح و نترس. از آن اول همینگونه بود. چه زمانی که با تیم ملی قهر کرد و چه بعدها که برگشت. هنوز این جمله تاریخیاش در ذهن ها باقی مانده: «بلاژویچ یک شومن بود نه یک مربی.» یا «برانکو با بازی دادن مسنها جوانان تیم ملی را نابود میکند.» و یا«ما با چنین سیستمی در فوتبال به هیچ جا نمی رسیم.» نوع بازی کردن وحید همیشه ارتباط عجیب و غریبی با تفکراتش داشته.
به گزارش گل؛ همانقدر که سفت و سخت در زمین بازی پی توپ می رود به همان اندازه تفکرات سرسختی دارد. هنوز تصویر آن جوان نترسی که با صورت روی توپ می رفت از وحید هاشمیان به جا مانده. در این سالها فوتبال آدمهای زیاد را عوض کرد اما وحید، همان وحیدی بود که در اولین روز پا به فوتبال حرفه ای گذاشت.
پای حرفهای جنجالی اش میایستاد و یک بار هم این گفت و گوها را تکذیب نکرد. او در این سالها نماد یک مرد سختکوش بوده که هیچگاه از مواضعش عقب ننشسته. اینقدر جرات داشت که بارها بگوید: «تیم ملی من را به هیچ جا نرساند. من با تلاش خودم به موفقیت رسیدم.»
اینقدر جرات داشت که بعد از بازگشت به تیم ملی بگوید: «فقط و فقط به خاطر مردم برگشتم نه هیچکس دیگری.» حالا، کمی که به عقب برگردید، چون برای رسیدن به این حقیقت گذشته تنها فرصت است. وحید هاشمیان بی سر و صدا از تیم ملی رفته و شاید در آینده، یک روز که لباس مربیگری را به تن کرد، به تیم ملی بازگردد.
*به تو حق می دهیم که بعد از حذف تیم ملی از جام جهانی سکوت کردی. حالا نمیخواهی بعد از گذشت چند ماه این سکوت را بشکنی؟
- من سکوت نکردم. اگر یادت باشد زنگ زدی و گفتم فعلا دوست ندارم حرف بزنم. این به معنای سکوت نبود. در واقع قصد نداشتم در جو ملتهب آن روزها حرفی بزنم. شرایط خيلی بدی بود. هر کسی ضد دیگری حرف می زد. هر کسی دوست داشت همکار و دوست خودش را خراب کند. من از این مسایل خیلی بدم می آید و دوست ندارم خودم را با آنها درگیر کنم. ما خیلی بد باختیم و برای همه سنگین بود که جام جهانی را از دست بدهیم. بعد از این شکست خیلی بزرگ و تلخ من تصمیم گرفتم حرف نزنم. فکر کردم اینطوری بهتر است. حالا هم تمایلی ندارم خیلی حرف بزنم.
*حالا اوضاع آرامتر شده. شما تصمیم گرفتید از تیم ملی کنار بروید. آیا این تصمیم را به خاطر همان شرایطی گرفتید که میگویید؟
- نه، فکر میکنم وقتش رسیده بود که از تیم ملی کنار بروم.
*یعنی این تصمیم را به خاطر شرایط خاصی که پیش آمده بود نگرفتید. ممکن است از این تصمیم برگردید؟
- نه دیگر. انشاا... اگر خدا بخواهد 5،6 سال دیگر برمیگردم تیم ملی!
*بازی های اخیر تیم ملی را تماشا کرده ای؟
- نه، هیچکدام را ندیدهام. نظری هم ندارم که بدهم.
*قول داده بودی در زمان سکوتت حداقل سایتت را فعال کنی. اما انگار دوست نداری مطبوعات از تو خبری داشته باشند. حتی درباره مصدومیتت هم چیزی ننوشتی. با مطبوعات قهری؟
- نه، راستش سایت کمی مشکل دارد. به زودی سایت جدید من را خواهید دید. با شکل و اسمی جدید. به اغلب زبانها خواهد بود. قول میدهم در آن کمی فعال تر نشان بدهم. *در این مدت خبر خاصی از تو نبود. به ویژه زمانی که مصدوم شدی... - بله، چند وقتی مصدوم بودم و نمی توانستم با تیم تمرین کنم. رباط داخلی پایم آسیب دیده بود و باعث شد چند بازی بیرون باشم. اما الان بهتر شدهام و در کنار تیم هستم.
*یعنی دیگر از این بابت هیچ مشکلی نداری؟
- خب، به طور کامل خوب نشدهام. هنوز یک مقدار درد دارم. ولی این باعث نمیشود که تمریناتم را با تیم انجام ندهم. خوشبختانه شرایطم در بوخوم هر روز بهتر می شود.
*این فصل نتایج جالبی به دست نیاوردهاید. در 8 هفته 4 باخت دادهاید که این اصلا جالب نیست.
- البته در حال حاضر وضعیت تیم خیلی بهتر از قبل شده. متاسفانه ما بد شروع کردیم و اضاع تیم بسیار خراب شد. بالاخره اینقدر به باشگاه فشار آمد که تصمیم گرفت مربی را عوض کند. اتفاق غیرمنتظرهای نبود و همه آن را پیش بینی میکردند. با رفتن کولر شوک خیلی خوبی به تیم وارد شد و الان دو هفته است که نباختهایم. خوشبختانه هفته قبل نورنبرگ را در خانه اش زدیم و این هفته با ولفسبورگ مساوی گرفتیم. روند تیم رضایت بخش است. جالب اینجاست که هنوز باشگاه سرمربی جدید را انتخاب نکرده و فرانک هینمن کمک کولر، سرمربی تیم است.
*به نظر می رسد وضعیت تو هم بهتر از قبل شده. اولین گلت را هم که زدی.
- خب، این گل فشار زیادی از روی من برداشت. خوشبختانه بعد از رفع مصدومیتم خیلی خوب در تیم جا افتادم. مربی تیم هم از نوع تمرین کردن من خوشش میآید. خوشبختانه در بازی ولفسبورگ 90 دقیقه بازی کردم و از کارم راضی بودم. در بازی نورنبرگ هم قرار بود از دقیقه 60 به زمین بروم منتهی دو بازیکن ما پشت سر هم آسیب دیدند و این باعث شد که مربی خیلی دیر من را به زمین بازی بفرستد. با اینحال ناراضی نیستم و فکر می کنم اوضاع همانطوری شده که می خواستم. در زمان کولر خیلی به من شانس نمیرسید.
